همه فرزندان خدا بال دارند

یوجین اونیل نمایش نامه نویس شهیر آمریکایی، پدر معنوی ادبیات نمایشی شاخص آمریکا و همچنان از برجسته ترین نمایش نامه نویسان جهان به شمار می رود. او در اکتبر سال 1888 در نیویورک پای به عرصۀ حیات نهاد و زندگی پر فراز و نشیب و پر ماجرایی را پشت سر گذاشت . نخستین نمایش‏نامه ای که نوشت، فراسوی افق بود که در سال 1920 جایزه پولیتزر را نصیب اش کرد. اونیل در سال 1936 موفق به دریافت جایزۀ نوبل ادبی شد. او پیش از هر نمایش نامه نویس دیگر آمریکایی واقع گرایی نمایشی را که آنتوان چخوف، هنریک ایبسن و آگوست استریندبرگ پیشگامانش بودند، به حوزۀ ادبیات نمایشی آمریکا وارد کرد. همه فرزندان خداوند بال دارند، فریادی است بر علیه نژادپرستی و تبعیض نژادی . اما آیا تنها سفیدپوستان هستند که حقوق سیاهان را نادیده گرفته و درباره آنان با اکتفا به رنگ پوستشان قضاوت می کنند؟ در این نمایش‏نامه یوجین اونیل با مهارت بسیار به انتقاد از نژادپرستی پرداخته و انتـقاد او تنها به سرکوب سیاهان از جانـب سفیدپوستان محدود نمی شود بلکه اونیل به کلی مخالف دسته‏ بندی انسان ها بر اساس رنگ پوست، نژاد، جنسیت، مذهب، طبقه اجتماعی و … بوده و به یکی بودن انسان ها در برابر روح هستی اعتقاد دارد. از دیدگاه اونیل کسانی که به ظواهر اکتفا کرده و به روح موجود در بطن هستی توجه نمی کنند دل هایشان مانند آبگیری است که آهویی آن را لگدمال کرده است .