نمی دانم چه وقت بود که دوباره دام دام دارام شروع شد. صدایش از دورها می آمد، انگار سوت اخطار یک کشتی فضایی، آهسته و نامفهوم. بعد کم کم نزدیک شد، بلندتر، تا بالاخره همه ی صداها را طوری پوشاند که به نظرم رسید حرکات من و کنستانتره کاملا بی صدا بود. فقط دام دام دارام شنیده می شد- تا این که یک دفعه قطع شد و آرام و ساکت. مثل خود ما. داستان های آلمانی امروز مثل تابلویی مدرنیستی ترکیبی است از رنگ ها و احساس های تند، همدلی های عمیق با روح های آزرده و خاکستری های روابط سرد و تنهایی همیشگی جوامع معاصر. این پنج نویسنده، اشتام، هرمان، شولتسه، شلینک و آزدامار، هم گرایش های امروز ادبیات آلمانی را نشان می دهند و هم نماینده ی طبقه های مختلف جامعه آلمان هستند. این مجموعه داستان کندوکاوری هنرمندانه اند در فردیت آدم هایی که در کنار هم، گاه به شدت تنهایند و اغلب با حسرت زمان های از دست رفته، روزگار و روزمرگی هایشان را مرور می کنند و به امید آینده ای موهوم و مه آلود به امروز تحمل پذیر خود پشت پا می زنند. این کتاب با ۹ داستان از نویسندگان آلمانی همچون «امینه سوگی ازدامار»، «برنهارد شلینک»، «یودیت هرمان»، «پتر اشتام و اینگو شولسته» جمع آوری شده است. مترجم پیش از هر داستان، به ارائه ی زندگینامه ی مختصری از نویسنده داستان پرداخته است.