نبوغ

نبوغ نوشته‌ی ولادیمیر نابوکاف ترجمه‌ی  بابک شهاب آنچه در «نبوغ» انتظار شما را می‌کشد: بخش اعظم نبوغ بین سال‌های 1935 تا 1937 در شهر برلین نگاشته شد. آخرین فصل کتاب در سال 1937 در ریویرای فرانسه به‌پایان رسید.  رمان «نبوغ» جناب نابوکاف، روایت بازگشت به خودی‌ست که گویی مرثیه‌ی نویسنده در پایان نوشتن به زبان روسی‌ست! این آخرین رمانی است که نویسنده به زبان مادری نوشت، داستان شاعری تبعیدی‌ست که در برلین، تنها، جدافتاده و تهیدست به انتظار آفرینشی‌ست که باید روزی در کارنامه‌ی ادبی‌اش ممکن شود. شاعری که در طول کتاب، به همه‌ی نام‌های بزرگ ذهن و زبان روسی ارجاع داده و اشاره می‌کند و در این مسیر است که تلاش بی‌وقفه‌اش برای رسیدن به شعری بزرگ ادامه می‌یابد. در مسیر خلق یک شاهکار بزرگ است که نابوکاف مسئله‌ی نبوغ را در کتابش واکاوی کرده و در مقام یک نابغه، زیستن در زمانه‌ای که همه به کشتن چراغ آمده‌اند را تصویر و تحلیل می‌کند. گاه پیش می‌آید که موفقیت بزرگی را به درازنایی وعده‌ات می‌کنند، موفقیتی که از همان ابتدا باورش نداری؛ زیرا شباهتی به دیگر هدایای زندگی ندارد و جز با نگاهی بزرگوارانه به تخیل به آن نمی‌اندیشی. اما آن‌گاه که سرانجام در یک روزی بسیار عادی که باد غربی می‌وزد، خبری می‌رسد که به‌آنی و برای همیشه هر امیدی را تباه می‌کند، ناگهان با حیرت درمی‌یابی که تمام مدت با آن آرزو بدون چاک‌چاک کردن زندگی ناممکن می‌شود… درباره‌ی نویسنده: ولادیمیر ولادیمیروویچ ناباکوف، زاده ی 22 آپریل 1899 و درگذشته ی 2 جولای 1977، نویسنده ی رمان، داستان کوتاه، مترجم و منتقد چندزبانه ی روسی/آمریکایی بود.ناباکوف در خانواده ای ثروتمند و برجسته در شهر سن پترزبورگ به دنیا آمد و دوران کودکی و جوانی خود را در همین شهر گذراند. او در دوران نوجوانی، اولین تلاش های ادبی جدی خود را به ثمر رساند و در سال 1916، اولین مجموعه ی شعر خود را منتشر کرد. ناباکوف پس از نقل مکان به انگلستان، به کالج ترینیتی کمبریج راه یافت و ابتدا به مطالعه ی جانورشناسی و سپس به تحصیل زبان های اسلاویک و لاتین پرداخت.خانواده ی ناباکوف برای زندگی به منهتن نیویورک رفتند و ولادیمیر به عنوان حشره شناس، در موزه ی تاریخ طبیعی آمریکا مشغول به کار داوطلبانه شد.او در سال 1976 به دلیل ابتلا به تبی ناشناخته در بیمارستان بستری شد و سرانجام در دوم جولای سال بعد، در کنار اعضای خانواده اش چشم از جهان فرو بست.ولادیمیر ناباکوف تا زمان مرگش، ۱۸ رمان، ۸ مجموعه داستان کوتاه، ۷ کتاب شعر و ۹ نمایشنامه منتشر کرده بود. برش‌هایی از نبوغ: زیبایی زندگی است. آنچه محبوب ماست، زیباست. جلوه‌های مهرآگین زندگی جلوه‌های محبوب ما هستند… از زندگی سخن بگویید، فقط از زندگی و اگر آدم‌ها زندگی انسانی ندارند، چه باک؟ به‌ آن‌ها زیستن بیاموزید. زندگی انسان‌های نمونه و جوامع سامان‌یافته را برایشان نقش کنید. خلاصه ای از کتاب نبوغ: در سکانسی از فیلم «دولاتوف» ساخته‌ی «آلکسی آلکسیویچ گرمن»، «سرگئی دولاتوف» در پارک و میان دستفروشان قدم می‌زند که یک شهروند/ جاسوس در نقش فروشنده‌ی کتاب‌های ممنوعه، به او پیشنهاد فروختن کتاب‌های «ولادیمیر ناباکوف» را می‌دهد، نویسنده‌ای که همیشه در شوروی ممنوع بود و خواندن آثارش جرمی امنیتی محسوب می‌شد! شنیدن طنین نام ناباکوف در آن صحنه که به‌ظاهر در روزهای آغازین 1970 می‌گذرد، نشان از اهمیت نویسنده‌ی نابغه‌ای‌ست که عرصه‌های نبوغش پایانی نداشته است. هرچند «ژوزف برودسکی»، شاعر برنده‌ی نوبل ادبیات معتقد است نثر روسی در قرن بیستم افول کرده و آن نیروی عظیم، طغیانگر و اندیشمند نثر قرن نوزدهم را ندارد، اما ناباکوف‌، بولگاکوف، پاسترناک، سولژنستین و دولاتوف، فقط بخشی از آن نیروی عظیمند که یا در عزلتی دردناک در میهن خود درگذشتند یا از کشور رانده شده و هیچ‌گاه روی میهن را ندیدند و با این‌همه، جوایز نوبل ادبیات و اقبال گسترده‌ی مخاطبان و منتقدان سرتاسر جهان، خود نشان‌دهنده‌ی قدرت و اهمیت آن‌ها در ادبیات قرن بیستم است. همچنین بابک شهاب کتاب « نخستین عشق » اثر ایوان تورگنف و « کودکی نوباوگی نوجوانی » نوشته‌ی لف تالستوی را هم به‌تازگی منتشر کرده است. همچنین می‌توانید نبوغ را از لینک زیر بخوانید: