تابلو دکوری
هنر روی دیوار از دل کتاب‌ها می‌آید؛ در این بخش کتاب‌جم به کتاب‌ها و منابعی درباره‌ی هنرهای تجسمی، طراحی و زیباسازی فضا می‌پردازد.
کتاب‌های این دسته۰ کتاب
هنوز کتابی در این دسته ثبت نشده است.
هنوز کتابی در این دسته ثبت نشده است.
دیوار خالی اتاق نشیمن را چند ماه است نگاه می‌کنید و هر بار با خودتان می‌گویید یک چیزی کم است. جواب اغلب یک تابلو دکوری است، اما نه هر تابلویی: تابلویی که با رنگ اتاق بخواند، اندازه‌اش با دیوار جور باشد و از دیدنش هر روز حال‌تان بهتر شود. این صفحه برای کسانی است که می‌خواهند درباره‌ی تابلو دکوری بیشتر بدانند، بتوانند سنجیده انتخاب کنند و برای درک زیبایی، رنگ و چیدمان، کتاب‌ها و منابع مرتبط با هنرهای تجسمی و طراحی را پیدا کنند.
ما اینجا از مدل خاصی تعریف نمی‌کنیم. درباره‌ی خود موضوع حرف می‌زنیم: چشم چطور چیزها را می‌بیند، رنگ چه می‌کند، دیوار چقدر جا می‌خواهد و کتاب‌های هنری چطور می‌توانند سلیقه‌ی شما را عمیق‌تر کنند. اگر دوست دارید خانه‌تان با دانش و سلیقه‌ی خودتان زیبا شود، ادامه را بخوانید.
تابلو دکوری هر اثر تصویری یا نوشتاری است که برای آراستن فضا روی دیوار یا قفسه قرار می‌گیرد. ممکن است نقاشی باشد، عکس، طرح گرافیکی، خوشنویسی، طرح هندسی یا حتی یک شعر قاب‌گرفته. وجه مشترک همه‌ی آن‌ها این است که کارشان فقط تزئین است: به فضا شخصیت می‌دهند.
اتاقی که هیچ تابلویی ندارد، مثل صفحه‌ای است که هیچ‌چیز روی آن نوشته نشده: تمیز است ولی بی‌حرف. یک تابلوی خوب به اتاق زبان می‌دهد و چیزی از صاحب خانه می‌گوید: چه رنگی را دوست دارد، به چه شعری دل بسته، از چه مکانی خاطره دارد.
در خانه‌های ایرانی، تابلو سابقه‌ی طولانی دارد. از قاب‌های خوشنویسی و آیینه‌کاری گرفته تا نقاشی‌های قهوه‌خانه‌ای و مینیاتور، دیوار همیشه جایی برای هنر بوده. امروز هم با تغییر سلیقه‌ها، تابلو جای خودش را حفظ کرده و شکل‌های تازه‌ای پیدا کرده است.
پیش از انتخاب بهتر است بدانید چه دسته‌هایی هست. این دسته‌بندی دقیق و علمی نیست، اما در گفت‌وگوهای روزمره کارآمد است.
شامل رنگ‌روغن، آبرنگ، اکریلیک و طراحی با مداد یا مرکب است. این تابلوها اغلب بیشترین حس دست‌ساز را دارند و می‌توانند نقطه‌ی کانونی اتاق شوند. نقاشی چاپی هم هست که تکثیر آثار معروف است.
عکس منظره، معماری، سیاه‌وسفید یا رنگی. برای فضاهای مدرن و ساده مناسب است و فضا را آرام نشان می‌دهد. عکس‌های خانوادگی قاب‌شده هم جزو همین گروه‌اند و حال خانه را گرم می‌کنند.
نوشته‌های فارسی به خط نستعلیق، شکسته، ثلث یا خطوط مدرن، شعر و جمله‌ی زیبا و دعا و آیه. این تابلوها در فرهنگ ما جایگاه خاصی دارند. انتخابشان معمولا با معنی متن گره خورده و باید با فضای اتاق و حال و هوای خانه جور باشد.
