کرگدن
۲۳۹
صفحه
۱۴۰۲
سال چاپ
شومیز - رقعی
نوع جلد
«گرگور» کافکا به حشرهای مسخ شد، ناتوان و درمانده و دستوپاگیر آدمی، پس چشم پوشیدنی، (دربیان وضعیت یهودیان اروپای آن زمان)، ولی آدمهای یونسکو در این نمایشنامه به حیوانی بدل میشوند که تنومند است و مسلح و ستبرپوست و پر کنندۀ کوچه و بازار که آدمیزاد دستوپاگیر اوست. و این آدمها هستند که برای او چشم پوشیدنیاند. این است که وحشت دارد. و طنز یونسکو برای پوشاندن
فروشنده
کتابجم
بیش از ۲۰ هزار فروش موفق با رضایت ۵ ستاره
گارانتی ۳۰ روزه کیفیت کتاب
- ارسال سریع به سراسر کشور
- تضمین اصالت کتاب از ناشر معتبر
- پرداخت امن از درگاه بانکی
مشخصات کتاب
- دستهبندی
- سینما
- شناسه کالا
- kj-824123
- تعداد صفحه
- ۲۳۹
- نوع جلد
- شومیز - رقعی
- سال انتشار شمسی
- ۱۴۰۲
دیدگاههای کاربران
هنوز دیدگاهی ثبت نشده؛ اولین نفری باش که تجربهاش را مینویسد.
اگر این کتاب را دوست داری
کتابهای بیشتر از اوژن یونسکو
مشاهدهی همه
کتابهای بیشتر از نیلوفر
مشاهدهی همه
کتابهای بیشتر با ترجمهی ابوالحسن نجفی
مشاهدهی همه
کتابهای بیشتر با ترجمهی جلال آل احمد
مشاهدهی همه
جلال آل احمد
ترجمهی سیمین دانشور، جلال آل احمد
مجید،به سخن
کتابهای بیشتر با ترجمهی جواد فرید
مشاهدهی همه
کتابهای بیشتر با ترجمهی احسان لامع
مشاهدهی همه
توضیحات
«گرگور» کافکا به حشرهای مسخ شد، ناتوان و درمانده و دستوپاگیر آدمی، پس چشم پوشیدنی، (دربیان وضعیت یهودیان اروپای آن زمان)، ولی آدمهای یونسکو در این نمایشنامه به حیوانی بدل میشوند که تنومند است و مسلح و ستبرپوست و پر کنندۀ کوچه و بازار که آدمیزاد دستوپاگیر اوست. و این آدمها هستند که برای او چشم پوشیدنیاند. این است که وحشت دارد. و طنز یونسکو برای پوشاندن این وحشت. تا در حوزۀ لمس آدمیزاد جا بگیرد. و این تنها یونسکو نیست که چنین خبر آخرالزمانی را میدهد. مسأله اصلی در کار بسیاری از نویسندگان و شعرای معاصر فرنگ همین است. اجبار چشم پوشیدن از آدمیزادگی آدمیزاد که ظریف است و زیباست و غول نیست و تحمل پوست و گوشت و استخوانش محدود! _ چرا؟ فقط به این دلیل که سروکارش با ماشین است… اما پیش از حوزۀ مسخ (=کاهش)، اعلام خطر قبلی را در حوزۀ بیماریهای مسری شنیدهایم. در « طاعون » آلبر کامو و « دنیای قشنگ نو » هاکسلی و یا در « سرزمین هرز » الیوت و الخ… و پیش از آن در حوزۀ بلا. در « جنزدگان » داستایفسکی یا « طوفان » جوزف کنراد و الخ… جلال آل احمد