فلسفه‌ی مراقبت

بحث درباره‌ی مراقبت سابقه‌ی فلسفی دیرینه‌‌ای دارد. کتاب حاضر برخی از جنبه‌های همین سنت را پـی می‌گیرد: از افلاطون تا الکساندر بوگدانوف و، در این میان، هگل، هایدگر، باتای و بسیاری دیگر. پرسش محوری این است که سوژه‌ی خاص مراقبت کیست؟ آیا من باید مراقب خودم باشم یا این‌که به دیگران، به نظام، به نهادها اعتماد کنم؟ این‌جا مفهوم «مراقبت ‌از خود» بدل به اصلی انقلابـی می‌شود که فرد را با سازوکارهای کنترلی حاکم مواجه می‌سازد. اسلاوی ژیژک درباره‌ی این کتاب می‌گوید: «همه‌گیری کووید، و سایر بحران‌های جاری، همه‌ی ما را به این امر واقف کرد که کار مراقبت، در تمام شکل‌های آن، مشخصه‌ی عصر ماست: از مراقبت سلامت گرفته تا مراقبت از افراد مسن و قربانیان فجایع طبیعی و اجتماعی. با این حال، این انگاره عاری از سردرگمی‌های ایدئولوژیک نیست: ثروتمندان و قدرتمندان از دیرباز ثروت و قدرت‌ خود را با ادعای مراقبت از نیازمندان توجیه کرده‌اند. گرویس مفهوم و عمل مراقبت را در همه‌ی ابعاد آن تحلیل می‌کند: از همبستگی اصیل گرفته تا دستکاری‌های فریبکارانه و آموزه‌های معنویت‌گرایـی جدید درباره‌ی مراقبت‌ از خود. کتابـی است برای هر کس که می‌خواهد بداند امروز کجاییم و چرا در چنین مخمصه‌ای گرفتار شده‌ایم… خلاصه، کتابـی است برای همه.»