شکل‌ها و رنگ‌ها بدون موضوع مشخص. این تابلوها ذهن را باز می‌گذارند و هر بیننده چیزی از آن برداشت می‌کند. برای فضاهای مدرن و مینیمال رایج‌اند.
تابلوهایی که از چوب، فلز، گچ یا مواد دیگر ساخته می‌شوند و عمق دارند. نور روی آن‌ها سایه می‌اندازد و ظاهرشان با ساعت روز تغییر می‌کند.
یک تصویر که روی چند قاب پخش شده. برای دیوارهای بزرگ مناسب است و یکپارچگی خاصی به فضا می‌دهد.
هر اتاق حال و هوای خودش را دارد و تابلو باید با آن حال و هوا جور شود. چند راهنمای کلی می‌دهیم، هرچند سلیقه‌ی شخصی همیشه حرف آخر را می‌زند.
در اتاق نشیمن، دیوار اصلی که روبه‌روی نشیمن است، جای طبیعی یک تابلوی بزرگ یا مجموعه‌ای از تابلوهاست. اینجا مهمان‌ها نگاه می‌کنند و خانواده بیشتر وقت می‌گذراند. تابلوی این فضا می‌تواند قوی‌تر و پررنگ‌تر باشد.
در اتاق خواب، آرامش اولویت دارد. رنگ‌های ملایم، طرح‌های ساده و موضوع‌های آرام مثل طبیعت یا انتزاع نرم بهتر جواب می‌دهد. تابلوی بالای تخت نباید سنگین یا خیره‌کننده باشد.
در آشپزخانه و ناهارخوری، تابلوهای شاد، رنگی و مرتبط با غذا و طبیعت رایج است. اینجا جا کم است، پس تابلوهای کوچک‌تر و ساده‌تر انتخاب خوبی هستند. به گرما و بخار هم دقت کنید که تابلو خراب نشود.
در اتاق کار و مطالعه، تابلویی که الهام‌بخش باشد و تمرکز را خراب نکند مناسب است. جمله‌ی تشویق‌کننده، طرح ساده یا نقشه‌ی جهان انتخاب‌های رایجی است. در اتاق کودک هم رنگ و تخیل مهم است، ولی از تصاویر ترسناک و شلوغ پرهیز کنید.
سه چیز است که بیشتر از بقیه تعیین می‌کند تابلویی در اتاق درست می‌نشیند یا نه: رنگ، اندازه و نسبت با دیوار. اگر این سه را درست بگیرید، بقیه‌ی جزئیات مهم نیست.
یک قانون ساده: رنگ تابلو را با یکی از رنگ‌های اتاق هماهنگ کنید، مثلا رنگ مبل، پرده یا فرش. لازم نیست کاملا یکی باشد؛ یک تکرار کوچک کافی است. اگر اتاق خنثی است، تابلو می‌تواند رنگ‌دار باشد و نقطه‌ی جذاب شود. اگر اتاق رنگی است، تابلوی آرام‌تر بهتر است.
اشتباه رایج این است که تابلو را برای دیوار خیلی کوچک انتخاب کنند. تابلوی ریز روی دیوار بزرگ گم می‌شود و بی‌اثر است. یک قاعده‌ی تقریبی این است که تابلو یا مجموعه‌ی تابلوها حدود دو سوم تا سه چهارم عرض مبلی که زیرش است را پر کند. بعضی‌ها با کاغذ یا چسب کاغذی اندازه‌ی تابلو را روی دیوار علامت می‌زنند و بعد تصمیم می‌گیرند.
مرکز تابلو باید تقریبا هم‌سطح چشم باشد. خیلی‌ها تابلو را خیلی بالا می‌زنند و بعد گردن‌شان درد می‌گیرد. اگر تابلو بالای مبل است، حدود یک وجب تا دو وجب بالاتر از پشتی مبل جای خوبی است.
دیوار باریک و بلند تابلوی عمودی را می‌خواهد و دیوار پهن و کوتاه تابلوی افقی را. این هماهنگی ساده، فضا را متعادل می‌کند. اگر دیوار خیلی بزرگ است و یک تابلو کم است، از چند قاب هم‌خانواده استفاده کنید.
