بخشی از کتاب:
در شب های مهتابی، دیگر آواز آن پری دریایی غمگین به گوش نمی رسد؛ آه ای دخترک نگون بخت. دیگر مغاک های این زندگی بر تو دهان بسته اند. به من بگو به من بگو ای ماه تمام، آیا تو بر گوری اشک می‌ریزی که آن پری دریایی بینوا در آن خفته؟ آن گیسوان طلایی، آن چشمان به غایت زیبا، به کجا به کدام فرجام خواهند رسید؛ آب های نفرین شده چگونه توانستی او را، چنین زیبا و جوان بکشی. آه ای فرشته شوربخت.