در فوریتهای پزشکی، دقیقهها اهمیت دارند. کسی که در خیابان از هوش میرود، کودکی که چیزی در گلویش گیر کرده یا غواصی که پس از بالا آمدن حالش بد میشود، به کسی نیاز دارد که بداند در همان لحظهی اول چه باید کرد. فوریتهای پزشکی رشتهای است که همین دانش و مهارت را میآموزد. اگر دانشجوی این رشته هستید، برای آزمون استخدامی آماده میشوید، یا دوست دارید در خانه و محل کار کمکهای اولیه را بلد باشید، این صفحه راهنمای شماست برای پیدا کردن کتاب فوریتهای پزشکی مناسب.
این دسته مجموعهای کوچک است و نمیخواهیم بیش از آنچه هست نشانش بدهیم. پس بهجای فهرست بلند، توضیح میدهیم چه نوع کتابهایی وجود دارد و هر کدام به چه درد میخورد. یک نکته را از همین ابتدا بگوییم: کتاب میتواند دانش بدهد، اما جای آموزش عملی و کمک متخصص را نمیگیرد. در موقعیت اورژانسی واقعی، اول به شمارهی اورژانس زنگ بزنید.
فوریتهای پزشکی رشتهای است که به مراقبت از بیماران و مصدومان نیازمند کمک فوری میپردازد، معمولا پیش از رسیدن به بیمارستان و در مسیر انتقال. کسی که در این رشته کار میکند، به او تکنسین یا کارشناس فوریتهای پزشکی میگویند و در آمبولانس، پایگاه اورژانس و گاهی در بیمارستان خدمت میکند.
کار او از همان لحظهی رسیدن به صحنه شروع میشود: ارزیابی وضعیت، تأمین ایمنی، کمکهای اولیهی حیاتی، و انتقال بیمار به مرکز درمانی مناسب. این کار تصمیم سریع، مهارت عملی، آرامش و کار تیمی میخواهد. کتابهای این رشته هم همین جنساند: مرحلهبهمرحله، روشن و کاربردی.
هر سه به سلامت مربوطاند اما نقششان فرق دارد. پزشک تشخیص و درمان اصلی را انجام میدهد. پرستار مراقبت مداوم از بیمار را بر عهده دارد. تکنسین فوریت، در خط اول و پیش از بیمارستان اقدامهای حیاتی را انجام میدهد. برای دیدن دنیای این رشتهها میتوانید دستههای پزشکی و پرستاری را هم ببینید.
بهتر است پیش از خرید بدانید خودتان کدام گروه هستید.
دانشجوی فوریتهای پزشکی. به کتاب درسی، کمک آموزشی و منابع مرجع نیاز دارد. برای او هم مباحث نظری مهم است و هم مرور دستورالعملها.
داوطلب آزمون استخدامی. کسی که برای استخدام در اورژانس یا مراکز درمانی آماده میشود و به مجموعهی مباحث و نمونه سؤال احتیاج دارد.
امدادگر و علاقهمند به کمکهای اولیه. کسی که میخواهد در جمع خانواده، مدرسه، باشگاه یا کوهستان بتواند در لحظهی حادثه کاری بکند.
غواص و علاقهمند به ورزشهای زیرآب. کسی که میخواهد مخاطرههای غواصی و مراقبتهای اولیهی آن را بشناسد.
در دستهی فوریتهای پزشکی چند عنوان هست که نشان میدهد نیازها چقدر متنوع است. دربارهی هر کدام فقط آنچه از عنوان برمیآید را میگوییم و برای جزئیات باید صفحهی خود کتاب را ببینید.
قیمت و موجودی هر کتاب هر روز بهروز میشود و مشخصات هر کتاب در صفحهی خودش است.
کمکهای اولیه دانشی است که فقط مخصوص پزشکان و امدادگران نیست. اغلب حادثهها در خانه، خیابان، مدرسه و محل کار پیش میآیند و کسانی که در همان لحظه حضور دارند، پیش از رسیدن کمک تخصصی، شانس نجات فرد را تعیین میکنند. برای همین بسیاری از کتابهای این دسته، از جمله «امدادگر و فوریتهای پزشکی (کمکهای اولیه)»، به زبان روشن نوشته میشوند.
کتاب کمکهای اولیه معمولا موضوعهایی مثل خونریزی، سوختگی، شکستگی، خفگی، بیهوشی و مسمومیت را در بر میگیرد. اما یک نکتهی مهم هست: بسیاری از این مهارتها، مثل احیای قلبی و ریوی، باید در دورهی عملی و با مربی یاد گرفته شوند. کتاب پایهی نظری میدهد و کلاس، دست شما را ورز میدهد.
