سوزوکی شین جوء در سال 1873 در ساسایامای ژاپن زاده شد و هنگام سفر دور و دشوار خود از غرب تا شرق آسیا در میانه‌ی سال 1905 هنوز سی و دو سال تمام نداشت. او در مدرسه‌ای بودایی در ژاپن تحصیل کرده و در نوجوانی روانه‌ی سفری به گرد جهان شده و به آمریکا رسیده بود، و سال‌ها در دفتر بنیاد بودایی در نیویورک ماموریت داشت. پس از 8 سال اقامت در اینجا به عزم گشت‌و ‌گذاری دیگر در جهان با کشتی روانه‌ی ناپل در ایتالیا شد. پس از دیدن این شهر و رم، در دنباله‌ی سفر دریایی خود به آتن و از آنجا به ازمیر رفت و سپس روانه‌ی استانبول شد. از این بندر با کشتی نفتکش به بندر باتوم در روسیه رسید و به قصد سفر به ایران با قطار به باکو، و از طریق دریای خزر به انزلی آمد، و راه خود را به تهران دنبال کرد. از تهران از راه سمنان و دامغان و شاهرود و سبزوار و نیشابور به مشهد، و از اینجا به قائنات و بیرجند و سمنان رفت. و سپس چون اجازه‌ی سفر به افغانستان را نیافت ناگزیر شد که از راه بلوچستان به هند برود. حاصل سفر او در ایران “سفرنامه فلات ایران” است که در واقع بخشی از گزارش‌های سفر سراسری او در آسیاست.