سایه ی تاریک کاج ها
سایهی تاریک کاج ها اثرغلامرضا رضایی معرفی: فضای داستان «سایهی تاریک کاج ها» سلاخ خانه است. در کنار وجه انیمالیستی داستان، لایهای از واقعیت اجتماعی مطرح میشود. عدهای از کارگران سلاخخانه، با پذیرفتن خطر تنبیه و اخراج، عضو خاصی از حیوانات ذبح شده را برای فروش بیرون میبرند. به این ترتیب جملهی پایانی داستان خواننده را سر یک دوراهی دلپذیر قرار میدهد ک
فروشنده
کتابجم
بیش از ۲۰ هزار فروش موفق با رضایت ۵ ستاره
گارانتی ۳۰ روزه کیفیت کتاب
- ارسال سریع به سراسر کشور
- تضمین اصالت کتاب از ناشر معتبر
- پرداخت امن از درگاه بانکی
مشخصات کتاب
- دستهبندی
- ادبیات و داستان
- شناسه کالا
- kj-879012
دیدگاههای کاربران
اگر این کتاب را دوست داری
جان هال
ترجمهی امیر علم بیگی (عضو هیأت علمی دانشگاه تهران)، رومینا امیری، الهام فهام (عضو هیأت علمی جهاد دانشگاهی)
ادیبان روز
رابین اسپیکولند (نویسندهی کتاب سرآمدی در اجرا)
ترجمهی علی عبدالهی، ملیکا نصیر، علی عمویی
ادیبان روز
مارتین ریوز، فرانسیس کندلون
ترجمهی احمد فروتن، نصیبه حق دوست، مرجان عسکری، مهرنوش میرالی
ادیبان روز
لور کلرریلیر، بنوا ریلیر
ترجمهی شهرام خلیل نژاد (عضو هیئت علمی دانشگاه علامه طباطبایی)، وحیده نورانی، ناهید مجیدیان، سحر اسماعیلی شایاین
ادیبان روز
کولن بی.جان، پاربوتی پراوین
ترجمهی دکتر مهدی ابراهیمی (عضو هیئت علمی دانشگاه علامه طباطبائی)، فاطمه صابریان (مدرس دانشگاه الزهرا)
ادیبان روز
آندرس هینترهابر، استفان ام.لیوزو
ترجمهی سیدرضا جلال زاده (عضو هیئت علمی دانشگاه خاتم)، مرضیه بابایی
ادیبان روز
کتابهای بیشتر از نیماژ
مشاهدهی همه
توضیحات
سایهی تاریک کاج ها اثرغلامرضا رضایی معرفی: فضای داستان «سایهی تاریک کاج ها» سلاخ خانه است. در کنار وجه انیمالیستی داستان، لایهای از واقعیت اجتماعی مطرح میشود. عدهای از کارگران سلاخخانه، با پذیرفتن خطر تنبیه و اخراج، عضو خاصی از حیوانات ذبح شده را برای فروش بیرون میبرند. به این ترتیب جملهی پایانی داستان خواننده را سر یک دوراهی دلپذیر قرار میدهد که «شبحی که توی تاریکی و مه پای کاجی کز کرده و نشستهاست» چیزی از قبیل از مابهتران است یا پیرمردیاست که شبانه برای دزدی اجزای لاشه ها آمدهاست؟!. برشی از کتاب «سایهی تاریک کاجها» دوتا از بچهها دیروز رفتهبودند ساحل. وقتی آمدند خبر آوردند دریا جسد زنی را پسداده. اینجور که میگفتند جسد تازه بود وسالم وآب رانده بودش تا پای یکیاز صخرههای مرجانی. «میگفتند لاخهی مویی صورتش را پوشانده بود وشاخهی مرجانی گیر کردهبود لای موهایش».