امپراتور جونز در بین آثار اونیل نقطه‌ ی‌ عطفی به‌ شمار می‌ آید. این نمایشنامه که کمتر به دیالوگ و بیشتر، برای تکمیل زبان نمایشی، به تاثیرات صحنه و صدا متکی است کلیدی بود که اونیل برای گشودن درِ همه‌ ی گنجینه‌ های تئاتر مدرن خود پیدا کرد. بروتوس جونز حاکم سیاهپوست مستبدی است که با طغیان مردم سرنگون می‌شود و پا به فرار می‌ گذارد. او تمام شب در جنگل دور خود می‌ گردد و اونیل در این شب هولناک و در جنگل خاطرات او نقاب‌ های تمدن بشری را از چهره‌ی او برمی‌ گیرد و او را به ریشه‌‌ های نژادی و انسانی خود برمی‌ گرداند. طنز قضیه در این است که بروتوس جونز وارث همه‌ ی ارزش‌ های معامله‌ گران سپیدپوستی است که اجداد او را از آفریقا به بازار برده‌ فروشان کشانده بودند .