ویژگی این داستان ها بر«فرد» در مفهوم عام آن مبتنی است. آتای فرد را در کانون داستان های کوتاه خود نشانده و اساس کار را بر دوش وی می نهد، دیگر این که در این داستان ها نامه از مراکز اصلی داستان هاست، در چهار اثر داستان اساسا بر مبنای یک نامه سامان می یابد و در چهار تای دیگر اگر چه غیرمستقیم اما به هر حال پیرامون نامه نگاری بحث هایی وجود دارد. زبان آتای نیز در این داستان ها همانند داستان های بلند اوست؛