۲۲ اثر در کتاب‌جم
بختیار علی، شاعر و رمان‌نویس کرد اهل سلیمانیه، از برجسته‌ترین نویسندگان ادبیات کردی امروز است. رمان‌هایش مثل «آخرین انار دنیا» و «شهر نوازندگان سفید» با زبانی شاعرانه و خیال‌انگیز از جنگ، تبعید، عشق و زیبایی می‌گویند و در ترجمه‌ی فارسی خوانندگان زیادی دارند.
بختیار علی
ترجمه‌ی سردار محمدی
افراز
بختیار علی شاعر، رمان‌نویس و اندیشمند کرد اهل کردستان عراق است که رمان‌هایش با ترجمه‌ی فارسی، خوانندگان زیادی در ایران پیدا کرده‌اند. او با رمان‌هایی مثل «آخرین انار دنیا» و «شهر نوازندگان سفید» جهانی شاعرانه و خیال‌انگیز ساخته که در آن جنگ، تبعید، عشق و زیبایی در هم تنیده‌اند. در این صفحه با زندگی و سبک بختیار علی آشنا می‌شوید، آثار مهمش را مرور می‌کنیم و می‌گوییم از کدام کتابش شروع کنید.
بسیاری از خوانندگان فارسی، او را یکی از برجسته‌ترین چهره‌های ادبیات کردی امروز می‌دانند. رمان‌هایش طولانی، پرشخصیت و پر از تصویرهای غریب‌اند؛ تصویرهایی که گاهی به افسانه نزدیک می‌شوند و گاهی به کابوس. اگر رمانی می‌خواهید که با خودش دنیایی کامل بسازد، او نویسنده‌ی شماست.
بختیار علی در سلیمانیه، یکی از شهرهای مهم فرهنگی کردستان عراق، به دنیا آمد و در فضایی بزرگ شد که جنگ و سرکوب و ناآرامی بخشی از زندگی روزمره بود. او در جوانی وارد عرصه‌ی ادبیات شد و نخست با شعر شناخته شد. شعرهای او در محافل ادبی کردی خیلی زود مورد توجه قرار گرفت و نامش را در میان نسل تازه‌ی شاعران کرد مطرح کرد.
بعدها او به جستارنویسی و نقد فکری هم روی آورد و درباره‌ی مدرنیته، فرهنگ، قدرت و جامعه‌ی کردی مقاله‌های زیادی نوشت. اما شهرت گسترده‌ترش را مدیون رمان‌هاست. او از دهه‌ی نود میلادی به بعد رمان‌هایی نوشت که برخی از مهم‌ترین آثار داستانی ادبیات کردی سورانی به شمار می‌آیند. بختیار علی سال‌هاست در آلمان زندگی می‌کند و از آنجا می‌نویسد.
آثار او به زبان‌های مختلفی ترجمه شده و در اروپا هم مورد توجه قرار گرفته است. او در آلمان جایزه‌ی ادبی نلی زاکس را دریافت کرد که از جوایز معتبر ادبی آن کشور است. اما برای خوانندگان فارسی، او بیش از هر چیز صدای دنیایی است که در همسایگی ما قرار دارد و تجربه‌هایش به تجربه‌های ما نزدیک است.
برای فهم آثار او باید کمی به تاریخ منطقه‌ای که در آن بزرگ شد نگاه کنیم. نسل او در دوره‌ای جوان بود که کردستان عراق سال‌های سختی از جنگ، سرکوب، آوارگی و ویرانی را از سر گذراند. او در جوانی در اعتراض‌های دانشجویی شرکت کرد و همین باعث شد تحصیلاتش نیمه‌کاره بماند. این تجربه‌ها، هرچند مستقیم در داستان‌هایش روایت نمی‌شوند، زیر پوست همه‌ی آثارش حضور دارند.
در دهه‌های بعد هم منطقه آرام نشد. جنگ‌های داخلی، درگیری‌های حزبی و دشواری‌های بازسازی جامعه، موضوعاتی بودند که ذهن او را مشغول کردند. بختیار علی از جمله نویسندگانی است که با جسارت، نه فقط ستم بیرونی بلکه خطاهای درونی جامعه‌ی خودش را هم نقد کرده است. همین نگاه منتقدانه گاهی برایش دردسر ساخت، اما به آثارش صداقتی کم‌نظیر داد.
