اختیارات شاعری و مقاله های دیگر در عروض فارسی
۲۳۰
صفحه
۱۴۰۲
سال چاپ
شومیز - رقعی
نوع جلد
کتاب اختیارات شاعری و مقاله های دیگر در عروض فارسی اثر ابوالحسن نجفی، مجموعه مقالاتی است که در طی سال ها فعالیت این شخصیت از او در نشریه ها و مجله های مختلف به چاپ رسیده است. اکثر این مقالات به موضوع تقطیع وزن ها پرداخته اند . از معروف ترین اثار نجفی می توان «فرهنگ فارسی عامیانه»، «غلط ننویسیم» و ترجمه ی فارسی کتاب «خانواده ی تیبو» را نام برد. او زبان شناس و
این کتاب فعلا ناموجود است
شمارهات را بگذار؛ کدِ تأیید برایت میفرستیم تا حسابت ساخته شود و بهمحضِ موجود شدن خبرت کنیم.
با ادامه، حساب کاربریات (در صورت نبود) ساخته میشود.
مشخصات کتاب
- دستهبندی
- ادبیات و داستان
- شناسه کالا
- kj-083585
- تعداد صفحه
- ۲۳۰
- نوع جلد
- شومیز - رقعی
- سال انتشار شمسی
- ۱۴۰۲
دیدگاههای کاربران
کتابهای بیشتر از نیلوفر
مشاهدهی همهتوضیحات
کتاب اختیارات شاعری و مقاله های دیگر در عروض فارسی اثر ابوالحسن نجفی، مجموعه مقالاتی است که در طی سال ها فعالیت این شخصیت از او در نشریه ها و مجله های مختلف به چاپ رسیده است. اکثر این مقالات به موضوع تقطیع وزن ها پرداخته اند . از معروف ترین اثار نجفی می توان «فرهنگ فارسی عامیانه»، «غلط ننویسیم» و ترجمه ی فارسی کتاب «خانواده ی تیبو» را نام برد. او زبان شناس و مترجم ایرانی و عضوی از فرهنگستان زبان و ادب فارسی بود. نجفی در نجف متولد شد و پس از چند سال همراه خانواده به ایران امد. او در دانشگاه تهران در رشته ی زبان فرانسه تحصیل کرد. رساله ی فارغ التحصیلی اش رساله ای درباره ی صادق هدایت به زبان فرانسوی بود. پس از ان او برای ادامه ی تحصیل به فرانسه رفت و مقطع فوق لیسانس خود را در رشته ی زبان شناسی در دانشگاه سوربن پاریس گذراند. نجفی در حین نوشتن رساله ی دکترای خود، به دلایلی به ایران بازگشت. او کار نوشتن و ترجمه را با ترجمه ی «بچه های کوچک قرن» نوشته ی کریستین روشفور اغاز کرد. ترجمه ی این کتاب در فرانسه اغاز شده بود و کمی پس از بازگشت نجفی به ایران تکمیل شد و به چاپ رسید. ابوالحسن نجفی تا سال ۱۳۴۹ در گروه ادبیات فارسی دانشگاه اصفهان به عنوان استاد فعالیت می کرد. در سال 1349 به تهران نقل مکان کرد و در گروه زبان شناسی دانشگاه تهران به عنوان مدرس مشغول به کار شد. از سال ۱۳۵۵ تا ۱۳۵۷، در حوزه ی سرپرستی، تنظیم و ویرایش متون در دانشگاه ازاد ایران فعالیت داشت و در همان زمان هم کتاب «مبانی زبان شناسی و کاربرد ان در زبان فارسی» را تألیف کرد. او پس از انقلاب، تا سال ۱۳۶۶ در گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه علامه طباطبایی مشغول به کار بود. نجفی در سال ۱۳۶۹ به فرهنگستان زبان و ادب پیوست و در سال ۱۳۸۳ مدیریت گروه ادبیات تطبیقی را بر عهده گرفت. مقالات و نقدهای دوفصلنامه ی «ادبیات تطبیقی» زیر نظر ابوالحسن نجفی انجام می شد و به چاپ می رسید.






























