لازاروس خندید

یوجین اونیل نمایش نامه نویس شهیر آمریکایی پدر معنوی ادبیات نمایشی شاخص آمریکا و همچنان از برجسته ترین نمایش نامه نویسان جهان است نخستین نمایشنامه وی فرانسوی افق بود که در سال 1920 جایزه پولیترز را نصیب اش کرد اونیل در سال 1936 موفق به دریافت جایزه نوبل ادبی شد لازاروس ترکیبی از الهه ی شادی دیونیسوس و ابر قهرمان یچه است که باهم در آمیختن شادمانی و اراده به دنبال یافتن مفهوم زندگی و ارزش حقیقی وجودیت انسان است. انسان آگاهی که اراده اش با اراده ی جهان یکی شده و برای اثبات بودنش شادی کنان در حرکت و پویایی است. لازاروس در میان انسان های جامعه ای که دچار ضعف اعتقادی شده اند از نو متولد می شود و در نهایت در نقش نجات دهنده ی انسان از ترس مرگ و به عنوان قهرمانی تراژیک جانفدایی می کند. او بدون هیچ ترسی دوباره متولد می شود بنابراین او اولین و تنها انسانی است که می تواند بر مرگ بخندد خنده های او به مثابه مهر تاییدی بر زندگی تمامیت و جاودانگی است. خنده های لازاروس گواه اثبات وجود خداوند است و این خنده ها اصیل تر از آنند که با هدف دستیابی به نامیرایی فردی ایجاد شوند زیرا آنها در راه رسیدن به پایانی دنیوی و برای مبادله ی این زندگی در مقابل به دست آوردن ابدیتی همیشگی از اعماق وجود لازاروس سرچشمه می گیرند .