خواستگاری در دهکده

اهل ادب جورج برنارد شا را اغلب با آثاری تراز اول همچون پیگمالیون، بشر عالی، بشر عادی، سلاح و انسان می‌شناسند. با این‌ حال برای شناخت بهتر، جامع‌تر و البته دقیق‌تر این شخصیت بزرگ ادبی، لازم است آثار کمتر شناخته شدۀ این نویسنده نیز مورد نقد و بررسی قرار گیرند، چرا که شا تنها خالق شاهکارهایش نیست، بلکه او آثار دیگر مانند خواستگاری در دهکده را نیز خلق کرده است. زبان‌ شا در نمایشنامه‌هایش به طور عمده عامیانه و به دور از تکلف است. از آنجایی که حرکت در نمایشنامه‌های او بسیار اندک دیده می‌شود و بیشتر مفاهیم به واسطۀ گفت‌وگوی میان شخصیت‌ها به خواننده منتقل می‌شود، زبان نقش پررنگ‌تری به خود می‌گیرد. شا در نمایشنامه‌هایش غالباً به مسائل و مشکلات رایج اجتماعی می‌پردازد، اما استفادۀ او از عنصر طنز به مقبولیت درون‌مایه‌های اجتماعی او (از جمله آموزش، ازدواج، مذهب، دولت، فاصلۀ طبقاتی) در میان مخاطبانش کمک شایانی کرده است. یکی از موضوعاتی که شا دیدی طنزآمیز به آن دارد مسئلۀ ازدواج است. او در آثار خود به ازدواج به عنوان قراردادی اجتماعی می‌نگرد. پیوند بین زن و مرد، به عقیدۀ شا، فقط تابع خواست دو طرف نیست، بلکه تا حدی تحت‌تأثیر«نیروی زندگی» شکل می‌گیرد. داستان خواستگاری در دهکده در مورد دو شخصیت است که روی عرشۀ کشتی با هم آشنا می‌شوند. آقای الف که نویسندهٔ کتاب‌های سفرنامه است روی عرشهٔ کشتی در حال نوشتن است و خانم ی که او را از قبل پسندیده به او نزدیک می‌شود و باب گفت‌وگو را با او باز می‌کند و مرتب حرف می‌زند. آقای الف تظاهر می‌کند که او را نپسندیده و اهمیتی نمی‌دهد. این نویسنده علیرغم بی‌میلی اولیه‌اش، به تدریج به گفت‌و‌گو با خانم ی علاقه‌مند می‌شود و گفت‌وگوی جذابی میان این دو شکل می‌گیرد.