گاهی یک تابلو کافی نیست و می‌خواهید چند تابلو را کنار هم بچینید. اینجا چیدمان مهم‌تر از انتخاب تک‌تک تابلوهاست. چند شیوه‌ی رایج وجود دارد.
برای اینکه پیش از سوراخ کردن دیوار مطمئن شوید، تابلوها را روی زمین به همان شکل بچینید و از بالا عکس بگیرید. بعد کاغذهای هم‌اندازه بسازید و با چسب کاغذی روی دیوار بچسبانید تا شکل را ببینید. این کار چند دقیقه طول می‌کشد اما از چندین سوراخ اضافه جلوگیری می‌کند.
فاصله‌ی بین تابلوها در دیوار گالری معمولا کم و یکنواخت است: چند سانتی‌متر. نظم همین فاصله است که به تنوع شکل و رنگ، انسجام می‌دهد. اگر فاصله‌ها نامنظم باشد، دیوار شلوغ و آشفته به نظر می‌رسد.
نور می‌تواند یک تابلو را زنده یا مرده کند. تابلویی که در سایه است، رنگ‌هایش گم می‌شود، و تابلویی که مستقیم زیر آفتاب است، رنگ‌هایش می‌پرد و شیشه‌ی جلویش بازتاب ایجاد می‌کند.
بهتر است تابلو را در جایی بزنید که نور ملایم و غیرمستقیم بگیرد. اگر دیوار رو به پنجره است، مراقب بازتاب باشید. اگر امکان دارد، یک چراغ کوچک جهت‌دار برای تابلوی مهم بگذارید. نور گرم معمولا حس خوبی می‌دهد و رنگ‌های نقاشی را زنده می‌کند.
در تابلوهای برجسته و سه‌بعدی، جهت نور اهمیت بیشتری دارد. نور از کنار، سایه‌های زیبا می‌سازد و از روبه‌رو، عمق را از بین می‌برد. یک بار در ساعت‌های مختلف روز به دیوار نگاه کنید و ببینید نور چطور روی آن حرکت می‌کند.
سلیقه چیزی است که با دیدن و شناختن پرورده می‌شود. کسی که چند کتاب درباره‌ی هنر و رنگ و طراحی خوانده، وقتی تابلویی را نگاه می‌کند، چیزهای بیشتری می‌بیند: نسبت‌ها، ریتم، تعادل، نقطه‌ی تمرکز. این نگاه قدرتمند را کتاب می‌سازد.
موضوع‌های رایج این کتاب‌ها عبارت‌اند از: مبانی هنرهای تجسمی، تاریخ هنر ایران و جهان، آموزش رنگ و ترکیب‌بندی، طراحی و نقاشی، خوشنویسی و تذهیب، عکاسی و طراحی گرافیک، و دکوراسیون داخلی. هر کدام بخشی از نگاه شما را می‌سازد و در انتخاب و چیدمان تابلو به کار می‌آید.
اگر می‌خواهید خودتان تابلو بکشید، کتاب‌های آموزشی نقاشی و طراحی مسیر را روشن می‌کنند. اگر فقط می‌خواهید خوب انتخاب کنید، کتاب‌های مبانی رنگ و ترکیب‌بندی کافی است. و اگر به هنر ایرانی علاقه دارید، کتاب‌های تاریخ هنر و خوشنویسی افق‌های تازه‌ای باز می‌کنند.
کتاب‌ها و منابع مرتبط با این موضوع در همین بخش کتاب‌جم قرار می‌گیرند. مشخصات هر کتاب در صفحه‌ی خودش است و پیش از سفارش می‌توانید نویسنده، ناشر و توضیح کتاب را ببینید. قیمت و موجودی هر کتاب هر روز به‌روز می‌شود و نسخه‌ی چاپی را می‌توانید آنلاین سفارش بدهید.
برای بسیاری از ما، بهترین تابلو دکوری همان است که یک بیت یا یک جمله‌ی دوست‌داشتنی روی آن نوشته شده. خط فارسی، حتی بدون هیچ تصویری، به اندازه‌ی یک نقاشی زیباست. منحنی نستعلیق، ریتم شکسته یا سادگی خط‌های امروزی، هر کدام حال و هوایی می‌سازند.