مهاجرت به اروپا مرحله‌ی دیگری از زندگی او بود. او در آلمان ساکن شد، اما مثل بسیاری از نویسندگان مهاجر، ذهن و قلمش همچنان در سرزمین مادری ماند. رمان‌هایش هنوز در شهرها و روستاهای کردستان می‌گذرند، هرچند این شهرها اغلب رنگی خیالی و افسانه‌ای دارند.
اگر بخواهیم سبک او را در یک جمله خلاصه کنیم، باید بگوییم: شاعرانه، خیال‌انگیز و پرشاخه. رمان‌هایش با زبانی نوشته شده‌اند که ریشه در شعر دارد. توصیف‌هایش پر از استعاره و تصویرهای غیرمنتظره است و گاهی یک جمله‌اش به تنهایی شبیه یک شعر کوتاه است.
ویژگی دوم، آمیختن واقعیت و خیال است. در دنیای داستان‌های او اتفاق‌های عجیب کاملا طبیعی جلوه می‌کنند؛ آدم‌هایی با توانایی‌های غریب، شهرهایی که رنگ و نور خاص خودشان را دارند، و رویدادهایی که بیشتر به افسانه شبیه‌اند تا گزارش. منتقدان گاهی کار او را با رئالیسم جادویی مقایسه کرده‌اند، اما خودش جهانی ساخته که رنگ و بوی مخصوص به خودش را دارد.
ویژگی سوم، ساختار چندلایه است. رمان‌هایش معمولا چندین راوی، چندین خط داستانی و شخصیت‌های فراوان دارند. داستان‌ها درون داستان‌ها روایت می‌شوند و خواننده باید صبور باشد تا تکه‌ها کنار هم قرار بگیرند. این ساختار ممکن است در ابتدا کمی سخت به نظر برسد، اما وقتی وارد جهان رمان می‌شوید، کشش زیادی دارد.
ویژگی چهارم، دغدغه‌ی زیبایی در برابر خشونت است. در بسیاری از آثارش، زیبایی، هنر، موسیقی و عشق در برابر جنگ و بی‌رحمی قرار می‌گیرند. شخصیت‌هایش اغلب در جست‌وجوی چیزی زیبا و پاک در دنیایی آلوده‌اند. این تقابل، قلب تپنده‌ی بسیاری از رمان‌های اوست.
«آخرین انار دنیا» احتمالا مشهورترین رمان او در میان خوانندگان فارسی است. این رمان داستان مردی است که پس از سال‌ها اسارت در بیابان آزاد می‌شود و به جست‌وجوی پسرش برمی‌خیزد. اما این جست‌وجو او را با جهانی پر از رنج، جنگ، کودکان آواره و رازهای عجیب روبه‌رو می‌کند. انار، که در عنوان کتاب آمده، نمادی است که در طول رمان معنای چندلایه‌ای پیدا می‌کند.
این رمان ترکیبی از قصه‌ی پدرانه، تمثیل سیاسی و افسانه است. خواننده در آن هم درد تاریخ نزدیک کردستان را حس می‌کند و هم با تصاویری روبه‌رو می‌شود که بیشتر به رؤیا شبیه‌اند. «آخرین انار دنیا» به چند زبان ترجمه شده و یکی از آثاری است که نام بختیار علی را در بیرون از جهان کردی‌زبان مطرح کرد.
یکی دیگر از رمان‌های بزرگ او، «شهر نوازندگان سفید» است که در فارسی با عنوان «شهر همنوازان سپید» هم منتشر شده است. این رمان درباره‌ی هنر و هنرمند در دنیایی است که جنگ و خشونت بر آن حکم می‌راند. شخصیت اصلی نوازنده‌ای است که زندگی‌اش با مرگ و زیبایی گره خورده و رمان از خلال سرگذشت او، پرسش‌هایی درباره‌ی معنای هنر در روزگار ویرانی مطرح می‌کند.
این کتاب حجم زیادی دارد و شخصیت‌ها و قصه‌های فراوانی را در خود جا داده است. اگر از «آخرین انار دنیا» لذت برده‌اید، این رمان قدم بعدی مناسبی است. موسیقی در این کتاب فقط یک موضوع نیست؛ گویی نثر رمان هم آهنگی موسیقایی دارد.
در فهرست کتاب‌جم چند عنوان از او با ترجمه‌ی فارسی موجود است که ناشرانی مثل افراز، ثالث و نیماژ منتشرشان کرده‌اند. در ادامه این عنوان‌ها را معرفی می‌کنیم.
همان رمان مشهوری که بالاتر درباره‌اش حرف زدیم. برای آشنایی با جهان داستانی او، بهترین نقطه‌ی شروع است.
دو عنوان فارسی برای یک رمان. هر دو را می‌توانید در فهرست پیدا کنید و بر اساس ترجمه و ناشر، نسخه‌ی دلخواهتان را انتخاب کنید.
«غروب پروانه» از رمان‌های اوست که در آن هم عشق و هم خشونت سیاسی حضوری پررنگ دارند. لحن شاعرانه‌ی او در این کتاب هم به‌خوبی دیده می‌شود. حجمش نسبت به رمان‌های بزرگ‌ترش کمتر است و برای کسانی که می‌خواهند با کاری کوتاه‌تر شروع کنند، گزینه‌ی مناسبی است.
عنوان این کتاب خودش قصه‌ای است. داستان مردی است که آن‌قدر سبک شده که باد او را با خود می‌برد. این روایت کوتاه‌تر، با طنزی تلخ و تخیلی شاعرانه، تصویری از سرنوشت آدم‌های سرگردان در روزگار پرآشوب می‌دهد. برای شروع آشنایی با او، این کتاب کم‌حجم انتخابی هوشمندانه است.
«نفرت نوبهاران» هم در فهرست ما موجود است و از دیگر آثاری است که به خوانندگان فارسی امکان می‌دهد گستره‌ی بیشتری از کار او را ببینند. مشخصات دقیق آن را در صفحه‌ی کتاب ببینید.
این عنوان ما را به سمت دیگر کارنامه‌ی او، یعنی شعر و اندیشه، می‌برد. اسطوره‌ی اورفئوس، نوازنده‌ای که به جهان مردگان سفر کرد و نباید به عقب نگاه می‌کرد، تصویری است که با دغدغه‌های همیشگی بختیار علی درباره‌ی هنر، فقدان و حافظه هم‌خوانی دارد.
«از پیدا به ناپیدا؛ مباحثی در نوگرایی و مسئله‌ی روش» کتابی فکری است که جنبه‌ی جستارنویس و اندیشمند او را نشان می‌دهد. اگر می‌خواهید بدانید ذهن این رمان‌نویس درباره‌ی مدرنیته و روش فکر کردن چه می‌گوید، این کتاب خواندنی است.
بسیاری از کاربران عبارت «بهترین کتاب‌های بختیار علی» را جست‌وجو می‌کنند. انتخاب به سلیقه‌ی شما بستگی دارد، اما این چند پیشنهاد می‌تواند کمک کند:
یک توصیه: رمان‌های او را مثل رمان‌های پرحادثه‌ی سریع نخوانید. اجازه بدهید تصویرها در ذهن‌تان بنشینند. اگر در صفحه‌های اول احساس کردید شخصیت‌ها زیادند، نگران نباشید؛ کم‌کم هر کدام جای خود را پیدا می‌کنند.
آثار او از کردی سورانی به فارسی ترجمه شده‌اند و نزدیکی دو زبان و دو فرهنگ، به ترجمه‌ها کمک کرده تا حال و هوای متن اصلی را تا حد زیادی حفظ کنند. مریوان حلبچه‌ای از مترجمانی است که بیشترین سهم را در معرفی رمان‌های او به خوانندگان فارسی داشته است.
یک نکته برای انتخاب ترجمه: بعضی آثار او با عنوان‌های مختلف در فارسی منتشر شده‌اند. پیش از سفارش، مشخصات کتاب را در صفحه‌ی آن بخوانید تا مطمئن شوید همان اثری است که می‌خواهید. اگر دو ترجمه از یک کتاب وجود دارد، مقایسه‌ی چند صفحه از هر کدام کمک می‌کند تا ترجمه‌ای را انتخاب کنید که لحنش برایتان دلنشین‌تر است.
پیش از آن‌که رمان‌نویس شناخته شود، او شاعر بود و هنوز هم شعر بخش مهمی از هویت ادبی‌اش است. شعرهای او در ادبیات کردی جایگاه ویژه‌ای دارند و پیوند او با شعر، در نثر رمان‌هایش هم آشکار است. خیلی از جمله‌هایش را می‌شود جدا کرد و مثل شعر خواند.
