جلد سیزدهم از این مجموعه که در واقع جلد دوم از بخش سوم شاهنامه است، با دوران پادشاهی اشکانیان آغاز می شود. به تصریح کتاب: “دوره ی حکومت اشکانیان که حدود دویست سال بود، دورانی بسیار تاریک از نظر روند تاریخی، اجتماعی، و فرهنگ و ادب است که در تاریخ ادبیات هم، دوره ی تاریک ادب فارسی محسوب می شود”. در ادامه، سرگذشت پادشاهان ساسانی بازگو می شود. در کتاب آمده است: “در زمان فرمانروایی پادشاهان ساسانی به خاطر فساد و تباهی ای که شاهان این دودمان را فراگرفت، اقتدار و شوکت پادشاهان ایران زمین رو به زوال آورد و فاصله ی طبقاتی جامعه و ظلم و ستمی که کارگزاران حکومت بر جامعه روا می داشتند، مردم را آماده ی پذیرفتن دین تازه، که برایشان جامعه ای بی طبقه را نوید می داد، کرد”. گفتنی است در این مجلد، به داستان پادشاهانی هم چون اردشیر بابکان (موسس سلسله ی ساسانیان)، شاپور ذوالاکتاف، یزدگرد بزه گر، و قسمتی از سرگذشت بهرام گور اشاره می شود.