در هر حادثهای اول مطمئن شوید که خودتان در خطر نیستید. امدادگری که خودش آسیب ببیند، به کسی کمک نمیکند. کتابهای خوب کمکهای اولیه همیشه با همین اصل شروع میکنند.
در اغلب موقعیتهای جدی، اولین اقدام تماس با اورژانس است. شمارهی اورژانس کشور را در ذهن و گوشی خود داشته باشید و به کودکان هم یاد بدهید. کمکهای اولیه فقط تا رسیدن کمک تخصصی است و جانشین آن نیست.
خیلی از دانشآموختگان این رشته برای استخدام در مراکز اورژانس و درمانی آماده میشوند. کتابهایی مثل «استخدامی فوریتهای پزشکی» و «بسته طلایی استخدامی فوریت پزشکی» برای همین گروهاند. چند نکتهی عمومی میتواند به شما کمک کند.
هیچ کتابی قبولی را تضمین نمیکند، اما منبع خوب و برنامهی منظم شانس شما را بالا میبرد.
غواصی ورزشی جذاب است اما ریسکهای ویژهای دارد که در محیط خشکی وجود ندارد. تغییر فشار آب، جذب گاز در بدن و بالا آمدن سریع، همگی میتوانند مشکل ایجاد کنند. فوریتهای غواصی شاخهای تخصصی است که به همین مسئلهها میپردازد.
کتابی با عنوان «فوریتهای غواصی (به همراه جدولها و نحوهی گذاشت فشار)» از عنوانش پیداست که جدولهای مربوط را هم آورده است. چنین کتابی برای غواصان، مربیان و کسانی است که در مراکز درمانی مرتبط کار میکنند. دانش این بخش تخصصی است و ضروری است که هر کسی که میخواهد غواصی کند، آن را در دورهی معتبر و زیر نظر مربی بیاموزد. کتاب فقط مکمل است.
در غواصی، بسیاری از تصمیمها بر اساس اعداد و جدولهاست، مثل عمق، زمان و فشار. جدولها کمک میکنند تصمیم سریع و دقیق باشد. اما استفادهی نادرست از جدول خطرناک است، پس هیچکس نباید فقط با خواندن کتاب و بدون آموزش عملی، بر اساس جدولها اقدام کند.
فوریتهای پزشکی تنها بخشی از نظام سلامت است و در کنار آن رشتههای دیگری کار میکنند. اگر میخواهید دید کلیتری داشته باشید، دستهی بهداشت عمومی نشان میدهد چطور از بروز بسیاری از حادثهها و بیماریها پیشگیری میشود. دستهی بهداشت حرفهای هم دربارهی ایمنی و سلامت در محیط کار است، جایی که خیلی از فوریتها اتفاق میافتد.
کسانی که با مادران و نوزادان کار میکنند، میتوانند به دستهی مامایی سر بزنند. داروها هم بخش مهمی از اورژانساند و دستهی داروسازی برای فهم آنها جای خوبی است. همهی اینها زیر مجموعهی علوم پزشکی و سلامت قرار میگیرند.
کار در فوریتهای پزشکی فقط دانش نیست، بلکه طرز فکر است. امدادگر باید در فشار آرام بماند، سریع تصمیم بگیرد و در عین حال با بیمار و اطرافیان مهربان باشد. او با صحنههایی روبهرو میشود که هر کسی تحملشان را ندارد و باید یاد بگیرد از خودش هم مراقبت کند.
خستگی، استرس و فشار روانی در این حرفه واقعیاند. اگر در این شغل کار میکنید یا میخواهید کار کنید، با یک متخصص سلامت روان صحبت کنید و در صورت لزوم کمک بگیرید. کتابهای دستهی روانشناسی بالینی اطلاعات عمومی میدهند، اما جای گفتوگو با متخصص را نمیگیرند.
در کتابهای فوریتهای پزشکی، یک اصل مکرر میآید: اول باید فهمید اولویت با چیست. امدادگر پیش از هر اقدامی صحنه را ارزیابی میکند. آیا خطر دیگری هست؟ چند نفر آسیب دیدهاند؟ چه چیزی وضعیت را تشدید میکند؟ بعد سراغ بیمار میرود و مسائلی را بررسی میکند که جان او را تهدید میکنند: راه هوایی باز است یا نه، تنفس برقرار است یا نه و گردش خون وجود دارد یا نه.
این ترتیب ساده اما حیاتی است. امدادگری که ترتیب را نداند، ممکن است وقتش را صرف زخمی کماهمیت کند و از مسئلهی اصلی غافل شود. برای همین در آموزش این رشته، تمرین مکرر «الگوی ارزیابی» جایگاه ویژه دارد. کتاب برای فهم منطق آن عالی است و تمرین عملی برای ماندگار کردنش.
