خودآموز انگلیسی
منابعی برای یادگیری زبان انگلیسی به‌تنهایی و با برنامه‌ی شخصی؛ مناسب کسانی که وقت کلاس رفتن ندارند یا دوست دارند با سرعت خودشان پیش بروند.
کتاب‌های این دسته۰ کتاب
هنوز کتابی در این دسته ثبت نشده است.
هنوز کتابی در این دسته ثبت نشده است.
بارها شنیده‌اید «برای یادگیری انگلیسی باید کلاس رفت»، اما همه وقت، هزینه یا حوصله‌ی رفت‌وآمد ندارند. کتاب خودآموز زبان انگلیسی برای کسی است که می‌خواهد با سرعت خودش، در ساعت دلخواه خودش و از خانه پیش برود. این صفحه کمک می‌کند بفهمید یک کتاب خودآموز خوب چه ویژگی‌هایی دارد، برای سطح شما کدام نوع مناسب است و چطور برنامه‌ای بسازید که بعد از دو هفته رها نشود.
در ادامه درباره‌ی انتخاب کتاب، برنامه‌ریزی، مهارت‌های چهارگانه، اشتباه‌های رایج و راه‌های ادامه دادن حرف می‌زنیم. نسخه‌ی چاپی کتاب‌ها را می‌توانید آنلاین سفارش بدهید و مشخصات هر کتاب در صفحه‌ی خودش است.
خودآموز کتابی است که برای یادگیری بدون معلم نوشته شده. یعنی توضیح‌ها کامل‌اند، تمرین‌ها پاسخ دارند و ترتیب درس‌ها طوری است که بتوانید خودتان از اول تا آخر بروید. کتاب درسی مدرسه یا دانشگاه معمولا این‌طور نیست، چون فرض می‌کند معلمی هست که توضیح بدهد.
کتاب خودآموز به درد چند گروه می‌خورد. اول کسانی که شغل یا زندگی‌شان اجازه‌ی کلاس منظم نمی‌دهد. دوم کسانی که در کلاس معمولی کند پیش رفته‌اند و می‌خواهند مرور کنند. سوم آنهایی که روحیه‌ی مستقل دارند و دوست دارند خودشان مسیر را انتخاب کنند. چهارم دانشجویانی که برای آزمون یا مقاله‌ی خاصی انگلیسی لازم دارند و فرصت کلاس ندارند.
البته خودآموز برای همه‌ی آدم‌ها جواب نمی‌دهد. اگر به‌تنهایی انگیزه‌تان نمی‌ماند، شاید کلاس یا شریک تمرین کمک‌تان کند. ولی حتی در آن صورت، یک کتاب خودآموز مکمل خوبی است.
صادقانه بگوییم: خودآموز هم خوبی دارد هم کاستی. بهتر است هر دو را بدانید.
دانستن این کاستی‌ها ایراد نیست؛ راه حل هم دارند و در ادامه می‌گوییم.
پیش از سفارش، این نشانه‌ها را در مشخصات و توضیح کتاب دنبال کنید.
کتاب باید بگوید برای مبتدی است، متوسط یا پیشرفته. کتابی که سطحش معلوم نیست، بیشتر احتمال دارد شما را دلسرد کند.
اگر می‌خواهید تنها یاد بگیرید، توضیح‌ها باید به زبانی باشد که بفهمید. برای مبتدی، توضیح فارسی راحت‌تر است. برای سطح بالاتر، توضیح انگلیسی ساده هم خوب است چون شما را با زبان درگیر می‌کند.
این مهم‌ترین ویژگی است. اگر تمرین کنید اما نتوانید جواب را بسنجید، نمی‌دانید درست رفته‌اید یا نه. کتاب خودآموز باید پاسخ‌نامه داشته باشد.
هر درس بر درس قبل بنا شود. فهرست مطالب را نگاه کنید؛ اگر از ساده به دشوار می‌رود، نشانه‌ی خوبی است.
کتاب خوب بعد از چند درس یک مرور یا آزمون دارد. این کار مثل معلمی است که وسط راه می‌پرسد «چقدر یاد گرفتی؟».
جمله‌هایی که در زندگی واقعی به کار می‌روند، مثل سلام و احوالپرسی، خرید و سفر، بهتر از جمله‌های ساختگی به یاد می‌مانند.
یکی از رایج‌ترین اشتباه‌ها انتخاب کتابی است که خیلی ساده یا خیلی سخت است. برای اینکه اشتباه نکنید، چند راه ساده هست.
اگر حتی جمله‌های ساده را نمی‌توانید بسازید، مبتدی هستید و باید از پایه شروع کنید، یعنی الفبا، اعداد، معرفی خود و جمله‌های ساده. اگر می‌توانید درباره‌ی خودتان و روزمره حرف بزنید اما در خواندن متن ساده گیر می‌کنید، سطح شما ابتدایی به متوسط است. اگر متن‌های ساده را می‌فهمید ولی هنگام نوشتن دستورتان لنگ می‌زند، متوسط هستید. اگر بیشتر متن‌ها را می‌فهمید و می‌خواهید دقیق‌تر بنویسید و حرف بزنید، به کتاب پیشرفته نیاز دارید.
راه دیگر این است که فهرست مطالب کتاب را بخوانید. اگر همه‌ی سرفصل‌ها را می‌دانید، کتاب برای شما ساده است. اگر بیشترشان ناآشنا و ترسناک است، احتمالا سخت است. سطح مناسب جایی است که حدود دو سوم را می‌دانید و یک سوم تازه است.
اگر پیش از هر چیز می‌خواهید سطح خود را بدانید، نیازی به عجله نیست. یک کتاب ساده‌تر را زودتر تمام کنید تا اعتماد به نفس پیدا کنید و بعد سراغ سطح بالاتر بروید.
بیشتر کتاب‌های خودآموز در همان دو هفته‌ی اول رها می‌شوند. این ماجرا به خود کتاب ربط ندارد، به نبودن برنامه ربط دارد. این ایده‌ها را امتحان کنید.
کسانی که این راه را می‌روند بیشتر ادامه می‌دهند. وقتی یادگیری بخشی از روزتان شد، دیگر برای شروع هر روز با خودتان کلنجار نمی‌روید.
زبان چهار مهارت دارد و هر کتاب خودآموز معمولا بعضی را بهتر پوشش می‌دهد. اگر می‌خواهید همه‌ی مهارت‌ها را تقویت کنید، کتاب‌ها را با هم ترکیب کنید.
راحت‌ترین مهارت برای کتاب چاپی است. متن‌های ساده و متناسب سطح‌تان بخوانید. اگر هر جمله را باید سه بار در فرهنگ لغت بگردید، متن برای شما سخت است.
کتاب خودآموز با تمرین‌های نوشتن به شما کمک می‌کند. نکته این است که پاسخ‌ها را واقعا بنویسید، نه در ذهن.
این مهارت با کتاب چاپی تنها ساخته نمی‌شود. اگر کتاب‌تان همراه محتوای شنیداری نیست، باید در کنارش فیلم، ترانه یا گفت‌وگو گوش کنید. حتی روزی ده دقیقه گوش دادن فرق می‌کند.
سخت‌ترین مهارت برای خودآموز است چون شریک لازم دارد. اما شما می‌توانید جمله‌های کتاب را بلند بخوانید، جلوی آینه صحبت کنید و اگر شد، با دوستی هم‌مسیر شوید.
هیچ کتاب چاپی نمی‌تواند هر چهار مهارت را کامل تمرین بدهد. آگاه بودن از این موضوع کمک می‌کند انتظارتان واقع‌بینانه باشد.
خیلی‌ها از دستور می‌ترسند. حقیقت این است که دستور اسکلت زبان است و بدون آن جمله‌ها شکل نمی‌گیرد، اما لازم نیست همه‌ی قاعده‌ها را از اول حفظ کنید. بهتر است دستور را همراه مثال یاد بگیرید، نه به‌صورت فهرست خشک.
کتاب خودآموز خوب دستور را در دل درس‌ها می‌آورد: اول یک جمله‌ی نمونه، بعد توضیح کوتاه و بعد تمرین. اگر کتابی فقط جدول قاعده می‌دهد و مثال ندارد، برای خودآموزی سنگین است.
یک ترفند ساده این است: جمله‌ی مثال را بلند بخوانید و چند جمله‌ی مشابه با واژه‌های خودتان بسازید. این کار قاعده را از کتاب به ذهن شما می‌آورد.
حفظ کردن فهرست واژه‌ها خسته‌کننده است و زود فراموش می‌شود. راه بهتر این است که واژه را در جمله بگذارید و با موقعیت واقعی وصل کنید.
کتاب‌های خودآموز معمولا واژه‌ها را بر اساس درس یا موضوع می‌چینند. اگر کتاب‌تان این کار را نمی‌کند، خودتان دفتر واژه بسازید.
خیلی از زبان‌آموزان یک‌جور اشتباه می‌کنند. بشناسیدشان تا کمتر تکرار شوند.
تلفظ چالش اصلی خودآموز است. چند راه عملی وجود دارد. اول اینکه جمله‌های کتاب را بلند بخوانید و صدایتان را بشنوید. دوم اینکه هر جا نشانه‌ی تلفظ دارد، دقت کنید. سوم اینکه به سخنرانی، گفت‌وگو یا ترانه گوش کنید و جمله‌ها را بعد از گوینده تکرار کنید. چهارم اینکه اگر دوستی انگلیسی‌زبان یا آشنا دارید، از او بخواهید چند جمله را برایتان بگوید.
این کارها در کنار کتاب کار می‌کند. کتاب به شما ساختار می‌دهد و این تمرین‌ها زبان را به صدا تبدیل می‌کند. از اشتباه نترسید، چون همه‌ی زبان‌آموزان خطا می‌کنند.
سؤال خیلی‌ها این است که کدام بهتر است. جواب یک‌جور نیست. اگر انضباط و وقت مستقل دارید و می‌خواهید با ریتم خودتان بروید، خودآموز کافی است. اگر به تعامل و بازخورد فوری نیاز دارید، کلاس بهتر است. بسیاری هم از هر دو استفاده می‌کنند: کلاس برای مکالمه و اصلاح، کتاب خودآموز برای مرور و تمرین.
هر گزینه‌ای که انتخاب کنید، کتاب چاپی همراه شما می‌ماند. می‌توانید بعد از کلاس مطالب را با کتاب مرور کنید یا پیش از کلاس درس بعدی را بخوانید. این ترکیب معمولا بهتر از هر کدام تنهاست.
خودآموز فقط برای بزرگسالان نیست، هرچند بیشتر آنها را می‌بینیم. هر گروه سنی نیاز خودش را دارد.
کودکان کم‌سن معمولا با راهنمایی والدین یاد می‌گیرند. برای آنها دسته‌ی خردسالان و دسته‌ی کودکان کتاب‌هایی با تصویر و بازی دارد. نوجوانانی که می‌خواهند برای مدرسه یا آزمون به‌تنهایی کار کنند، می‌توانند به دسته‌ی نوجوانان نگاه کنند. بزرگ‌سالانی که کار و زندگی دارند و می‌خواهند بی‌کلاس پیش بروند، دسته‌ی بزرگسالان را ببینند.
همه‌ی این مسیرها زیر مجموعه‌ی آموزش زبان انگلیسی هستند. اگر می‌خواهید بدانید کدام برای شما مناسب‌تر است، به سن و هدف‌تان فکر کنید.
اینجا یک پیشنهاد ساده می‌آوریم که می‌توانید با شرایط خودتان تغییر بدهید. اعداد فقط برای تصور هستند، نه قانون.
الفبا، اعداد، معرفی خود، جمله‌های ساده‌ی روزمره. هدف این ماه ساختن جمله‌های کوتاه و راحت شدن با صدای زبان است. هر روز بیست دقیقه کافی است.
زمان حال و گذشته‌ی ساده، پرسیدن و پاسخ دادن، خرید و مسیر. هفته‌ای یک بار مرور کامل. در این ماه سعی کنید یک متن کوتاه بنویسید.
متن کوتاه بخوانید و چیزی ساده گوش کنید. واژگان تازه را در جمله به کار ببرید. در پایان ماه، درس‌های قبل را دوباره مرور کنید و ببینید چقدر جلو آمده‌اید.
بعد از سه ماه، اگر منظم بوده باشید، احساس می‌کنید زبان دیگر ناآشنا نیست. اینجا وقت انتخاب کتاب سطح بعد است.
رضا، کارمند بانک، سی‌وچند سال داشت و همیشه فکر می‌کرد دیر شده است. کلاس نمی‌رفت چون ساعت کارش اجازه نمی‌داد. یک کتاب خودآموز مبتدی گرفت و هر شب بیست دقیقه می‌خواند. ماه اول فقط جمله‌های ساده می‌گفت و همسرش می‌خندید. ماه سوم توانست نامه‌ای کوتاه بنویسد. ماه ششم متنی ساده را بدون فرهنگ لغت خواند.
این داستان فرضی است اما شبیه تجربه‌ی بسیاری از آدم‌هاست. رمز کار نه استعداد ویژه بود و نه کتاب معجزه‌گر. رمز کار ادامه دادن بود. کتاب فقط راه را روشن کرد.
یک کتاب خودآموز معمولا کافی است، اما بسیاری از زبان‌آموزان بعد از مدتی به چند کتاب کمکی نیاز پیدا می‌کنند. اینها را با ترتیب بخرید، نه یک‌جا.
اولین کتاب کمکی است. فرهنگ لغت انگلیسی به فارسی با اندازه‌ی جیبی یا متوسط برای شروع مناسب است. اگر بعدا سطح‌تان بالا رفت، فرهنگ‌های توضیحی هم به کارتان می‌آید.
وقتی در یک بخش دستور گیر می‌کنید، یک کتاب دستور جداگانه با مثال‌های بیشتر کمک می‌کند. آن را جای کتاب اصلی نخوانید؛ فقط برای رفع ابهام سراغش بروید.
اگر هدف شما سفر یا کار است، کتاب مکالمه‌ی کوتاه، جمله‌ها را آماده در اختیارتان می‌گذارد. تمرین بلند خواندن این جمله‌ها، تلفظ و اعتماد به نفس شما را بالا می‌برد.
وقتی سطح‌تان به متوسط رسید، متن‌های ساده‌شده و داستان‌های کوتاه مرحله‌ی خوبی هستند. هدف این است که خواندن را از تمرین به لذت تبدیل کنید.
لازم نیست همه‌ی این کتاب‌ها را داشته باشید. با یک کتاب خودآموز و یک فرهنگ لغت شروع کنید و بقیه را هر وقت نیاز شد بخرید.
بی‌معلم، کسی به شما نمره نمی‌دهد. برای همین باید خودتان سنجش کنید. سه راه ساده هست.
اول، بعد از هر چند درس، پاسخ‌های تمرین را بپوشانید و دوباره حل کنید. اگر بیشتر درست شد، خوب پیش رفته‌اید. دوم، هر ماه یک متن کوتاه درباره‌ی روز خودتان بنویسید و ماه بعد آن را با متن جدید مقایسه کنید. سوم، هر چند هفته فهرست واژه‌های قدیمی را بخوانید و ببینید چند تا را هنوز می‌شناسید.
این سنجش‌ها نباید استرس‌آور باشد. هدف نمره دادن به خودتان نیست؛ می‌خواهید بدانید کجا قوی هستید و کجا باید بیشتر کار کنید. اگر نتیجه ضعیف بود، نگران نشوید و همان بخش را دوباره مرور کنید.
انگیزه مثل آتش است: باید هر روز کمی هیزم بریزید. چند راه ساده برای اینکه خاموش نشود:
بزرگ‌ترین دشمن خودآموز خستگی از تکرار است. اگر بین کتاب و کارهای دیگر جابه‌جا شوید، مثلا بعضی روزها به‌جای درس، ترانه گوش کنید یا متن ساده بخوانید، یکنواختی کمتر می‌شود.
هدف شما تعیین می‌کند کدام بخش کتاب را بیشتر تمرین کنید.
مکالمه‌ی روزمره، شمارش و مسیر‌یابی را جدی بگیرید. دستور دقیق مهم نیست؛ مهم این است که بتوانید ساده و روشن منظورتان را برسانید.
نوشتن نامه، جمله‌های مؤدبانه و واژگان شغل خودتان در اولویت است. در این حالت دستور مهم‌تر است چون خطای نوشتاری بد به چشم می‌آید.
اگر برای آزمون یا مقاله‌ی دانشگاهی می‌خوانید، خواندن و نوشتن اهمیت بیشتری دارد. باید هم واژه‌ی دانشگاهی بدانید هم دستور دقیق. کتابی انتخاب کنید که همین هدف را مشخص کرده باشد.
اگر فقط دوست دارید فیلم و کتاب انگلیسی را بی‌ترجمه ببینید و بخوانید، شنیدن و خواندن بیشتر به کار شما می‌آید. حتی اگر دستورتان کامل نباشد، پیش می‌روید.
وقتی هدف روشن شد، انتخاب کتاب هم راحت‌تر می‌شود. از خودتان بپرسید «این کتاب مرا به هدفم نزدیک‌تر می‌کند؟» و بر اساس جواب تصمیم بگیرید.
هر زبان‌آموزی یک جایی در مسیر گیر می‌کند. به آن «فلات یادگیری» می‌گویند؛ زمانی که حس می‌کنید هیچ پیشرفتی نیست. این حس طبیعی است و معنایش این نیست که شکست خورده‌اید.
