مارکسیسم و علوم اجتماعی در ایران (و نگاهی به برخی از دیدگاه‌های آواتیس سلطان‌زاده)

اين كتاب نسبت چشم‌انداز ماركسيستی را با علوم اجتماعی در ايران بررسی می‌كند و نشان می‌دهد كه در ايران فقط يک نوع علوم اجتماعی وجود نداشته است. كتاب با تمركز بر شماری از كوشش‌های فكری ماركسيستی، دو گونه از علوم اجتماعی را در ايران صورت‌بندی می‌كند: «چشم‌انداز ماركسيستی علوم اجتماعی» در برابر «رويكرد حاكم بر علوم اجتماعی»، اين بررسی نشان می‌دهد كه تاكنون سرگذشت علم اجتماعی ايران عموماً از زاويه‌ی رويكرد پوزيتيويستی روايت شده است. برای ارائه‌ی تصویری كلان از چشم‌انداز ديگر، زمينه‌های نظری اختلاف‌های ماركسيسم و جامعه‌شناسی، وجوه تمايز دو گونه‌ی علوم اجتماعی در ايران، ابعاد نظری ماركسيسم در ايران و تأثيرات حزب توده‌ی ايران بر تحولات علوم اجتماعی وارسی شده و انديشه‌های آواتيس ميكائيليان (سلطان‌زاده) به‌عنوان يكی از آغازگران علوم اجتماعی ماركسيستی، پيش از تأسيس داشنگاه در ايران، موردبحث قرار می‌گيرد.