سایه های ابریشمی
«سایههای ابریشمی» ، اولین مجموعهی فاطمه زندهبودی، دربرگيرندهی ده داستان کوتاه است که فضای اغلب آنها در حالوهوای جنوب، خصوصاً بوشهر ـ زادگاه نویسنده، میگذرد. در داستانهای زندهبودی رازناکیِ هستی، نه صرفاً با پهلو زدن به رئالیسم جادوییِ خاص جنوب، که اغلب با کنکاشی در روان آدمها منعکس میشود. زبان متفاوت برای هر داستان در این کتاب مشهود و هویداست. بعضی
فروشنده
کتابجم
بیش از ۲۰ هزار فروش موفق با رضایت ۵ ستاره
گارانتی ۳۰ روزه کیفیت کتاب
- ارسال سریع به سراسر کشور
- تضمین اصالت کتاب از ناشر معتبر
- پرداخت امن از درگاه بانکی
مشخصات کتاب
- دستهبندی
- ادبیات و داستان
- شناسه کالا
- kj-406006
دیدگاههای کاربران
اگر این کتاب را دوست داری
جان هال
ترجمهی امیر علم بیگی (عضو هیأت علمی دانشگاه تهران)، رومینا امیری، الهام فهام (عضو هیأت علمی جهاد دانشگاهی)
ادیبان روز
رابین اسپیکولند (نویسندهی کتاب سرآمدی در اجرا)
ترجمهی علی عبدالهی، ملیکا نصیر، علی عمویی
ادیبان روز
مارتین ریوز، فرانسیس کندلون
ترجمهی احمد فروتن، نصیبه حق دوست، مرجان عسکری، مهرنوش میرالی
ادیبان روز
لور کلرریلیر، بنوا ریلیر
ترجمهی شهرام خلیل نژاد (عضو هیئت علمی دانشگاه علامه طباطبایی)، وحیده نورانی، ناهید مجیدیان، سحر اسماعیلی شایاین
ادیبان روز
کولن بی.جان، پاربوتی پراوین
ترجمهی دکتر مهدی ابراهیمی (عضو هیئت علمی دانشگاه علامه طباطبائی)، فاطمه صابریان (مدرس دانشگاه الزهرا)
ادیبان روز
آندرس هینترهابر، استفان ام.لیوزو
ترجمهی سیدرضا جلال زاده (عضو هیئت علمی دانشگاه خاتم)، مرضیه بابایی
ادیبان روز
کتابهای بیشتر از نیماژ
مشاهدهی همه
توضیحات
«سایههای ابریشمی» ، اولین مجموعهی فاطمه زندهبودی، دربرگيرندهی ده داستان کوتاه است که فضای اغلب آنها در حالوهوای جنوب، خصوصاً بوشهر ـ زادگاه نویسنده، میگذرد. در داستانهای زندهبودی رازناکیِ هستی، نه صرفاً با پهلو زدن به رئالیسم جادوییِ خاص جنوب، که اغلب با کنکاشی در روان آدمها منعکس میشود. زبان متفاوت برای هر داستان در این کتاب مشهود و هویداست. بعضی از داستانهای این مجموعه مورداقبال جشنوارههای ادبی قرار گرفته است و نوید صدای تازهای را در مکتب داستان نویسی جنوب دارد. —————————————————————————————- می خواهم دست بکنم توی رحم سودی و بچه اش را بیرون بکشم و همان طور خون آلود بگذارم توی شیشه، مثل ترشی هایی که در شیشه می ریختیم. عصر های شنبه حیاط خانه ی ما پر می شد از آبکش های مملو از بادمجان های پخته که ردیف شده بودند بغل هم. خاله به خانه ی ما می آمد، چادرش را آویزان می کرد به بند رخت و گره ی روسری عنابی اش را از زیر گلو باز می کرد و پشت سر می بست. آستین های آبی گلدارش را بالا می زد و با دست های حنا بسته اش در دل بادمجان ها سیر و گلپر می چپاند. بادمجان ها قلمبه می شدند، مثل شکم سودی که حالا پر شده از جفت و جنین و بند نافش و یک کیسه ی آب.