“نغمه های اسکندریه” مجموعه ی ارزشمندی از “شعر روس” است که “بابک شهاب” آن را از میان اشعار برخی از نامی ترین شعرای این سرزمین برگزیده و بازگردانی کرده است. در طول دو قرن و نیم از مدتی که شعر روس به شکل امروزی خود تبلور یافته، دگرگونی های زیادی چه از لحاظ فرم و چه از لحاظ محتوا در آن دیده شده است. به نحوی که هر دوره از شعر و شاعری در روسیه، شاخص های منحصر به فردی دارد که با عملکرد تعدادی از شعرای معروف همان دوره شناخته می شود. در مقدمه ای که “بابک شهاب” برای کتاب “نغمه های اسکندریه” ارائه داده، یک تقسیم بندی اساسی از “شعر روس” که به دو عصر طلایی و نقره ای معروف است، عرضه شده و ویژگی هر دوره بر شمرده شده است.وی عصر طلایی را مهم ترین دوره ی تاریخی در هزاران سالی که از تاریخ روسیه می گذرد دانسته و اشاره می کند که پنجاه سال اول قرن نوزدهم که تحت عنوان عصر طلایی شناخته می شود، شروع تعالی های فرهنگی و معنوی است که تا انتهای قرن نوزدهم نیز ادامه داشته و طبیعتا بر شعر و ادبیات نیز تاثیرات خود را گذاشته است. در نتیجه ی این تاثیرات سیزده تن از برجسته ترین شعرای روس قدم به این عرصه نهادند که در راس آن ها نام “الکساندر پوشکین” به چشم می خورد. بعد از عصر طلایی، عصر نقره ای “شعر روس” با فاصله گرفتن از رئالیسم اجتماعی و متمایل شدن به سمت عرفان، دوره ای شد که در آن عنصرهای ملی و ادبی فولکلور، توانستند جایگاه خود را بر تاج زرین “شعر روس” بیابند و باشکوه تر از گذشته بدرخشند.