وقتی بیش از یک مصدوم هست، امدادگر باید تصمیم بگیرد اول به که کمک کند. این کار اولویتبندی یا تریاژ نام دارد. اصول کلی آن در کتابهای درسی آمده، اما مهارت واقعیاش با تمرین و تجربه ساخته میشود.
هر خانه و هر خودرو بهتر است یک جعبهی کمکهای اولیه داشته باشد. محتویات آن ساده است: گاز استریل، باند، چسب زخم، مادهی ضدعفونیکننده، قیچی کوچک، دستکش یکبارمصرف و دماسنج. کتابهای کمکهای اولیه فهرست دقیقتر و توضیح کاربرد هر کدام را میدهند.
دو نکته را فراموش نکنید. اول اینکه تاریخ مصرف اقلام را هر چند ماه یک بار نگاه کنید. دوم اینکه جعبه را جایی بگذارید که همهی اهل خانه بدانند و بتوانند دسترسی داشته باشند، ولی کودکان نتوانند سر به سر آن بگذارند. در جعبه هیچ دارویی را بدون مشورت پزشک یا داروساز جا ندهید. برای شناخت بهتر مصرف داروها، دستهی داروسازی اطلاعات عمومی دارد.
تماس درست با اورژانس، بخشی از کمکهای اولیه است. مأمور تلفن سؤالهایی میپرسد و شما باید آرام و روشن جواب بدهید. یک راهنمای ساده کمک میکند.
این توصیهها عمومیاند. آموزش رسمی کمکهای اولیه را از مراکز معتبر بگیرید تا در لحظهی واقعی مطمئنتر باشید.
بخش بزرگی از فوریتها در خانه اتفاق میافتد: سوختگی در آشپزخانه، سقوط از ارتفاع، گیر کردن چیزی در گلوی کودک و مسمومیت با مواد شوینده یا دارو. آگاهی دربارهی این خطرها، بیش از هر چیز به پیشگیری کمک میکند. وقتی بدانید خطر از کجاست، خانه را ایمنتر میچینید.
برای خانوادههایی که کودک خردسال دارند، کتاب کمکهای اولیه و آموزشهای عملی ارزش زیادی دارد. پدر و مادری که بدانند در چه موقعیتهایی باید فورا به اورژانس زنگ بزنند و در چه مواردی میتوانند در خانه مراقبت کنند، خیلی آرامتر عمل میکنند. این آرامش خودش کمک بزرگی است.
کودکان را هم میشود ساده با اصول ایمنی آشنا کرد: شمارهی اورژانس را بدانند، از آتش و مواد شیمیایی دور بمانند و اگر اتفاقی افتاد، بزرگترها را خبر کنند. این آموزشها نباید ترسآور باشد، بلکه مثل بازی و گفتوگوی روزمره پیش برود.
کسی که اهل کوه، سفر یا ورزشهای پرخطر است، بیشتر از دیگران به دانش کمکهای اولیه نیاز دارد، چون ممکن است ساعتها از نزدیکترین مرکز درمانی دور باشد. برای این افراد، یک کتاب امدادگری و دورهی آموزشی معتبر ارزش زیادی دارد. غواصی هم از همین دسته است و به همین دلیل کتابی تخصصی برای آن در این دسته دیده میشود.
پیش از هر سفر پرخطر، سه کار انجام دهید: جعبهی کمکهای اولیه را مرور کنید، به یک نفر بگویید کجا میروید و چه زمانی برمیگردید، و شمارههای اضطراری منطقه را یادداشت کنید. این سه کار ساده، گاهی تفاوت بزرگی میسازند.
دانشجوی این رشته باید دستورالعملهای زیادی را با دقت بداند. حفظ کردن سادهی آنها کافی نیست، چون در موقعیت واقعی، فشار و استرس حافظه را ضعیف میکند. روشهایی وجود دارد که به ماندگاری کمک میکنند.
کتابهای این دسته، در کنار تمرین عملی، ابزار همین مرورند. هر چه با تصویرها و جدولها بیشتر دوست شوید، در موقعیت واقعی سریعتر عمل میکنید.
فرض کنید مرد جوانی در پارک، هنگام دویدن، ناگهان زمین میخورد. اطرافیان میترسند و بعضی فقط نگاه میکنند. زنی که چند ماه پیش در دورهی کمکهای اولیه شرکت کرده بود، جلو میرود، از او سؤال میکند، وضعیتش را بررسی میکند و به یکی از حاضران میگوید به اورژانس زنگ بزند و آدرس را بگوید. او دقیقا کاری را میکند که یاد گرفته، تا رسیدن آمبولانس.
این داستان خیالی است، اما نکتهاش واقعی است: آموزش پیش از حادثه فرق میسازد. همینجا کتاب و دورهی عملی نقش خود را ایفا میکنند. کتاب دانش را میدهد، دوره اعتماد به نفس را.
