هجده سال! درخشش طلایی و سرخ فام سپیده دم زندگی! زیبایی های قلبی که هنوز رؤیای ثمر دادن را ندیده و سراسر در عطر گل ها غرق است. هجده سال! عشق آن دوران! گذر از آغوش خانواده، از بازوان مادر، از بوسه های خواهران. هجده سال!… و سپس تبعید از وطن، از عشق و از خانواده. دیگر هرگز آسمان پرتغال، نه آزادی، نه برادران، نه مادر، نه اعاده حیثیت، نه شرافت و نه هیچ دوستی … چه غم انگیز !