اونیل سیر طولانی روز در شب را در 1940 نوشت اما نمایشنامه تا 1956، یعنی پس از مرگ نویسنده، روی صحنه نرفت. او در این نمایشنامه با شجاعت و بدون هیچ شرمی از زندگی واقعی خودش می‌نویسد. اثر او تلاشی ا‌ست غم‌بار برای درک خودش و خانواده‌اش و، همان‌طور که اونیل در تقدیم‌نامۀ کتاب اشاره کرده، «این نمایشنامه‌ را که دربارۀ اندوهی کهنه است با اشک و خون نوشته‌ام».