انتخاب متن اهمیت زیادی دارد، چون هر روز چند بار می‌خوانیدش. متنی که شاد و روشن است، برای آشپزخانه و نشیمن مناسب‌تر است. متنی آرام و تأمل‌برانگیز به اتاق مطالعه یا اتاق خواب می‌آید. از متن خیلی بلند بپرهیزید، چون در فاصله‌ی چند متری خوانده نمی‌شود و به صورت طرح تزئینی دیده می‌شود.
شناختن شاعران و شعرهایشان کار را ساده‌تر می‌کند. اگر با شعر کلاسیک و معاصر آشنا باشید، خودتان بیت مناسب را پیدا می‌کنید، نه اینکه فقط از بین چند نمونه‌ی آماده انتخاب کنید. کتاب‌های شعر و گزیده‌ی اشعار، کتاب‌های آموزش خوشنویسی و کتاب‌های تاریخ خط، می‌توانند این آشنایی را عمیق‌تر کنند.
یک نکته‌ی فنی هم دارد: مطمئن شوید متن روی تابلو درست نوشته شده. بیت اشتباه یا غلط املایی، یک تابلوی زیبا را خراب می‌کند. اگر متن از شاعری معروف است، از منبع معتبر یا دیوان چاپی با آن مقایسه کنید.
در آپارتمان‌های کوچک، هر سانتی‌متر دیوار ارزش دارد. تابلو دکوری اینجا باید هوشمندانه انتخاب شود تا فضا شلوغ نشود و در عین حال بی‌روح نماند. چند ایده کمک می‌کند.
اول، یک نقطه‌ی کانونی انتخاب کنید: فقط یک دیوار که تابلو دارد و بقیه ساده می‌مانند. چشم به یک جا می‌رود و فضا بزرگ‌تر به نظر می‌رسد. دوم، از رنگ‌های روشن‌تر و تصاویر باز، مثل منظره‌ی دور یا افق، استفاده کنید که حس عمق می‌دهند. سوم، تابلوهای عمودی و باریک، ارتفاع اتاق را بیشتر نشان می‌دهند.
چهارم، تابلو را روی قفسه یا میز کوچک هم می‌توان گذاشت، نه فقط روی دیوار. تکیه دادن یک قاب به دیوار روی کمد یا ویترین، حالتی راحت و امروزی دارد و دیوار را سوراخ نمی‌کند. پنجم، آینه را هم به عنوان یک تابلو در نظر بگیرید: هم تزئین است و هم نور را برمی‌گرداند و فضا را وسیع‌تر نشان می‌دهد.
یک تابلو با کمی مراقبت سال‌ها زیبا می‌ماند. گرد و غبار اولین دشمن آن است. با یک پارچه‌ی نرم و خشک، هر چند هفته یک بار سطح قاب و شیشه را پاک کنید. از مواد شوینده‌ی قوی استفاده نکنید و اگر شیشه دارد، فقط با پارچه‌ی کمی مرطوب و بعد خشک تمیز کنید.
رطوبت و حرارت دو دشمن دیگرند. تابلو را از حمام و بخار آشپزخانه دور نگه دارید. کنار بخاری و شومینه هم جای مناسبی نیست، چون بر اثر حرارت، قاب و رنگ خراب می‌شود. آفتاب مستقیم هم رنگ‌ها را می‌پراند؛ به‌خصوص عکس‌ها و چاپ‌های رنگی.
اگر تابلو را جابه‌جا می‌کنید، با دو دست از کناره‌ها نگه دارید، نه از وسط. برای نگه‌داری در انبار، آن را در پارچه‌ی نرم یا کاغذ بپیچید و ایستاده بگذارید، نه خوابیده زیر چیز سنگین. این نکته‌های ساده عمر تابلو را چند برابر می‌کند.
بعضی‌ها ترجیح می‌دهند تابلو دکوری را خودشان بسازند. هم هزینه‌ی کمتری دارد و هم لذت خلق‌کردن. برای شروع، لازم نیست نقاش حرفه‌ای باشید. چند شیوه‌ی ساده هست که با کمی حوصله نتیجه‌ی خوبی می‌دهد.