اگر به شعر معاصر علاقه دارید، خواندن شعرهای او تجربه‌ای متفاوت است. در فهرست ما دسته‌ی شعر معاصر را هم ببینید تا با شاعران دیگری از نسل‌های مختلف آشنا شوید.
جنبه‌ی دیگر کارنامه‌ی او جستارها و نوشته‌های فکری است. او درباره‌ی مدرنیته، روشنفکری، قدرت و فرهنگ مقاله‌های فراوانی نوشته و در جامعه‌ی کردی به عنوان یکی از صداهای منتقد و مستقل شناخته می‌شود. این نوشته‌ها گاهی بحث‌برانگیز بوده‌اند، اما همیشه نشان از ذهنی پرسشگر داشته‌اند.
این جنبه به رمان‌هایش هم عمق داده است. شخصیت‌های او فقط درگیر ماجرا نیستند؛ درباره‌ی معنای زندگی، هنر، عدالت و حقیقت هم فکر می‌کنند. برای خواننده‌ای که از رمان، چیزی بیش از سرگرمی می‌خواهد، این ویژگی ارزشمند است.
یکی از مایه‌های تکرارشونده‌ی آثار او، کودکی در سایه‌ی جنگ است. در «آخرین انار دنیا» کودکانی آواره و بی‌پناه حضور دارند که سرنوشتشان دل خواننده را می‌لرزاند. او بی‌آن‌که اغراق کند یا به احساسات‌گرایی ارزان پناه ببرد، نشان می‌دهد که جنگ چطور کودکی را می‌دزدد و نسل‌ها را زخمی می‌کند.
حافظه هم در کار او نقش اساسی دارد. شخصیت‌هایش اغلب در تلاش‌اند گذشته را به یاد بیاورند، گم‌شده‌ای را پیدا کنند یا معنای رنجی را که کشیده‌اند بفهمند. این دغدغه برای خوانندگانی که خودشان یا خانواده‌شان تجربه‌ی جنگ و مهاجرت داشته‌اند، بسیار آشناست. شاید به همین دلیل است که رمان‌هایش در ایران هم خوانندگان پرشوری پیدا کرده‌اند.
اول، برای آشنایی با ادبیاتی که در همسایگی ما شکل گرفته اما کمتر شناخته شده است. ادبیات کردی سنت غنی و صداهای مهمی دارد و او یکی از برجسته‌ترین آن‌هاست. دوم، برای تجربه‌ی نثری شاعرانه که کمتر در رمان‌های امروز پیدا می‌شود. سوم، برای دیدن این‌که چطور می‌شود از دل تاریخی پر از رنج، داستانی پر از زیبایی ساخت.
و چهارم، چون رمان‌هایش ماندگارند. بسیاری از خوانندگان می‌گویند تصویرهای کتاب‌های او مدت‌ها پس از بستن کتاب در ذهنشان مانده است. این همان چیزی است که یک رمان خوب را از رمان معمولی جدا می‌کند.
یکی از چیزهایی که خوانندگان را شیفته‌ی این نویسنده می‌کند، شهرهایی است که در رمان‌هایش ساخته. این شهرها گاهی نامی آشنا دارند و گاهی کاملا خیالی‌اند، اما همیشه رنگ و بو و قانون‌های خودشان را دارند. در بعضی رمان‌ها شهر خودش شخصیتی زنده است؛ نفس می‌کشد، رنج می‌برد، رازهایش را پنهان می‌کند و آدم‌هایش را به سمت سرنوشتشان هل می‌دهد.
این شهرها از یک طرف ریشه در واقعیت دارند، چون پر از خاطره‌ی جنگ، کوچ، ویرانی و بازسازی‌اند. از طرف دیگر، نویسنده با تخیلش به آن‌ها رنگی افسانه‌ای می‌دهد که باعث می‌شود خواننده احساس کند در جهانی مستقل از جغرافیا قدم می‌زند. همین ترکیب است که رمان‌هایش را هم محلی و هم جهانی می‌کند. خواننده‌ای در هر جای دنیا می‌تواند این شهرها را بفهمد، چون دردها و آرزوهایش انسانی است.
بسیاری از خوانندگان فارسی می‌گویند این شهرها برایشان یادآور شهرهای خودمان در سال‌های سخت است. شاید این شباهت از همسایگی و تاریخ مشترک می‌آید. هرچه باشد، این حس آشنایی باعث می‌شود خواندن او برای خواننده‌ی ایرانی تجربه‌ای نزدیک و شخصی باشد.
