داستان های کوتاه طنز

بر این کتاب مقدمه‌ای پربار نوشته شده و تعاریف طنز و ساختارهای طنز را به مخاطبان جوان آموزش می‌دهد. نویسندگان کتاب طنزنویسی را روش بسیار پیشرفته‌ای برای دست‌آموز کردن زندگی می‌دانند که گذشته از دست‌آموز کردن از او می‌خواهند تا شیرین‌کاری هم بکند. سپس به تعریف طنز نیز می‌پردازند و می‌گویند طنز در بازگشت به زندگی انسان را به تجهیزات تازه‌ای مجهز می‌کند و تقلید از زندگی را می‌آموزاند و کمک می‌کند زندگی را بهتر درک کنیم. لبش و علومی چند موضوع مشترک در تعریف طنز ارایه می‌دهند و طنز «مقوله‌ای اجتماعی است، طنز وظیفه دارد، طنز آیینه است نه شانه، طنزپرداز پزشک معالج است و طنزپرداز جامعه‌شناس است» را وجه مشترک طنز می‌دانند. سپس جغرافیا، گفت‌وگو، شخصیت‌پردازی، لحن، زبان و تکنیک را ساختار طنز بیان می‌کنند و به تعریف هر کدام به طور کامل می‌پردازند. خواننده با این مقدمه کم‌برگ، ولی ارزشمند می‌تواند آگاهی‌های مفیدی در زمینه طنز به دست آورد.