زخم شیر

زخم شیر اثر صمد طاهری «زخم شیر» مجموعه‌ی یازده داستان کوتاه نوشته‌ی صمد طاهری است. این داستان‌ها بین مهرماه ۹۰ تا مرداد ۹۵ نوشته شده‌اند و در سال 1397 منتشر شد. این کتاب به‌عنوان اثر برگزیده‌ی دومین دوره‌ی جایزه‌ی «احمد محمود» و همچنین اثر برگزیده‌ی یازدهمین دوره‌ی حایزه‌ی «جلال آل‌احمد» شناخته شد. فضای داستان‌ها عمدتا جنوب کشور است، خوزستان، بوشهر و فارس. از نظر سبکی، این داستان‌ها به سبک رئالیسم مدرن تعلق دارند…. آن‌چه در کتاب انتظار شما را می‌کشد «مردی که کبوترهای باغی را با سنگ می‌کشت»، «موش‌خرما»، «خروس»، «مهمانی»، «در دام مانده مرغی»، «سفر سوم»، «زخم شیر»، «نی‌زن»، «نام آن پرنده چه بود؟»، «چیز و فلان و بهمان و اینا» و «سگ ولگرد» نام یازده داستان این مجموعه است. درباره‌ی نویسنده: صمد طاهری متولد ۱۳۳۶ در آبادان است و اوایل انقلاب به دانشکده هنرهای دراماتیک تهران رفت. او در آبادان داستان‌هایش را در مطبوعات و مجلات منتشر می‌کرد و در شعر نیز دستی دارد. مجموعه شعر «قلب‌های کوچک شهر بزرگ» را سال ۱۳۷۲به همراه اکبر گودرزی و یحیی هاشمی منتشر کرد. در سطرهایی از «زخم شیر» می‌خوانیم: «پوستین کهنه‌اش به میخ کنار تاقچه آویخته بود و برگ‌های کتاب کهنه‌اش را باد به این‌سو و آن‌سو پراکنده بود. اسکلتِ خروس هم روبه‌رویش نشسته بود، سر جای همیشگی‌اش روی گونی چارلایه. و پرهای رنگارنگش همه‌جای اتاق دیده می‌شد. از چپ و راست کف و دیوار و سقف اتاق ردِ قطار مورچه‌ها بود که هرکدام پری به دهان گرفته بودند و می‌بردند. شاید اگر آن روز همه‌چیز را برای عموابراهیم تعریف نمی‌کردیم، کار به این‌جا نمی‌کشید. آن روز بعدازظهر که من و شاپور کوچه‌های پشت علی‌بن‌حمزه را یکی‌یکی به‌دنبال آن خروس گشتیم. تا توی یکی از کوچه‌ها شاپور وانت‌باری را نشانم داد که روی گلگیرهایش را با دستی خونی نشان تعویذ گذاشته بودند. و بعد سر زیبای خروس را روی لجن‌های جوی دیدیم و پرهای رنگارنگش را که در بازتاب آفتاب عصرگاهی مثل رنگین‌کمانی می‌درخشید و آن‌قدر زیبا بود که واقعی به‌نظر نمی‌رسید.» از دیگر آثار صمد طاهری که در نشر نیماژ منتشر شده است می‌توان به رمان‌های « برگ هیچ درختی » و  « پیرزن جوانی که خواهر من بود » و مجموعه‌داستان‌های « شکار شبانه » و « سنگ و سپر » اشاره کرد. داستان کوتاه «شکار شبانه» این نویسنده هم در کتاب « دریچه‌ی جنوبی » منتشر شده است و کوروش اسدی و غلامرضا رضایی روی این اثر نقد نوشته‌اند.