شعرهای این مجموعه را می توان خارق العاده دانست. بسیار پرشور و پر قدرت، تا آن جا که ضدسیاسی ترین خوانندگان شعر را وامی دارند به این اعتراف که: “پس شعر می تواند سیاسی باشد و از عاشقانه ترین غزل ها هم پرشورتر و ناب تر باشد”. شاعران عراقی در این اشعار وجدان فریب ناپذیر و شعور سرشارخود را نشان می دهند. آن ها به هیچ بهانه ای با استبداد، جنگ، کشت و کشتار و بت سازی از چهره های سیاسی و مذهبی همسویی نمی کنند. و از این جهت بسیار فراتر می روند از نمونه های بسیار خوب شعر جنگ جهانی اول و دوم. اشعاری که معصومانه به شعر مقاومت تبدیل می شوند تا از دل تنگ خود برای عشق، صلح و آزادی سخن بگویند.