ساده‌ترین راه، طرح‌های انتزاعی با رنگ اکریلیک روی بوم است. می‌توانید با چند رنگ هماهنگ و چند ضربه‌ی قلم‌مو، تابلویی بسازید که با اتاق شما جور باشد. راه دیگر، چاپ یا خوشنویسی روی کاغذ خوب و قاب گرفتن آن است. این کار سریع است و نتیجه‌ی شیک می‌دهد. راه سوم، ترکیب مواد مثل پارچه، برگ خشک، چوب و مقوا است که تابلوی برجسته و متفاوتی می‌سازد.
کتاب‌های آموزش نقاشی، خوشنویسی و کاردستی، کمک بزرگی‌اند. آن‌ها ترتیب مراحل، نکته‌های رنگ‌آمیزی و اشتباه‌های رایج را می‌گویند و از سردرگمی شروع جلوگیری می‌کنند. اگر تازه شروع می‌کنید، کتابی را انتخاب کنید که تمرین‌های ساده و کوتاه دارد و بعد از هر تمرین، نتیجه‌ی قابل‌دیدن می‌دهد.
به یاد داشته باشید که تابلو دکوری دست‌ساز لازم نیست بی‌نقص باشد. همان کمی ناهمواری و تفاوت، نشان دست شماست و به خانه شخصیت می‌دهد. چند بار که تمرین کنید، دست‌تان روان‌تر می‌شود و تابلوی بعدی بهتر از قبلی درمی‌آید.
این سه در نگاه اول شبیه‌اند اما هر کدام جایگاه خودشان را دارند. اگر می‌خواهید درباره‌ی گزینه‌های مرتبط بیشتر بدانید، این توضیح‌ها را ببینید.
تابلو معمولا یک قاب دارد و ماندگارتر است. جای ثابتی روی دیوار پیدا می‌کند و سال‌ها می‌ماند. برای دیدن دنیای بزرگ‌تر این گروه، به دسته‌ی تابلو و پوستر سری بزنید و انواع را کنار هم ببینید.
پوستر معمولا چاپ روی کاغذ است و بدون قاب یا با قاب ساده روی دیوار می‌رود. سبک‌تر، سریع‌تر تعویض‌شدنی و معمولا پرزرق‌وبرق‌تر است. برای کسانی که دوست دارند دیوار خانه مدام عوض شود، انتخاب خوبی است. برای اتاق نوجوان‌ها و فضاهای موقت هم رایج است.
و بوک‌مارک و نشان کتاب کوچک‌ترین عضو این خانواده است: هنری که لای کتاب می‌رود. اگر به کتاب علاقه دارید، این دسته را هم ببینید. بعضی‌ها یک تابلوی بزرگ دارند و چند نشان کتاب هنری، که در واقع نسخه‌های کوچک همان سلیقه‌اند.
یک تابلوی زیبا که بد نصب شود، هم به دیوار آسیب می‌زند و هم ممکن است بیفتد و بشکند. چند نکته‌ی عملی هست که هر بار باید رعایت کنید.
اگر تابلو خیلی بزرگ یا شکستنی است، از کسی کمک بگیرید. یک نفر تابلو را نگه دارد و نفر دیگر تراز را بگیرد. این کار ساده از خیلی از اتفاق‌های ناخوشایند جلوگیری می‌کند.
پیش از خرید، اندازه‌ی دیوار و فضای خالی را با متر بسنجید. خیلی‌ها تابلوی زیبایی می‌خرند و بعد می‌بینند به دیوارشان نمی‌خورد.
طرحی که این روزها همه‌جا دیده می‌شود، شاید چند سال بعد کهنه به نظر برسد. تابلویی را انتخاب کنید که واقعا دوست دارید، نه آنچه دیگران دارند.
اگر می‌خواهید چند تابلو داشته باشید، یکی یکی بخرید و ببینید اتاق چه می‌خواهد. خانه با گذشت زمان کامل می‌شود.
