به مگزی خوش امدید
«به مگزی خوش آمدید» ، دومین اثر داریوش احمدی است. او متولد ۱۳۳۵ در جنوب کشور است. به شهادت نظر منتقدان و داوران جایزههای ادبی، داریوش احمدی با مجموعه داستان ((خانهی کوچک ما)) بیشک از پدیدههای داستان ایرانی معاصر است و او بخاطر نوشتن این مجموعه داستان توجهی منتقدان، مخاطبان و داوران جایزههای مهم داستان را به خود جلب کرد؛ مقام نخست جایزهی ادبی سیلک کاشا
فروشنده
کتابجم
بیش از ۲۰ هزار فروش موفق با رضایت ۵ ستاره
گارانتی ۳۰ روزه کیفیت کتاب
- ارسال سریع به سراسر کشور
- تضمین اصالت کتاب از ناشر معتبر
- پرداخت امن از درگاه بانکی
مشخصات کتاب
- دستهبندی
- ادبیات و داستان
- شناسه کالا
- kj-080233
دیدگاههای کاربران
اگر این کتاب را دوست داری
جان هال
ترجمهی امیر علم بیگی (عضو هیأت علمی دانشگاه تهران)، رومینا امیری، الهام فهام (عضو هیأت علمی جهاد دانشگاهی)
ادیبان روز
رابین اسپیکولند (نویسندهی کتاب سرآمدی در اجرا)
ترجمهی علی عبدالهی، ملیکا نصیر، علی عمویی
ادیبان روز
مارتین ریوز، فرانسیس کندلون
ترجمهی احمد فروتن، نصیبه حق دوست، مرجان عسکری، مهرنوش میرالی
ادیبان روز
لور کلرریلیر، بنوا ریلیر
ترجمهی شهرام خلیل نژاد (عضو هیئت علمی دانشگاه علامه طباطبایی)، وحیده نورانی، ناهید مجیدیان، سحر اسماعیلی شایاین
ادیبان روز
کولن بی.جان، پاربوتی پراوین
ترجمهی دکتر مهدی ابراهیمی (عضو هیئت علمی دانشگاه علامه طباطبائی)، فاطمه صابریان (مدرس دانشگاه الزهرا)
ادیبان روز
کتابهای بیشتر از نیماژ
مشاهدهی همه
توضیحات
«به مگزی خوش آمدید» ، دومین اثر داریوش احمدی است. او متولد ۱۳۳۵ در جنوب کشور است. به شهادت نظر منتقدان و داوران جایزههای ادبی، داریوش احمدی با مجموعه داستان ((خانهی کوچک ما)) بیشک از پدیدههای داستان ایرانی معاصر است و او بخاطر نوشتن این مجموعه داستان توجهی منتقدان، مخاطبان و داوران جایزههای مهم داستان را به خود جلب کرد؛ مقام نخست جایزهی ادبی سیلک کاشان، برندهی دوسالانه داستان شیراز، تجلیل در جایزهی جلال آل احمد، کاندید دریافت بهترین مجموعه داستان از جایزهی هفت اقلیم و نامزد جایزهی احمد محمود از جمله افتخارات داریوش احمدی برای انتشار مجموعه داستان ((خانهی کوچک ما)) در سال 1396 بود —————————————————————- اما آن چه رنجم می¬دهد، بیشتر اخلاقی و هنجاری است. ترسی تهدیدگر که مدام رنگ عوض می¬کند و همه چیز را از بین می برد: اراده، عشق، آرمان، و حتی تو را از خودت می¬گیرد. جوری که حس می¬کنی هیچ چیز مال تو نیست! نه فضا، نه مکان، نه عشق، و نه رویا. چطور بگویم، می¬ترسم ناراحت بشوی. تمام کلمات برایم معنای¬شان را از دست داده¬اند. یک نوع معنا باختگی، یک نوع برزخ، یک نوع نیستی. دیگر به این لیوان اعتقادی ندارم. حتی به خودت. به دوستی¬مان.»