«قصر تاریک و خاموش بود، انگار صد سال بود که کسی آنجا زندگی نمی‌کرد. بلیندا با گریه و فریاد دیو را صدا زد و هیچ جوابی نیامد. همه‌جا را گشت و با ناامیدی به باغ رفت و دیو را دید که زیر بوته‌ی گل سرخ، میان خارها، خس‌خس می‌کرد. کنارش زانو زد، صدای قلبش را شنید که هنوز ضربان داشت، اما کم…»این کتاب پر از قصه است؛ قصه‌ی دختر بداقبال و بخت خوابیده‌اش، قصه‌ی دیو و بوته‌ی گل سرخش، افسانه‌ی جادوگری که دختر فراری‌اش را نفرین کرده… عاقبت قصه‌های غم‌انگیز چه می‌شود؟ آیا بخت دختر بداقبال با او سازگار می‌شود؟ آیا دیو خوش‌قلب قصه‌ زنده می‌ماند؟ فکر می‌کنی پایان همه‌ی افسانه‌ها خوش است؟ بخوان تا خودت ببینی!