تاریخچه علم نجوم

تاریخ علم نجوم ، داستان تلاش ها و کوشش های پی در پی بشر در زمینه ادراک ما از جایگاهمان در کیهان و چیزهایی دیگری که در این مسیر در مورد کیهان یاد می گیریم. هندسه، رصدگران اولیه را قادر ساخت تا اولین اندازه گیری ها را در مورد خورشید، ماه و زمین انجام دهند. با این حال اندازه گیری های دقیق در قرن هفدهم میلادی ایده های زمین مرکز آنها را به کلی از صحنه خارج ساخت. تلسکوپ دریچه ای رو به آسمان را در برابر بشر گشود و معماهای جدید بسیاری را برای توضیح توسط نظریه گرانش ایزاک نیوتن مطرح ساخت. طیف سنجی، روش جدیدی را برای مطالعه ویژگی های ستارگان به بشر عرضه داشت و در نهایت وجود کهکشان ها و انبساط کیهان را آشکار ساخت. در دهه های اخیر گسترش پروازهای فضایی این امکان را فراهم ساخته تا تلسکوپ های ماهواره ای به کاوش اعماق فضا بپردازند. در این حال مسافرت تعداد اندکی از انسان ها و ماشین ها به فضای خارج از جو، در واقع برای اولین بار چشم انداز زمین از بیرون را در برابر دیدگانمان قرار داد. در بخشی از کتاب تاریخ علم نجوم و در مورد طالع بینی و نقش آن در پیشرفت این علم می خوانیم: طالع بینى در واقع تلاشى بسیار کهن براى تعیین چگونگى تاثیر اجرام سماوى بر زندگى در زمین و خصوصا امورات بشر است. گرچه دانش طالع بینی به عنوان یک  ایده موهوم پرستى، امروزه از صحنه خارج شده است اما بر پایه های محکمی از مشاهدات نجومى و استدلال هاى ذهنى استوار بوده است. طالع بینان با علم طالع بینی در تلاش براى پیش بینى وقایع آینده و جستجوى فال ها و مستندات آن بوده سعى داشتند تا به آسمان نظم ببخشند و از این رو به شیوه رفتار خورشید، ماه و سیارات دقت می کردند. در این زمینه تاکید خاصى بر روى وقایعى غیره منتظره همچون گرفت ها، دنباله دارها، بارش های  شهابى و ظهور ستارگان جدید می شد. بعد از انحطاط تمدن یونان باستان ، مهم ترین پیشرفت هاى ستاره شناسی توسط دانشمندان مسلمان به دست آمد. دوره تسلط اسلام به مدت بیش از 800 سال ادامه یافت، دانشمندان و منجمان مسلمان متون باقیمانده از یونان باستان را به عربى ترجمه کرده و آن را با دانش ستاره شناسی خود تلفیق نمودند. دستورات اسلام براى عبادات روزانه و ماهانه و نیاز به پیدا کردن جهت قبله و جهت ساخت مسجد بدین معنا بود که نیاز فورى به تعیین زمان و مکان با دقت بسیار بالا و با استفاده از علم ستاره شناسی وجود دارد. مثلثات پیچیده سماوى، توابع مثلثاتى و جبر در این زمان گسترش یافتند و اسطرلاب ( یک اختراع یونانى که به عنوان ساعت استفاده می شد ) تا حد بسیار زیادى پیشرفت کرد. با اتکا به دست آوردهای علم نجوم و ستاره شناسی پرواز فضا پیما های سرنشین دار در منظومه شمسى در آینده غیرقابل اجتناب است. دانشمندان فضایی در حال طراحی ماموریت های سرنشین دار به مریخ می باشند. در ضمن این دانشمندان در حال جمع آورى دانشى هستند که سفرهاى فضایى دراز مدت را به واقعیت نزدیک کند. روسیه با ماموریت هاى ایستگاه فضایى میر، تجربه هاى بى نظیرى از شرایط گرانش صفر دراز مدت به دست آورد .خدمه ایستگاه فضایى بین المللى هم اطلاعات با ارزشى در مورد داروهاى فضایى تجربه کرده اند. از طرف دیگر آزمایشات زمینى از قبیل بیوسفر 2 اطلاعات مفیدى در مورد امکان تولید غذا، آب و اکسیژن توسط خود فضانوردان بر روى سیارات دیگر و امکان کنار آمدن فضانوردان با محدودیت هاى یک فضاپیما براى مدت طولانى را به ارمغان آورده است.