ماجراها در کتاب نامه‌ای که هرگز فرستاده نشد (letter never sent) از زبان کنستانتین، و از خلال نامه‌های او به همسرش، وروچکا روایت می‌شود؛ نامه‌هایی که گویی سرنوشتشان این است که هرگز به مقصد نرسند. با وجود این، کنستانتینن می‌نویسد- بی‌آنکه در انتظار پاسخی باشد. او می‌نویسد تا روح خود را التیام بخشد؛ می‌نویسد تا شعله‌ی حیات در وجودش خاموشی نگیرد؛ می‌نویسد تا بتواند ادامه دهد. و برای نوشتن نیز هیچ حدومرزی نمی‌شناسد: از درد هجران محبوب و شوق دیدار دوباره‌ی او، تا پیش‌پاافتاده‌ترین جزییات مربوط به کار و سفر؛ هر چیزی می‌تواند مضمون نامه‌های یک زمین‌شناسِ دور از خانه و کاشانه باشد!