گفتم که الف

الف: کلامی که رحمت حق را نوید می‌دهد «گفتم که الف» بازخوانی و شرحی است بر « مقالات شمس تبریزی » . این کتاب، دریچه‌ای است به سوی دریای رحمت حق. به زعم نویسنده، جوشش این دریای رحمت از نیاز انسان آغاز شد و حرکت عالم را آفرید. «الف» در این معنا، همان مبتدا و منتهای کلام است. این همان موج آرامی است که رحمت حق را به روح یادآوری می‌کند. آرامش نهایی روح، تنها به درک این کلام الهی بستگی دارد. اما برای دیدن این آرامش، باید ابتدا موج کوبنده‌ی قهر را پشت سر گذاشت. بدون راهنمای مسیر، کشتی وجود از این ورطه‌ی پرتلاطم عبور نخواهد کرد. این اثر کلیدی در حوزه ادبیات عرفانی ، به رمزگشایی معانی والای کلام شمس می‌پردازد. کلید گشودن گنج شمس نویسنده، سیامک سینایی ، داستانِ سی سال مجذوبیت خود با مقالات شمس را روایت می‌کند. او اعتراف می‌کند که ابتدا در خواندن مقالات سرگردان بوده است. اما سال‌ها پس از مطالعه و تفحص، سرانجام شمسِ طریق، کلید این گنج را بر او گشود. «گفتم که الف» حاصل این گشایش است. سینایی با شور و حیرت، پس از کسب اذن و همت از یک صاحب سِرّ عزیز ، نگارش این مجموعه را آغاز می‌کند. او تلاش کرده است تا سخنان شمس را با کمترین دستکاری، به‌صورت سلسله‌وار جمع‌آوری نماید. هدف این بود که مفهوم شگرف مقالات خودبه‌خود خلق شود. سفری به ورای کلمات شمس تأکید داشت که «سخنِ مرا چنان گو که من گفته باشم.» این کتاب تلاشی است برای حفظ اصالت کلام شمس و ارائه شرحی بر قسمت‌هایی که ممکن است برای خواننده امروزی دشوار باشد. مخاطب اصلی این کتاب، جوینده‌ای است که: به دنبال معنای عمیق‌تر در متون کهن عرفانی است. تمایل دارد تفکرات اصلی شمس تبریزی را به دور از حواشی درک کند. طالب راه یافتن به صحبت شمس است. شمس علامت راه یافتن را اینگونه بیان می‌کند: «صحبت دیگران بر او سرد و تلخ شود.» این کتاب برای شما فرصتی است تا میزان این ارادت و راه یافتگی را بسنجید.