ای کاش آب بودم

کتاب «ای کاش آب بودم»  گزیده سروده‌های احمد شاملو به انتخاب آیدا گزیده ای از متن کتاب کبود زير خروش و جنبش ظاهر زير شتاب روز و شب موج در خلوت زننده‏ى عمق خليج دور آن‌جا که نور و ظلمت، آرام خفته‏اند درهم، ولى گريخته از هم، آن‌جا که راه بسته به فانوس‏دار روز، آن‌جا که سايه مى‏خورد از ظلمتش به روى رؤياى رنگ دختر درياى دور را __ آن‌جا کبود خفته نه غمگين نه شادمان… □ بى‏انتهاى رنگ دو چشم کبود تو وقتى که مات مى‏بردت، با سکوت خويش خاموش و پرخروش چون حمله‏هاى موج به ساحل، به گوش کر، آن‌جا که نور و ظلمت داده به پشت پشت آشوب مى‏کند! □ اى شرم! اى کبود! تنها براى مردمک چشم‏هاى اوست گر مى‏پرستمت. □ خاموش‏وار خفته‏ى اين مردم کبود در نغمه‏ى فسون‏گر جنجال چشم تو نت‏هاى بى‏شتاب سکوت است. يا آن که ناگهان در يک سونات گرم بعد از شلوغ و همهمه‏ى هر چه ساز و سنج بر شستى پيانو تک‏ضربه‏هاى نرم. اين رنگ خواب‏دار در والس‏هاى پرهيجان دو چشم تو نت‏هاى ترد و نرم سکوت است. اين ساکت کبود، جنون من است و من تنها براى مردمک چشم‏هاى تو سنگين نرم خفته‏ى عمق خليج را بت‏وار مى‏پرستم. □ اى شرم! اى کبود! تنها براى مردمک چشم‏هاى اوست گر مى‏پرستمت. تهران 1327 انتظار از دريچه با دل خسته، لب بسته، نگاه سرد مى‏کنم از چشم خواب‏آلوده‏ى خود صبح‏دم بيرون نگاهى: در مه‏آلوده هواى خيس غم‏آور پاره پاره رشته‏هاى نقره در تسبيح گوهر… در اجاق باد، آن افسرده‏دل  آذر کاندک اندک برگ‏هاى بيشه‏هاى سبز را بى‏شعله مى‏سوزد… من در اين‌جا مانده‏ام خاموش بر جا ايستاده سرد * [1] جاده خالى زير باران! 1328 طرح بر سکوتى که با تن مرداب بوسه خيسانده، گشته دست‏آغوش وز عميق عبوس مى‏گويد راز با او به نغمه‏يى خاموش، رقص مهتاب مهرگان زيباست با دمش نيم‏سرد و سرسنگين. همچو بر گردن ستبر  «کاپه» بوسه‏ى سرخ تيغه‏ى گيوتين! * يک سطر به خواست شاعر در سال 1378 حذف شده است. موسسه انتشارات نگاه کتاب «ای کاش آب بودم»  گزیده سروده‌های احمد شاملو به انتخاب آیدا موسسه انتشارات نگاه