بادها خواهران من اند

محبوبه ابراهیمی در قندهار به دنیا آمده و در دوران کودکی به همراه خانواده‌اش به ایران مهاجرت کرده است. آنچه در شعرهای او دیده می‌شود بازتابی از تجربیات او از مهاجرت، آوارگی و رنج زنان افغانستان است. شعرهای این مجموعه همگی به لحاظ مضمونی دارای اندیشه‌ای قوی و تعهدی درونی هستند و از حیث ساختار، تسلط کامل شاعر به زبان و ابزارهای زبانی را هویدا می‌کنند. «تکوین»، «دلیل»، «صلح»، «پروانه» و «سفر» عناوین برخی از شعرهای این مجموعه‌اند. شعرهای «باد‌ها خواهران من‌اند» اوج نگاه زنانه و لطیف یک شاعر را به نمایش می‌گذارند. این دفتر از جمله کتاب‌های شعر منتشر شده در مجموعه شعر امروز است که با هدف ارج نهادن به تکاپو و خلاقیت شعر جوان ایجاد شده‌است. جنگ و آوارگی، خراشی می‌اندازد روی صورت عشق و شاعر، همواره در جستجوی مرهمی برای این خراش است. شعر امروز افغانستان، شعری است که از دل دو تجربه عمیق و بزرگ یعنی جنگ و مهاجرت برآمده و هرچه شاعری به این تجربه‌های زیستی وفادار‌تر بوده، شعرش نیز اصیل‌تر و قدرتمند‌تر بوده است. «باد‌ها خواهران من‌اند» مجموعه‌ای است از شعرهای یک زن شاعر افغان و تصویری از فراز و فرودهای روحی زنانه که به خود و زندگی همتایان خود می‌نگرد. کتاب با شعر «زندگی» آغاز می‌شود که مطلعی است برای نگاه زنانه و اعتراضی شاعر در همه شعرهای این مجموعه. زبان محبوبه ابراهیمی سرشار از بدعت‌های تازه است و دغدغه‌هایش در محدوده عشق، جنگ و آوارگی در دنیای زنانه جای می‌گیرد.