کودکی روایتی شاعرانه و رمان‌گونه از دوران کودکی ژاک پرور است. ژاکِ کودک در این کتاب تحولى را از سر خواهد گذراند. این تحول آموختنِ «بى‌‏اعتنایى» است. ژاک در پایان کودکی‌اش یاد خواهد گرفت که زندگی آن‌چنان نیست که او می‌خواسته است. بنابراین باید به خیلى از چیزها بى‌‏اعتنا باشد. حتى اگر این بى‌‏اعتنا‏بودن هیچ‌‏چیز از واقعیت را نتواند تغییر دهد. «هرچند که مى‌‏دانم چیز مهمى نیست، اما ناراحتم مى‌‏کند و به گریه‏‌ام مى‌‏اندازد…»