مرگ در جنگل

داستان کوتاه، انعطاف‌پذیرترین نوع ادبیات داستانی است. «داستان» ممکن است مجموعه‌ای از چند حادثه یا تک‌گویی یا توصیفی ساده از واقعه‌ای بدون شخصیت باشد. «کوتاه» بودن آن هم می‌تواند چیزی مثلاً بین یک صفحه تا ده‌هزار کلمه را دربربگیرد. اما از ویژگی‌های مشخص داستان کوتاه این است که پس از خواندن به‌علت بیان حالات انسانی و اجتماعی «بلند» جلوه می‌کند. داستان کوتاه که در اوایل قرن نوزدهم یتیمی بی‌نام و نشان بود، به‌‌صورت متداول‌ترین و مردم‌پسندترین قالب ادبیات داستانی وارد قرن بیستم شد. یکی از دلایل آن، علاوه‌بر تحولات صنعتی و اجتماعی و فرهنگی، رواج فراوان نشریه و مجله در قرن بیستم بود. این نشریه‌ها به سبب خوی سرعت‌طلب خوانندگان خود، به متون کوتاه و تصاویر بسیار و مطالبی که حوصلۀ آنان را سر نبرد نیاز وافر داشتند. بدین ترتیب، داستان کوتاه خوانندگان فراوان یافت و نیاز بدان موجب افزایش کیفیت شد و رفته‌رفته به مرحلۀ تکامل رسید و سرانجام به‌صورت شاخۀ ادبی و هنری مستقلی با امکانات بیانی مؤثر از حالات برون و درون انسان درآمد.