تئاتر و ترس

تئاترو ترس اثر توماس استرمایر ترجمه‌ی حمیدرضا و حامد امان پورقرایی درباره‌ی کتاب: قبل از همه باید بگویم که تئاتر، استحقاق این را ندارد که قهرمان زمانه‌ی ما باشد. هیچ‌کاری برای قهرمان بودن انجام نداده است. بالعکس تئاتر، هرکاری را در راستای توقیف موجودیتش انجام داده است. سرچشمه‌ی بنیادی و حیاتی خود را که همانا بازیگران باشند، رها کرده است. او همچنین آموزش و پروراندن هنرپیشه را به کناری گذاشته و هنر بازیگر دیگر امروزه هیچ اهمیتی ندارد. بنابراین، تئاتر هرکاری را انجام داده که قهرمان عصر ما نباشد،اما همزمان، جامعه همه کاری را انجام می‌دهد برای اینکه تئاتر به قهرمانی در روزگار ما بدل گردد. چرا که تئاتر آخرین مکان آزادی واقعی‌ست. تمامی رسانه‌های دیگر، در دستان ابر کمپانی‌های تولیدکننده است. در حالی که تئاتر یارانه‌ای، همچنان می‌تواند مکانی از برای رویا و آزادی باشد. درباره‌ی نویسنده: توماس استرمایر (به آلمانی : Thomas Ostermeier) (متولد ۳ سپتامبر ۱۹۶۸ در  زواتاو   آلمان ) یک  کارگردان تئاتر است که عمده فعالیت‌های خود را با گروه هنری شابُنه انجام داده‌است. استرمایر کارگردانی تئاتر را در سال ۱۹۹۱ میلادی تحت نظر آینر اِشلف آغاز کرد. ژانر موردعلاقهٔ استرمایر واقع‌گرایی سرمایه‌دارانه است. این ژانر دارای ظرافت طبعی است که مخاطبانش را به سوی این فکر هدایت می‌کند که به زعم استرمایر مسبب و به وجود آورندهٔ خشونت مضاعف موجود؛ نظام سرمایه‌داری است. استرمایر این ژانر را که به صورت روانشناسه به واکاوی چالش‌برانگیز نظام سرمایه‌داری می‌پردازد را با برداشت از خط فکر نمایش‌نامه‌نویسان بریتانیایی همانند  سارا کین  و  مارک رونهیل  الهام گرفته‌است.