رمان‌های او پر از شخصیت‌اند و هر کدام قصه‌ی خودشان را دارند. اما نکته‌ی جالب این است که شخصیت‌هایش اغلب ویژگی‌ای غریب و فراموش‌نشدنی دارند. یکی آن‌قدر سبک است که باد می‌بردش، یکی نوری مرموز با خود دارد، یکی سال‌ها در بیابانی دورافتاده زندانی بوده است. این ویژگی‌ها فقط تزیین نیستند؛ هر کدام نمادی‌اند از وضعیتی انسانی و تاریخی.
با این حال، شخصیت‌هایش در دام نمادگرایی خشک نمی‌افتند. آن‌ها عشق می‌ورزند، می‌ترسند، اشتباه می‌کنند و امید دارند. خواننده با آن‌ها همراه می‌شود و برایشان نگران می‌شود. همین توازن میان نماد و انسان واقعی، یکی از نقاط قوت اصلی کار اوست. بعضی از این شخصیت‌ها آن‌قدر زنده‌اند که بعد از پایان کتاب، هنوز در ذهن خواننده زندگی می‌کنند.
یک نکته‌ی دیگر هم جالب توجه است: در رمان‌های او شخصیت‌های جوان و کودک جایگاه ویژه‌ای دارند. نسلی که در جنگ بزرگ شده و آینده‌اش نامعلوم است، اغلب در مرکز روایت قرار می‌گیرد. این انتخاب نشان می‌دهد که نگاه نویسنده، هم به گذشته است و هم به آینده.
با همه‌ی تاریکی‌هایی که در رمان‌های او هست، عشق و زیبایی هیچ‌وقت از آن‌ها غایب نیستند. شخصیت‌هایش اغلب در جست‌وجوی معشوق، دوست، فرزند یا هنری‌اند که به زندگی‌شان معنا بدهد. این جست‌وجو گاهی به شکست می‌رسد و گاهی به رهایی، اما همیشه نشان می‌دهد که انسان حتی در بدترین شرایط هم دست از امید و زیبایی برنمی‌دارد.
این نگاه به رمان‌هایش حالتی دوگانه می‌دهد. از یک سو تلخ‌اند و از سوی دیگر روشن. خواننده بعد از بستن کتاب، هم اندوهگین است و هم به نوعی دلگرم. شاید همین دوگانگی است که باعث می‌شود بسیاری از خوانندگان، بعد از یک رمان، سراغ رمان بعدی او بروند. اگر به رمان‌های عاشقانه‌ی عمیق و غیرکلیشه‌ای علاقه دارید، در کار او عشقی را پیدا می‌کنید که با تاریخ و سرنوشت گره خورده است.
چند پیشنهاد ساده می‌تواند تجربه‌ی خواندن او را لذت‌بخش‌تر کند. اول، اگر رمان‌های بلندش را می‌خوانید، فهرست کوتاهی از شخصیت‌ها و نسبت‌هایشان یادداشت کنید. این کار در صفحه‌های اول کمک زیادی می‌کند. دوم، از اتفاق‌های عجیب تعجب نکنید و دنبال توضیح منطقی برای همه‌چیز نباشید؛ در جهان او، خیال قانون خودش را دارد.
سوم، به جمله‌ها توجه کنید. نثر او شاعرانه است و گاهی ارزش دارد یک پاراگراف را دوباره بخوانید تا تصویرش کامل در ذهن بنشیند. چهارم، اگر کتاب را با دیگران می‌خوانید، درباره‌ی نمادهایش گفت‌وگو کنید. هر خواننده برداشت متفاوتی از انار، باد، نور و موسیقی در رمان‌های او دارد و همین گفت‌وگوها لذت خواندن را دوچندان می‌کند.
ادبیات کردی در قرن گذشته شاعران و نویسندگان مهمی پرورد، اما رمان در این ادبیات قالبی نسبتا تازه است. او از کسانی است که به رمان کردی شکوه و جاه‌طلبی تازه‌ای داد. رمان‌های بلند و چندلایه‌اش نشان داد که این زبان می‌تواند حامل آثاری با ابعاد بزرگ و جهانی باشد. نسل جوان‌تر نویسندگان کرد هم بسیاری از او تأثیر گرفته‌اند.