یکی از بخشهایی که کمتر در کتابهای فوریتهای پزشکی دیده میشود، اما در واقعیت بسیار مهم است، ارتباط با آدمهاست. بیمار ترسیده، همراهان مضطرباند و گاهی خشم یا گریه در صحنه هست. امدادگری که بتواند با لحن آرام و جملههای کوتاه حرف بزند، هم کارش راحتتر میشود و هم به بیمار آرامش میدهد.
چند اصل ساده کمک میکند: اسم خودتان را بگویید، به بیمار بگویید چه میکنید، از او اجازه بگیرید و قبل از هر لمس یا اقدام، توضیح کوتاهی بدهید. با همراهان هم شفاف و مهربان باشید و وعدهای ندهید که مطمئن نیستید. این مهارتها را میشود در کلاس تمرین کرد و کتابهای این رشته، بخشی از آن را شرح میدهند.
پایان کار امدادگر با رسیدن به بیمارستان تمام نمیشود. او باید گزارش بنویسد: چه دید، چه کرد و در چه زمانی. این گزارش به تیم درمان کمک میکند و از نظر قانونی هم اهمیت دارد. گزارش خوب دقیق، روشن و کوتاه است و فقط واقعیتها را میگوید، نه حدسها را.
دانشجویانی که تازه وارد بالین میشوند، معمولا از این بخش غافل میمانند. اگر میخواهید از همان ابتدا عادت خوبی بسازید، بعد از هر مورد کارآموزی، یک گزارش کوتاه برای خودتان بنویسید. این کار حافظه را هم تقویت میکند.
در دستهی فوریتهای پزشکی، هم کتابهای آموزشی هست و هم بستههای آزمونی. این دو یکدیگر را کامل میکنند و یکی جای دیگری را نمیگیرد. کتاب آموزشی مثل «امدادگر و فوریتهای پزشکی» به فهم کمک میکند و بستهی آزمونی مثل «بسته طلایی استخدامی فوریت پزشکی» به تمرین و مرور.
ترتیب پیشنهادی ساده است. اگر هنوز مبانی را نمیدانید، اول کتاب آموزشی. اگر مبانی را خواندهاید و به آزمون نزدیک شدهاید، سراغ بستهی آزمونی بروید. خرید هر دو در یک زمان، وقتی مفید است که وقت کافی داشته باشید و نمیخواهید مسیر را طولانی کنید.
عنوانهایی مثل «بسته طلایی» جذاباند، اما فقط عنواناند. آنچه مهم است، محتوا، سال چاپ و مناسب بودن برای آزمون شماست. پیش از خرید، صفحهی مشخصات کتاب را با دقت بخوانید.
آشنایی با همین چند واژه، خواندن فصلهای اول کتابهای فوریتهای پزشکی را روانتر میکند و در گفتوگو با تیم درمان هم به کارتان میآید.
کتاب پایهی نظری خوبی میدهد، اما مهارتهای عملی، مثل احیای قلبی و ریوی، را باید در دورهی عملی با مربی تمرین کنید.
از عنوانش پیداست که دربارهی کمکهای اولیه و کار امدادگر است. برای دانشجو و علاقهمند به کمکهای اولیه مفید است. جزئیات آن در صفحهی کتاب آمده است.
هر دو برای داوطلبان آزمون استخدامی هستند، اما ساختار و نحوهی ارائهی مطالبشان متفاوت است. مشخصات هر کدام را در صفحهی خودش مقایسه کنید.
نه، این کتاب تخصصی است و برای کسانی است که با غواصی یا مراقبت از غواصان سروکار دارند. غواصی را باید حتما در دورهی معتبر و با مربی آموخت.
اول مطمئن شوید که خودتان امن هستید و بعد با شمارهی اورژانس تماس بگیرید. تا رسیدن کمک، طبق آموزشی که دیدهاید عمل کنید. این پاسخ فقط یک یادآوری عمومی است و جای آموزش تخصصی را نمیگیرد.
قیمت و موجودی هر کتاب هر روز بهروز میشود و مشخصات هر کتاب در صفحهی خودش است.
بله، نسخه چاپی را میتوانید آنلاین سفارش بدهید.
فوریتهای پزشکی دانشی است که در ثانیههای مهم به کار میآید. کتابهای این دسته، از کمکهای اولیه تا آمادگی استخدامی و فوریتهای تخصصی غواصی، ابزارهایی هستند برای ساختن آمادگی. اما یادتان باشد که هر دانشی وقتی کامل میشود که با تمرین عملی همراه شود.
کتابهای همین دسته را ببینید، مشخصات هر کدام را بخوانید و نسخهی چاپی مناسب را آنلاین سفارش دهید. و یادتان باشد که در هر موقعیت واقعی، به اورژانس زنگ بزنید.