در محاق
۲۳۲
صفحه
۱۳۸۸
سال چاپ
شومیز - رقعی
نوع جلد
کتاب در محاق نوشتهی سهیلا بسکی ، نویسنده و مترجم ایرانی است. او در سال 1382 بهخاطر مجموعه داستان کوتاه «پارهی کوچک» جایزهی گلشیری را از آن خود کرد. در سال 1385 کتاب « بیبی پیک » او هم نامزد این جایزه شد. از دیگر آثار او میتوان به مجموعه داستان «عکسهای فوری» و ترجمهی آثاری همچون « زندگینامه ویرجینیا وولف » نوشتهی کوئنتین بل و « آنگونه که من زیستم »
فروشنده
کتابجم
بیش از ۲۰ هزار فروش موفق با رضایت ۵ ستاره
گارانتی ۳۰ روزه کیفیت کتاب
- ارسال سریع به سراسر کشور
- تضمین اصالت کتاب از ناشر معتبر
- پرداخت امن از درگاه بانکی
مشخصات کتاب
- دستهبندی
- ادبیات و داستان
- شناسه کالا
- kj-885222
- تعداد صفحه
- ۲۳۲
- نوع جلد
- شومیز - رقعی
- سال انتشار شمسی
- ۱۳۸۸
دیدگاههای کاربران
اگر این کتاب را دوست داری
جان هال
ترجمهی امیر علم بیگی (عضو هیأت علمی دانشگاه تهران)، رومینا امیری، الهام فهام (عضو هیأت علمی جهاد دانشگاهی)
ادیبان روز
رابین اسپیکولند (نویسندهی کتاب سرآمدی در اجرا)
ترجمهی علی عبدالهی، ملیکا نصیر، علی عمویی
ادیبان روز
مارتین ریوز، فرانسیس کندلون
ترجمهی احمد فروتن، نصیبه حق دوست، مرجان عسکری، مهرنوش میرالی
ادیبان روز
لور کلرریلیر، بنوا ریلیر
ترجمهی شهرام خلیل نژاد (عضو هیئت علمی دانشگاه علامه طباطبایی)، وحیده نورانی، ناهید مجیدیان، سحر اسماعیلی شایاین
ادیبان روز
کولن بی.جان، پاربوتی پراوین
ترجمهی دکتر مهدی ابراهیمی (عضو هیئت علمی دانشگاه علامه طباطبائی)، فاطمه صابریان (مدرس دانشگاه الزهرا)
ادیبان روز
آندرس هینترهابر، استفان ام.لیوزو
ترجمهی سیدرضا جلال زاده (عضو هیئت علمی دانشگاه خاتم)، مرضیه بابایی
ادیبان روز
کتابهای بیشتر از سهیلا بسکی
مشاهدهی همه
کتابهای بیشتر از نیلوفر
مشاهدهی همه
توضیحات
کتاب در محاق نوشتهی سهیلا بسکی ، نویسنده و مترجم ایرانی است. او در سال 1382 بهخاطر مجموعه داستان کوتاه «پارهی کوچک» جایزهی گلشیری را از آن خود کرد. در سال 1385 کتاب « بیبی پیک » او هم نامزد این جایزه شد. از دیگر آثار او میتوان به مجموعه داستان «عکسهای فوری» و ترجمهی آثاری همچون « زندگینامه ویرجینیا وولف » نوشتهی کوئنتین بل و « آنگونه که من زیستم » نوشتهی اما گلدمن اشاره کرد. کتاب در محاق دو بخش دارد: «در محاق» و «گذشتهای هست که نمیگذرد». داستان کتاب دربارهی زنی پنجاهساله است که در آستانهی سال جدید به فکر تعویض دفترچه تلفن میافتد: «لیوانی چای میریزد و سماور را خاموش میکند. میخواهد قبل از آمدن مهمانان شمارهی تلفنهای سررسید سال 82 را به سررسید سال 83 منتقل کند.» با انتقال هر نام و شماره به دفترچهی جدید، خاطراتی برایش تداعی میشوند. هر حرف دفتر او را به گذشته و مرور آدمهای مختلف پرتاب میکند. در بخشی از متن کتاب آمده است: «نتیجه فوق تصورش بود. وقتی مهران را در آتلیه کنار آن زن دید، تماشای حرکات آشنایش مثل این بود که فیلمی تکراری را میبیند؛ درست همان فیلم، با همان نقش اول، با همان رفتار و گفتار، با همان چشمان پرخواهش و دستپاچگیای برای جلب نظر زن، کاملاً بیتوجه به او که ناظرِ بود و میدید. عجیب بود؛ و عجیبتر خودش بود که بعد از انکار مهران، در سیاهچالهی عمیقی فرو رفت؛ شاید سیاهچالهی زخمی کهنه، زخم طرد، زخم گزینش دیگری، زخم تیزی زوایای مثلثی که مهران آنقدر دوست داشت، دملی دردناک که بزرگ شده بود و حالا مستقل از خود مهران، که دیگر اصلا در میان نبود، از زیر پوست بیرون میزد و آزار میداد.»