اگر این اتفاق افتاد، چند کار می‌توانید بکنید. یک هفته کتاب را رها کنید و فقط گوش دهید یا فیلم ببینید. به درس‌های قدیمی برگردید و ببینید چقدر ساده‌تر شده‌اند؛ همین نشان می‌دهد چقدر جلو آمده‌اید. کتاب متن ساده یا داستان کوتاه بخوانید تا خواندن به لذت برگردد. اگر خسته‌اید، کتابی با سبک متفاوت امتحان کنید. گاهی عوض کردن کتاب، تازه‌ترین انگیزه را می‌دهد.
یادتان باشد پیشرفت زبان خطی نیست. گاهی هفته‌ها آرام است و بعد یک‌باره چیزها سر جایشان می‌نشینند. این تجربه‌ی تقریبا همه‌ی زبان‌آموزان است.
هر کسی که تنها یاد می‌گیرد، به یک دفتر ساده نیاز دارد. دفتر را به سه بخش تقسیم کنید: یک بخش برای واژه‌های تازه، یک بخش برای قاعده‌های دستور به زبان خودتان و یک بخش برای اشتباه‌هایی که تکرار می‌کنید. بخش سوم از همه مفیدتر است، چون آینه‌ی نقطه‌ضعف‌های شماست.
هر هفته یک بار بخش اشتباه‌ها را بخوانید. بعد از چند هفته می‌بینید بعضی اشتباه‌ها کم شده‌اند و بعضی همچنان می‌مانند. آنهایی که مانده‌اند را روی برگه‌ای بزرگ بنویسید و جایی بچسبانید که هر روز ببینید. این تمرین ساده جای معلمی را که کنار شما نیست تا حدی پر می‌کند.
دفتر لازم نیست قشنگ باشد. یک دفتر معمولی که هر روز باز می‌شود، از دفتر شیکی که در کشو می‌ماند بسیار ارزشمندتر است.
برای خواندن، نوشتن و دستور، بله. برای تلفظ و مکالمه بهتر است کنار کتاب گوش دادن و تمرین گفت‌وگو هم داشته باشید. کتاب پایه را می‌سازد و بقیه را باید خودتان کامل کنید.
کتابی که سطح مبتدی را صراحتا بگوید، توضیح فارسی یا ساده داشته باشد و همه‌ی تمرین‌هایش پاسخ‌نامه داشته باشد. فهرست مطالب را ببینید و مطمئن شوید از الفبا و جمله‌های ساده شروع می‌شود.
برای شروع، بیست دقیقه‌ی منظم بهتر از ساعت‌های پراکنده است. اگر وقت دارید می‌توانید بیشتر کنید، اما ثبات مهم‌تر از مدت است.
یک روز بعد دوباره بخوانید. اگر باز نفهمیدید، مثال‌های بیشتر بسازید یا فرهنگ لغت و کتاب دستور کمکی کنار دستتان بگذارید. گاهی رفتن جلو و برگشتن بعدا هم راه‌حل است.
این به وقت، تکرار و سطح اولیه‌ی شما بستگی دارد و عدد ثابتی نداریم. با تمرین منظم، چند هفته بعد فرق‌ها را حس می‌کنید، ولی یادگیری مسیر طولانی است.
بعضی کتاب‌ها چاپ‌های تازه دارند. سال و ویرایش چاپ را در مشخصات صفحه‌ی کتاب ببینید. قیمت و موجودی هر کتاب هم هر روز به‌روز می‌شود.
برای کودکان معمولا بهتر است با همراهی پدر و مادر یا معلم پیش بروند. دسته‌های کودکان و خردسالان کتاب‌هایی با تصویر و بازی دارد.
کتاب خودآموز زبان انگلیسی ابزاری است برای کسانی که می‌خواهند مسیر یادگیری را خودشان بسازند. سطح خودتان را بشناسید، کتابی با تمرین و پاسخ انتخاب کنید، برنامه‌ای کوتاه ولی پیوسته بریزید و تلفظ و شنیدن را از یاد نبرید. این کارها یک کتاب خوب را به یک مسیر واقعی تبدیل می‌کند.
حالا می‌توانید کتاب‌های این دسته را ببینید، مشخصات هر کدام را بخوانید و نسخه‌ی چاپی مناسب خودتان را آنلاین سفارش بدهید. اولین قدم را همین امروز بردارید؛ ادامه‌اش با خودتان است.