در سطح منطقه هم صدای او شنیده می‌شود. ترجمه‌ی آثارش به فارسی، عربی و زبان‌های اروپایی، او را به یکی از نویسندگانی تبدیل کرده که تجربه‌ی مردم این بخش از جهان را برای خوانندگان دیگر روایت می‌کنند. برای خواننده‌ی ایرانی، خواندن او هم سفری ادبی است و هم فرصتی برای شناخت بهتر همسایگانی که تاریخ و فرهنگ مشترک زیادی با ما دارند.
منتقدان در بررسی کار او معمولا بر دو چیز تأکید می‌کنند: جسارت در ساختار و صداقت در نگاه. او از ساختن جهان‌های پیچیده نمی‌ترسد و از گفتن حقیقت‌های تلخ درباره‌ی جامعه‌ی خودش هم ابا ندارد. این دو ویژگی، کار او را از بسیاری از هم‌نسلانش متمایز می‌کند.
اگر می‌خواهید کتابی از او را به دوستی هدیه بدهید، به سلیقه‌ی او فکر کنید. برای کسی که رمان‌های پرحجم و عمیق دوست دارد، «آخرین انار دنیا» یا «شهر نوازندگان سفید» هدیه‌ای ماندگار است. برای کسی که وقت کمتری دارد یا تازه با ادبیات جدی آشنا شده، «جمشیدخان عمویم که باد همیشه او را با خود می‌برد» انتخاب ظریف‌تری است؛ کتابی کوتاه که با عنوانش هم لبخند به لب می‌آورد و هم کنجکاوی برمی‌انگیزد.
برای دوستی که شعر را دوست دارد هم «به عقب نگریستن اورفئوس» می‌تواند انتخابی متفاوت و دلنشین باشد. هر کدام را که انتخاب کنید، هدیه‌ای داده‌اید که با خود جهانی تازه می‌آورد.
در کتاب‌جم ترجمه‌های فارسی آثار او را از ناشران مختلف می‌بینید. قیمت‌ها به‌روز است و موجودی کتاب‌ها مرتب بررسی می‌شود، پس آنچه در هر صفحه می‌بینید، وضعیت واقعی همان روز است. همه‌ی کتاب‌ها نسخه‌ی چاپی‌اند و می‌توانید آن‌ها را آنلاین سفارش بدهید.
برای یافتن کتاب‌های مشابه، این دسته‌ها را مرور کنید: رمان خارجی برای رمان‌های ترجمه‌شده، ادبیات و داستان برای گشتی گسترده‌تر، و نمایشنامه و فیلمنامه برای علاقه‌مندان ادبیات نمایشی.
او به زبان کردی، گویش سورانی، می‌نویسد و آثارش از این زبان به فارسی و زبان‌های دیگر ترجمه شده‌اند.
«آخرین انار دنیا» بهترین شروع است. اگر کتاب کوتاه‌تری می‌خواهید، «جمشیدخان عمویم که باد همیشه او را با خود می‌برد» را امتحان کنید.
نه، هر دو عنوان فارسی یک رمان‌اند که در چاپ‌ها و ترجمه‌های مختلف به این دو نام منتشر شده‌اند.
رمان‌های بلندش شخصیت‌ها و لایه‌های زیادی دارند و کمی حوصله می‌خواهند، اما زبانشان روان و پر از تصویر است و بیشتر خوانندگان بعد از چند فصل جذبشان می‌شوند.
او اهل سلیمانیه در کردستان عراق است و سال‌هاست در آلمان زندگی می‌کند.
بله، قیمت و موجودی هر نسخه‌ی چاپی مرتب بررسی و به‌روز می‌شود.
بختیار علی نویسنده‌ای است که از دل تاریخی پر از جنگ و رنج، رمان‌هایی شاعرانه و خیال‌انگیز ساخته است. او شاعر، رمان‌نویس و اندیشمندی است که صدایش از کردستان به جهان رسیده و ترجمه‌های فارسی آثارش، او را به خوانندگان ایرانی نزدیک کرده است. رمان‌هایش هم دل را می‌لرزانند و هم ذهن را به کار می‌اندازند.
اگر هنوز چیزی از او نخوانده‌اید، با «آخرین انار دنیا» شروع کنید یا یکی از کتاب‌های کم‌حجم‌ترش را انتخاب کنید. نسخه‌ی چاپی را آنلاین سفارش بدهید و اجازه بدهید این قصه‌گوی شاعر، شما را به جهانی ببرد که فراموشش نخواهید کرد.
