فرار به مهلکه، تمرین هایی در کار تئوریک

فرار به مهلکه، تمرین‌‌هایی در کار تئوریک اثر روزبه صدرآرا کتاب «فرار به مهلکه، تمرین‌‌هایی در کار تئوریک » سال 1397 در قالب مجموعه‌ی استخوان‌های روح منتشر شد. مجموعه‌ی استخوان‌های روح دفترهایی‌ست در باب فلسفه و نظریه‌ی مدرن. استخوان‌های روح سر آن دارد تا بازنمایی تحلیلی و دقیقی از جریان‌ها و جنبش‌های فلسفی و نظری معاصر به‌دست دهد. درباره‌ی نویسنده: روزبه صدرآرا نویسنده، مترجم، ویراستار و منتقد حوزه فرهنگ و از مؤلفان و ویراستاران سابق دانشنامه جهان اسلام است. او دبیر و سرویراستار «استخوان‌های روح» نشر نیماژ است. برشی از کتاب: بیست مقاله‌ای که در این کتاب گنجانده شده محصول فعالیت نظری مؤلف در دهه‌ی 80 است که حول دو محور گفتار نظریه و فلسفه‌ی قاره‌ای به‌طور عام و گفتار مارکسیستی به‌شکل خاص، ساخت و فرم یافته‌اند. این مقالات و به‌عبارت بهتر تمرین‌ها، از میان شماری از یادداشت‌ها و تحلیل‌ها و نقدها انتخاب شده‌اند تا محتوای نظری همبسته‌ای را تولید کنند؛ این کتاب مجموعه‌ی تمریناتی است با رویکرد سیاسی در باب فرهنگ و فلسفه‌ی مدرن از طریق خوانش سینما و ادبیات و نسبت بدن و سیاست از یک‌طرف و نیز بررسی آرای چهره‌های پرنفوذ فلسفه و نظریه‌ی معاصر در قرن بیستم نظیر گئورگ زیمل، جامعه‌شناس آلمانی؛ سارتر، فیلسوف فرانسوی؛ لویی آلتوسر، مارکسیست فرانسوی؛ فردریک جیمسون، مارکسیست امریکایی؛ و یا والتر بنیامین، مارکسیست آلمانی، از طرف دیگر. این کتاب عملاً به ریشه‌یابی تفکر مدرن پس از ویرانی جنگ جهانی دوم می‌پردازد. از دیگر آثار مجموعه‌ی استخوان‌های روح   می‌توان به « محبوس در هزارتو یا مذاب در آسمان » نوشته‌ی شهریار وقفی‌پور ، « وزارت فکر و دانش سیاست » نوشته‌ی شهریار وقفی‌پور و  محرم محمدی .  « میراث فرانسوی نیچه، تبارشناسی پساساختارگرایی » نوشته‌ی آل د. شریفت و « فهم پساساحتارگرایی » نوشته‌ی جیمز ولیامز و با ترجمه‌ی  سیدمحمدجواد سیدی . « جنگ‌های حافظه » نوشته‌ی فیل مولن ، سوزی اوربک و اشلی کانوی و با ترجمه‌ی سپده معتمدی . « مدرنیسم، پنج خوانش سیاسی » نوشته‌ی تری ایگلتون و فردریک جیمسون و با ترجمه‌ی محمدعلی جعفری . « آینده‌ای برای نقد » نوشته‌ی کاترین بلزی و با ترجمه‌ی حبیب رستمی . « فروید و غیراروپایی‌ها » نوشته‌ی ادوارد سعید و با ترجمه‌ی نوید حمزوی و « متافیزیک و گمانه‌سازی‌های جهان‌های برون علم » نوشته‌ی کانتن میاسو و ترجمه‌ی مدیا کاشیگر اشاره کرد.