فلسفه و تئاتر

رابطۀ میان فلسفه و تئاتر درون‌مایۀ اصلی نوشته‌های افلاطون و ارسطو و بسیاری از دارم‌نویسان از آریستوفان گرفته تا تام استوپارد را تشیل می‌دهد. هرچند افلاطون در حکمی جنجالی نمایشنامه‌نویسان و بازیگران را به سبب تقلیدهای مشکوک‌شان از واقعیت از آرمانشهر خود تبعید می‌کند، ارسطو نشان می‌دهد که تئاتر، به ویژه تراژدی، در برانگیختن عواطف و درک خودمان نقشی اساسی دارد. علی‌رغم این گذشتۀ غنی، در فلسفۀ معاصر چندان به بررسی رابطۀ تئاتر و فلسفه پرداخته نشده است.  کتاب فلسفه و تئاتر نخستین کتاب در معرفی فلسفه و تئاتر است که در آن موضوعات و بحث‌های کلیدی تاریخچۀ فلسفه در رابطه با تئاتر بررسی می‌شوند.       مطالعۀ این کتاب برای علاقه‌مندان به فلسفه، تئاتر و مطالعات مرتبط با آنها در حوزۀ هنر و علوم انسانی جذابیت‌های فراوانی دارد. اخبار و مقالات مرتبط با این کتاب: زندگی نمایش شکسپیر و جامعه شکسپیر: گفت‌وگوهایی با یان کات گردونۀ آتش هملت: شعر بی‌کران شکسپیر معاصر ما چشم‌انداز طبیعی جنسیت رزالیند درام اسلامی مرگ تراژدی با چراغ در آینه‌های قناس زیبایی‌شناسی نمایشی ژان ژنه