تابلو تنها نیست. با مبل، فرش، پرده و نور اتاق ارتباط دارد. همه‌ی آن‌ها را با هم ببینید.
دیواری که بیش از حد پر از تابلو باشد، هر کدام را از اثر می‌اندازد. گاهی دیوار خالی، بخشی از زیبایی است.
تابلو هدیه‌ی معنادار و ماندگاری است. برای عروسی، خانه‌ی نو یا سالگرد، تابلویی که با سلیقه‌ی گیرنده جور باشد، سال‌ها یادآور شماست. اما انتخاب هدیه‌ی تابلو ریسک بیشتری دارد چون سلیقه‌ها متفاوت است.
برای کم‌کردن ریسک، به گیرنده فکر کنید: رنگ‌های مورد علاقه‌اش چیست؟ خانه‌اش چه سبکی دارد؟ خوشنویسی دوست دارد یا طبیعت؟ اگر مطمئن نیستید، تابلوی خنثی و آرام انتخاب امن‌تری است.
کتاب هنری هم هدیه‌ی خوبی است، به‌خصوص برای کسی که به زیبایی علاقه دارد. یک کتاب مصور درباره‌ی هنر، خوشنویسی یا عکاسی، حس و حال یک تابلو را دارد بدون آنکه لازم باشد جایی برایش بگذارید. مشخصات هر کتاب در صفحه‌ی خودش است و می‌توانید پیش از سفارش ببینید با سلیقه‌ی گیرنده جور است یا نه.
مرکز تابلو تقریبا هم‌سطح چشم باشد. اگر بالای مبل است، کمی بالاتر از پشتی مبل. این قاعده‌ی کلی است و با ارتفاع سقف و اندازه‌ی تابلو کمی تغییر می‌کند.
بستگی به دیوار دارد. دیوار بزرگ و خالی، یک تابلوی بزرگ یا چند تابلوی هم‌خانواده می‌خواهد. دیوار کوچک، یک یا دو تابلوی متوسط. پیش از نصب، شکل را با کاغذ روی دیوار ببینید.
لازم نیست یکی باشد، فقط هماهنگ باشد. یک تکرار از رنگ‌های اتاق در تابلو کافی است. البته گاهی تضاد عمدی هم زیبا است، اگر با دقت انتخاب شود.
چسب‌ها و قلاب‌های قابل‌برداشتن برای تابلوهای سبک هست. اما وزن مجاز را چک کنید و برای تابلوهای سنگین، از روش‌های مطمئن‌تر استفاده کنید.
کتاب‌های مبانی هنرهای تجسمی، رنگ و ترکیب‌بندی و دکوراسیون داخلی. توضیح ناشر را بخوانید و ببینید برای مبتدی نوشته شده یا نه. مشخصات هر کتاب در صفحه‌ی خودش است.
این صفحه درباره‌ی موضوع تابلو دکوری، انتخاب و چیدمان و منابع مرتبط با هنر و طراحی است. کتاب‌ها و منابع مرتبط را همین‌جا می‌بینید و مشخصات هر کدام در صفحه‌ی خودش است.
قیمت و موجودی هر کتاب هر روز به‌روز می‌شود و نسخه‌ی چاپی را می‌توانید آنلاین سفارش بدهید.
انتخاب تابلو دکوری ترکیبی از سلیقه، سنجش و کمی صبر است. رنگ، اندازه، نور و چیدمان را در نظر بگیرید، به اتاق و آدم‌هایی که در آن زندگی می‌کنند فکر کنید و عجله نکنید. دیوار خالی مشکل نیست؛ بهانه‌ای است برای انتخابی آگاهانه.
اگر می‌خواهید نگاه‌تان به رنگ و طرح عمیق‌تر شود، کتاب‌های هنر و طراحی را در همین بخش ببینید. قیمت و موجودی هر کتاب هر روز به‌روز می‌شود، مشخصات هر کتاب در صفحه‌ی خودش است و نسخه‌ی چاپی را می‌توانید آنلاین سفارش بدهید. با کمی دانش، انتخاب بعدی‌تان بهتر از قبلی خواهد بود.