ماساژ ورزشی (تکنیک های کاربردی برای بهبود عملکرد)

معرفی کتاب ماساژ ورزشی (تکنیک های کاربردی برای بهبود عملکرد) ماساژ از دیرباز به عنوان روشی برای کسب سلامت و بهبود وضعیت انسان و محافظت در برابر آسیب های عضلانی مورد توجه قرار داشته است. در هر نقطه از جهان با پیدایش هر تمدنی، از نوعی ماساژ نیز متناسب با فرهنگ و آداب آن مردم استفاده شده است. به احتمال بسیار قوی ماساژ غیر حرفه ای همزمان با پیدایش تمدن هاوایی، استرالیایی، آفریقایی و آمریکایی های بومی آغاز شده است. همچنین آثار بر جای مانده از تمدن های باستانی مصر، چین، ژاپن و هند نشان می دهد که ماساژ به نوعی در زندگی روزانه آنها قرار داشته است. روش های اولیه ماساژ در غرب توسط یونانی ها و رومی ها ابداع شده است. آنها حرکات ژیمناستیک و تمرینات جسمی را با ماساژ و حمام کردن در چشمه های آب گرم ترکیب کردند. حرکات ژیمناستیک را برای اولین بار یونانی ها ابداع کردند و به وسیله آن توانستند توان نظامی و ورزشی خود را افزایش دهند. یونانی ها با وجود شکست از رومی ها، همچنان رشته ژیمناستیک را ادامه دادند و بر اهمیت آن به عنوان یک روش بهبود عملکرد فردی و اجتماعی تاکید کردند. ماساژ ورزشی (تکنیک های کاربردی برای بهبود عملکرد) بسیاری از منابع و کتاب های ماساژ، پیرهنریک لینگ( 1776-1839) را به عنوان پدر ماساژ مدرن می شناسند. هنریک حرکات ژیمناستیک و ماساژ درمانی خود را که با عنوان ماساژ سوئدی و حرکات سوئدی شناخته شده است، توسعه داد. روش ماساژ ضربه ای هنریک برای کاهش درد، افزایش جریان خون و کاهش تنش عضله و حفظ دامنه حرکتی کاربرد دارد. سال 1980 جک میگر به عنوان پیشرو علم ماساژ ورزشی در ایالات متحده شناخته شد. میگر به عنوان ماساژور، تیم سوارکاری آمریکا را در بازی های المپیک 1976 همراهی کرد. وی همچنین ماساژور برخی باشگاه های فوتبال در لیگ ملی آمریکا بود. در آن زمان متخصصان ورزش و پزشکان از تاثیرات ماساژ آگاهی نداشتند. میگر سال های بسیاری را در این حرفه و کار بر روی افراد مختلف را ادامه داد. در آن زمان برخی معتقد بودند که ماساژ فقط از جنبه روانی روی افراد تاثیر گذار است. میگر در پژوهشی تاثیر ماساژ ورزشی بر روی عملکرد اسب های مسابقه ای را بررسی کرد. مطالعات او نشان داد که تاثیرات ماساژ چیزی فراتر از جنبه روانی آن است و با این کار تیم سوارکاری ایالات متحده آمریکا در بازی های المپیک 1976 صاحب دو مدال طلا و یک مدال نقره شد. بعد از این موفقیت بسیاری از موسسات فعال ورزشی در زمینه ماساژ، کلاس ها همایش هایی را برگزار و از میگر به عنوان مدرس و سخنران استفاده کردند. میگر به این نتیجه رسیده بود که به وسیله روش های مختلف ماساژ می توان عملکرد و کارایی ورزشکاران را بهبود بخشید. او در مقدمه کتاب ” ماساژ ورزشی” ( تالیف پات بوتون) آورده است: ” ماساژ ورزشی می تواند عملکرد ورزشکار را تا 20 درصد بهبود بخشیده و همچنین او را در مقابل آسیب ها محافظت کرده و به ورزشکار در به تاخیر انداختن خستگی کمک کند تا در زمان طولانی تر به فعالیت خود ادامه دهد.” میگر معتقد است که کاربرد صحیح ماساژ باید به ورزشکار کمک کند تا بتواند حرکات و فعالیت های ورزشی را در دامنه کامل مفصل بدون هرگونه تلاش اضافی انجام دهد. به طور معمول، مهم ترین علت محدودیت حرکتی، ناشی از مقاومت درونی و تنش درونی عضلات هنگام حرکت است. با افزایش سن، مقاومت درونی عضلات نیز افزایش می یابد و عملکرد ضعیف تر فرد منجر می شود. روش های ماساژ ورزشی جک میگر به گونه ای طراحی شده اند که تا حد ممکن مقاومت درونی عضله را کاهش می دهند، ورزشکاران به حالت اولیه بازگرداده شده و احساس جوانی می کنند و برای مسابقات و تمرینات بعدی آماده می شوند. آرون اِل ماتیز یکی دیگر از صاحب نظران در عرصه ماساژ ورزشی ایالات متحده بود. آرون به یک چهره بین المللی در زمینه سمینار های پزشکی و همایش های ماساژ درمانی تبدیل شده بود. وی با بیش از 250 هزار ساعت در جلسات مختلف با موضوعات پزشکی – ورزشی به ارایه دستور العمل های ورزشی برای تندرستی، توانبخشی، آموزش، پزشکی – ورزشی و ایمنی در ورزش پرداخت. آرون روش کشش عضلانی فعال مجزا را که در 45 سال اخیر به عنوان یکی از بهترین روش های کشش معرفی شده است، ابداع کرد. در این نوع کشش، گروه های عضلانی در مفاصل بزرگ از یکدیگر جدا می شوند و تحت کشش قرار می گیرند. ورزشکار برای رسیدن به دامنه حرکتی مورد نظر در این روش، مفصل را به طور مکرر و به صورت فعال در دامنه حرکتی خاص حرکت می دهد. ماساژ ورزشی در آمریکا به خاطر فعالیت افراد برجسته ای در این زمینه پیشرفت بسیار خوبی داشته است. شخصیت هایی مانند آرون و جک میگر با ترکیب روش های ماساژ و انواع تمرینات و حرکات کششی، تاثیر ماساژ ورزشی را بهبود بخشیدند و امروز بسیاری از این روش ها زیر بنا و پایه ی