جستارهایی درباره ی زن

جستارهایی درباره‌ی زن نوشته‌ی  سوزان سانتاگ تر جمه‌ی  آذر جوادزاده چهار جستار در باره‌ی زن به جای طرح راه‌حل‌های پیچیده برای زنان، پرسش‌های ساده‌ای مطرح می‌کند و جهان زنان را در مسیر خیزش برای تغییر و دگرگونی قرار می‌دهد. مجموعه‌ی استخوان‌های روح دفترهایی‌ست در باب فلسفه و نظریه‌ی مدرن. استخوان‌های روح سر آن دارد تا بازنمایی تحلیلی و دقیقی از جریان‌ها و جنبش‌های فلسفی و نظری معاصر به‌دست دهد. آنچه در « جستارهایی درباره‌ی زن » انتظارتان را می‌کشد: مقاله‌ی اول، استاندارد دوگانه‌ی پیرشدن، به بررسی قاعده‌ی استاندارد دوگانه‌ی پیرشدن پرداخته که به‌تفصیل، فضای متفاوت و ساختار ذهنی دیدگاه‌های زنانه و مردانه و نیز کل جامعه را تحلیل کرده وبه نقش زنان در فرایند تغییر دیدگاه‌ها تأکید می‌کند. مقاله‌ی دوم، جهان سوم زنان، پرسش‌وپاسخی است که مجله‌ی پارتیزان برای سوزان سانتاگ و دیگر زنان فمینیست معاصر، همچون سیمون دوبوار ترتیب داده است. در این مصاحبه سانتاگ به‌صراحت از وضعیت زنان در جامعه و جایگاه آن‌ها در روند مبارزه برای به‌دست‌آوردن آزادی و پیشرفت صحبت می‌کند. مقاله‌ی سوم، زیبایی زن، منشأ ذلت یا منبع قدرت، بسیار کوتاه و موجز درباره‌ی زیبایی زن از منظر دیدگاه‌های یونانی و مسیحی به تحلیل پرداخته و از زیبایی زن به‌عنوان ابزاری برای ارج‌نهادن یا فروکاست زنان صحبت می‌کند. مقاله‌ی چهارم، زیبایی چگونه در آینده متحول خواهد شد، نیز از تحولات در امر زیبادیدن، پرداختن به زیبایی و تلاش برای زیباتر دیده‌شدن می‌گوید؛ همچنان که روندها و گرایش‌ها به‌سمت تغییر دیدگاه‌ها، تغییر سلیقه‌ها و تعمیم زیبایی زن در جهت دگرگونی، تعدیل و شمولیت جامعه حرکت می‌کند. چرا باید «جستارهایی درباره‌ی زن» را خواند: سوزان سانتاگ در چهار جُستار که به‌طور جداگانه و مستقل درباره‌ی موضوع زن نوشته، نقد خود را استادانه از جامعه، تاریخ و جایگاهِ- متأثر از قضاوت محیط پیرامون و گاه خودخواسته‌ی- زن بیان می‌کند. سانتاگ که با نگارش آثاری چون علیه تفسیر، درباره‌ی عکاسی، تماشای رنج دیگران، در آمریکا، دوست‌دار آتشفشان، سفرنامه‌ها از جنگ ویتنام و سارایوو و بسیاری آثار دیگر از جمله مهم‌ترین نویسندگان منتقد آمریکا و چهره‌ای جهانی و مشهور به‌شمار می‌آید، این‌بار در جستارهایش منزلت و نقش زنان را به چالش می‌کشد و آن‌ها را فارغ از الگوهای مردانه و تقبیح جامعه با خودِ واقعی، ظرفیت‌های نهفته و شکوفانشده‌ی زن مقایسه می‌کند. آذر جوادزاده؛ مترجم «جستارهایی درباره‌ی زن » درباره‌ی این اثر نوشته است: متأسفانه امروز می‌بینیم که هیچ وفاقی درباره‌ی مرز فمینیست‌بودن و الگوی قوی‌بودن مردانه وجود ندارد. فمینیسم به معنای افراط و اغراق در به‌دست‌آوردن حق زن نیست. فمینیسم فراتر از آن، به معنای توجه به ویژگی‌های انسانی، دوستی و صلح مرد و زن با یکدیگر و نیز با جهان هستی است. فمینیسم تلاش برای تمرین مدارا، رواداری و احترام متقابل بوده و این از وظایف هر دو جنس مرد و زن است. حتی همدردی مردان برای ظلم به زنان در لایه‌های زیرین تفکر مردانه، نوعی برتری‌جویی و تفوق است که خلأ این برتری‌طلبی با اشارات تأیید زنان پر می‌شود. این یک تله و رابطه‌ی فریبنده است که خود ما زنان به آن دامن می‌زنیم و آتش نابرابری را شعله‌ور نگاه می‌داریم. اقبال تاریخی‌زیستی مردان در قیاس با شکوه شکننده و مشروط زنان فقط هجمه‌ی تاریک روزگار ما را نمایان می‌کند و مسئولیتی برای کشف و تغییر به‌سمت روشنا را برای همگان و به‌ویژه، به‌عهده‌ی زنان می‌گذارد. رومن رولان در کتاب بی‌بدیل جان شیفته  می‌گوید: «آنجا که جهش مقاومت نیست، چیزی هم نیست که از دست برود.» آری… به‌درستی آنچه کم است، زندگی است. آنچه کم است، میل به تغییر و لزوم جهش‌هایی از جنس خودآگاهی و دگرگونی است؛ چنان‌که رزا لوکزامبورگ، فعال و مبارز اجتماعی، گفته: «آن که از جای خود نجنبد، زنجیرهایش را حس نمی‌کند.» امید است آشنایی با این دیدگاه‌ها گشایشی در مسیر میل به خودآگاهی، عدالت‌طلبی و خوش‌احوالی باشد. درباره‌ی نویسنده: سوزان سانتاگ نویسنده، نظریه‌پرداز ادبی و فعال سیاسی آمریکایی بود. مقالات و سخنرانی‌های او گاهی مورد انتقاد واقع می‌شدند. مجله نقد کتاب نیویورک او را «یکی از با نفوذترین منقدان نسل خود» نامید. سانتاگ نویسنده‌ای بود دائما معترض و همواره سیاست‌های ایالات متحده را به چالش می‌کشید. او مخالف جنگ ویتنام بود و حتی بنای آمریکا را بر پایه نسل‌کشی می‌دانست. سوزان گاهی در سیاست سراپا احساس بود و خشم و مروج ناامیدی و غم. سخنان سیاسی‌اش گاهی چندان مبنای عقلایی نداشت و تنها به کار تخلیه‌ی یک خشم عصیان‌گر می‌آمد. هرچند سانتاگ چپ بود و از انقلاب‌های مارکسیستی هم دفاع می‌کرد، این‌گونه نبود که همواره مدافع