سرمایه گذاری جسورانه و تامین مالی نوآوری

فهرست مطالب کتاب سرمایه گذاری جسورانه و تامین مالی نوآوری پیشگفتار 5 مقدمه 7 فصل اول: سرمایه‌گذاری جسورانه، رفتار و عملکرد ذی‌نفعان 23 1-1 -چارچوب تحلیلی 28 1-2- از چارچوب نظری تا یافته‌های تجربی: رفتارهای مشاهده شده 37 1-3- سهم سرمایه‌گذاری جسورانه در عملکرد شرکت‌های نوآور 60 1-4- نتیجه‌گیری 72 فصل دوم: پویایی سرمایه‌گذاری جسورانه در بخش‌بندی‌ها 77 2-1- جهت‌گیری براساس بخش 81 2-2- صنایع فناوری پیشرفته، گروهی با ثبات کمتر 95 2-3- مدل اقتصادسنجی برای تعیین سرمایه‌گذاری در بخش فناوری پیشرفته اروپا 121 2-4- نتیجه‌گیری 140 فصل سوم: سه ساختار برای تفسیر سرمایه‌گذاری جسورانه: 143 بازار، صنعت و نهادها 143 3-1- تفسیری از سرمایه جسورانه از نظر بازار 144 3-2- تفسیری از سرمایه‌گذاری جسورانه از نظر صنعت 164 3-3- نقش نهادها در پویایی صنعت سرمایه‌گذاری جسورانه 190 3-4- نتیجه‌گیری 207 منابع 221 مقدمه کتاب سرمایه گذاری جسورانه و تامین مالی نوآوری «به‌راستی تحلیل چیست، اگر انتخاب‌ کردن و به تعویق‌انداختن نیست؟» (الین 2010، ص 174). مطالعات صورت گرفته در خصوص سرمایه‌گذاری جسورانه، سازوکار تأمین مالی را از نظر مراحل مداخله، بازیگران درگیر، اقدامات و شیوه‌های نوآورانه تحلیل می‌کنند. آن‌ها همچنین بر ترتیبات نهادی که بر آن‌ها حاکمیت دارد، اجرای نوآوری و رشد شرکت در بخشی که در آن فعالیت دارند و در اقتصاد به‌عنوان یک کل تمرکز می‌کنند. آنچه اقتصاددانان از آن به‌عنوان نوآوری یاد می‌کنند، به نوظهوری دلالت دارد، اما نوظهوری به‌تنهایی درون خودش نوآوری را شکل نمی‌دهد. مفهومی از محصول، خدمت یا فرایند جدید ممکن است در گوشه‌ای بایگانی شود و هرگز مورد استفاده قرار نگیرد. نکته حائز اهمیت چگونگی پیاده‌سازی این مفهوم در عملکرد اقتصادی است تا نگاه جدیدی را در تغییر رویه‌های ایجاد شده قبلی و به نوبه خود، روش‌هایی که طی آن‌ها انواع خاصی از مسائل حل می‌شود، ایجاد کند. بنابراین ایده نوآوری به‌طور ضمنی به روش‌های تولید، مصرف یا تأمین مالی اشاره دارد، به معنی روال موجود که یک روش پذیرفته شده برای برخورد با یک مشکل تکراری است. ما از تعریف ارائه شده توسط وانبرگ استفاده خواهیم کرد: «نوآوری را می‌توان به‌عنوان روال ظاهراً جدید و بالقوه برتر باتوجه‌به روش پذیرفته شده برخورد با یک مشکل در نظر گرفت» (وانبرگ، 1992). حذف تدریجی روال‌های موجود مفهومی است که مستقیماً از تحلیل شومپیتری سرچشمه می‌گیرد. شومپیتر در کتاب سرمایه‌داری، سوسیالیسم و دموکراسی (1951) اشاره می‌کند که سرمایه‌داری بی‌نهایت انعطاف‌پذیر است که نه‌تنها ساختارهای موجود را مدیریت می‌کند، بلکه با به‌کارگیری «فشارهای ازهم‌گسیخته»، موارد جدید را ایجاد می‌کند و سپس موارد موجود را از بین می‌برد (شومپیتر، 1951، ص 122). او قضیه فرسودگی پیشرفت فناوری را رد می‌کند؛ به این دلیل که سرمایه‌داری ذاتاً در معرض یک فرایند تکاملی قرار دارد که انگیزه اساسی آن نوآوری است. فرایند تخریب خلاقانه در بلندمدت اتفاق می‌افتد و ساختار اقتصادی را از درون با «حذف عناصر منسوخ شده و ایجاد انواع جدید به‌صورت مداوم» متحول می‌کند (شومپیتر، 1951، ص 124). این منبع اساسی دستاوردهای بهره‌وری است. ظاهر یک محصول جدید، تجهیزات مدرن‌تر یا نوع جدیدی از سازمان، بیش از هر چیز پدیده‌ای داخلی برای یک شرکت است که از طریق تأثیری که بر کیفیت و هزینه دارد در تغییر شکل رقابت بازار اثرگذار است. ازآنجایی‌که تخریب خلاق «بسیاری از مبانی و موجودیت… شرکت‌های موجود» را زیر سؤال می‌برد این روند نباید به یک پدیده ساده رقابت از طریق قیمت‌گذاری محدود شود (شومپیتر، 1951، ص 124). با این‌حال، پویایی شومپیتری را تنها در صورتی می‌توان درک کرد که هر دو ابعاد واقعی و مالی، عمل نوآوری محسوب شوند. کارآفرینان نوآور با نیاز به تأمین مالی به‌منظور دست‌یابی به اکتشافات جدید برای پروژه‌های خود مواجه هستند که به معنی دادن یک نقش اصلی سازوکارهای تأمین مالی در سطح مطلوب فعالیت اقتصادی است. شومپیتر در دوره تاریخی خود از تأمین مالی از طریق بانک‌ها حمایت می‌کرد که به مرور زمان توانایی آن برای حمایت از پروژه‌های نوآورانه بسیار محدود شد. 1- سرمایه‌گذاری جسورانه: سازوکار اصلی در تأمین مالی پروژه‌های نوآورانه رابطه بین ساختارهای صنعتی و تأمین مالی طی 40 سال گذشته به شدت تغییر کرده است. ساختار نهادی غالب اشکال رقابت در بازارها، ازجمله تمامی نهادها و سازمان‌های درگیر با رقابت را تشکیل می‌دهند. برخی از ساختارهای نهادی (قانون‌زدایی بازارهای کار، جابجایی نیروی کار ماهر، تأمین مالی بازتر و متنوع‌تر، حقوق مالکیت معنوی و …) ظهور شرکت‌های جدیدی را تشویق می‌کنند که قادر به ایجاد دانش فناورانه قابل فروش باشند. ظهو