دهلیزهای بی خوابی

رمانِ «دهلیزهای بی‌خوابی» سفری است به هزارتوی مبهمِ تاریخ. کتاب، فاصله‌ی میانِ مرگ کمبوجیه، فرزندِ کورش و به‌قدرت رسیدن داریوش را روایت می‌کند. راویِ داستان که مشعل‌دارِ کاخ‌های شاهی است با برافروختنِ شعله‌هایی هرچند گسسته، به دهلیزهای تیره و رازآلودِ تاریخِ آن روزگار ناخواسته روشنایی می‌بخشد. او با بازگوییِ دیده‌ها و شنیده‌هایش خواننده را با خود به محرمانه‌ترین بخش تختگاه‌های هخامنشیان در شوش، پاسارگاد و پارسه (تخت‌جمشید) می‌بَرَد. رمان اما به‌جز لایه‌ی تاریخی، دارای لایه‌ی مهم‌تری است که بیشتر جنبه‌ی روانشناختی دارد. مخاطب در طول داستان مدام با واهمه‌ها، اضطراب‌ها، تردیدها و حتا کابوس‌های راوی مواجه می‌شود و کم‌کم پی‌می‌برد که رخدادی دهشتناک در کودکیِ او شخصیتش را شکل داده است. این تلاطم‌های درونی حتا او را در رابطه‌ی عاشقانه‌ای که با یکی از ندیمه‌ها برقرار کرده، آسوده نمی‌گذارد.