تفکر انتقادی در توسعه منابع انسانی

در سال های اخیر پژوهش ها در مورد چشم اندازها و اهداف نظری و عملی توسعه منابع انسانی افزایش یافته است. بسیاری از این پژوهشگران ریشه های نظری و عملی را در زمینه های دیگر بررسی کرده اند و تمایل خود را برای به چالش کشیدن مفاهیم سنتی عملی توسعه منابع انسانی، به ویژه آنچه که با استعاره عملکرد مشخص می شود، نشان داده اند. محققان انتقادی استدلا ل می کنند که محدود کردن نظریه و عمل توسعه منابع انسانی به محدوده ای که توسط یک چارچوب مدیریت مالی خاص تحمیل شده است، باعث می شود توسعه منابع انسانی به یک نقش عملکردی جزئی بدل شود که با این ویژگی نتواند از مرزهای سازمان ها عبور کند. بسیاری از نویسندگان اکنون استدلا ل می کنند که توسعه منابع انسانی باید راهبردی تر شود، زیرا «زیرمجموعه » مدیریت منابع انسانی نیست و باید به صورت انتقادی تر به تأثیر عاطفی و اخلاقی آن و همچنین زمینه های سیاسی، تاریخی-فرهنگی و تاریخی- سیاسی گسترده تر آن پرداخته شود. بنابراین در حال حاضر ایجاد یک مجموعه نظری و عملی از توسعه منابع انسانی اهمیت دارد که ممکن است به طور کلی به صورت انتقادی توصیف شود. تفکر انتقادی در توسعه منابع انسانی اگر بخواهیم سوابق بریتانیا را بررسی کنیم، پیوندهای آشکاری با موضوع «انتقادی » در مطالعات مدیریت می توان مشاهده کرد. در واقع در مدارس مدیریت و بازرگانی انگلستان، بسیاری از نویسندگان حوزه توسعه منابع انسانی که ما آن ها را انتقادی می نامیم، در حوزه مطالعات مدیریت انتقادی نیز کار می کنند. ما خود نمونه هایی از این نویسندگان هستیم که در مورد کنفرانس ها و متون مربوط به توسعه منابع انسانی و مدیریت تحقیق می کنیم. علی رغم ورود بحث انتقادی در مطالعات مدیریت در انگلستان، توسعه منابع انسانی به اندازه کافی مورد بررسی جدی قرار نگرفته و مطالعات سازمانی در آن انجام نشده است؛ همچنین نتوانسته تعداد قابل توجهی از محققان انتقادی را گرد هم آورد تا بتوانند یک «جنبش » تشکیل دهند. به همین دلیل ما در کنفرانس سالانه آ کادمی توسعه منابع انسانی در سال 2002 موضوع «تفکر انتقادی در توسعه منابع انسانی » را مطرح کردیم. این کار با ارائ ههایی از یک گروه بی نالمللی از محققان آغاز شد که هر یک دیدگاه فردی خود را در مورد ویژگ یهای تحقیقات توسعه منابع انسانی ارائه کردند و با شرکت کنندگان میزگرد تشکیل دادند. بسیاری از ارائ هدهندگان و شرک تکنندگان در آن جلسه، در نگارش این کتاب نقش داشتند که به اعتقاد ما اولین مجموعه متون انتقادی توسعه منابع انسانی را تشکیل می داد. توسعه منابع انسانی از حرفه های نوظهوری است که اهمیت زیادی برای سازمان ها پیدا کرده است. مجموعه مقالات حاضر پاسخی به این حوزه با زمینه اجتماعی – سیاسی به سرعت در حال تغییر است که پژوهشگران و متخصصان توسعه منابع انسانی با استفاده از آن سعی دارند این حوزه را درک و تفسیر کنند و اقدامات جدیدی برای آن بیابند. تفکر انتقادی در توسعه منابع انسانی، به جای تفکر غالب درباره توسعه افراد در محل کار ، روشی بنیادی را عرضه می کند. منابع پژوهشی توسعه منابع انسانی از دیرباز بر چشم اندازهای کارکردگرا و عملکردگرا استوار بوده اند و به زمینه های اجتماعی، اقتصادی و سیاسی توسعه منابع انسانی کمتر توجه داشته اند. در فصول این مجموعه، برنامه کار پژوهشی جدید و پیشگامانه ای برای این حوزه عرضه شده و استفاده از نظریه انتقادی در مطالعه توسعه منابع انسانی معرفی شده است. این کتاب حاوی فصول مبتکرانه برخی از متفکران پیشروی جهان در این حوزه است و کار آن ها باب مطالعه توسعه منابع انسانی را می گشاید و با طرح پرسش های روش شناختی، روش توسعه منابع انسانی فعلی را مسئله سازی می کند. این کتاب برای دانشجویان رشته های توسعه منابع انسانی، مدیریت منابع انسانی و مطالعات سازمان و مدیریت درخور توجه خواهد بود. کتاب حاضر همچنین برای متخصصان منابع انسانی دارای تفکر انتقادی که به دنبال روش های جایگزین برای مفهوم سازی حرفه خود و تفسیر چالش های پیش روی سازمان های نوین هستند، شایان توجه خواهد بود. کارول الیوت مدرس دانشگاه در گروه آموزشی یادگیری مدیریت در مدرسه مدیریت دانشگاه لنکستر است. شارون تورنبول  قائم مقام مرکز پژوهشی مطالعات رهبری، بنیاد لیدرشیپ تراست در راس_آن_وی  است. سخن مترجمان کتاب تفکر انتقادی در توسعه منابع انسانی یکی از حوزه های راهبردی سازمان برای رسیدن به اهداف از پیش تعیین شده خود و دست یابی به مزیت رقابتی، توسعه منابع انسانی است. توسعه منابع انسانی ماهیتی چندپارادایمی دارد و مبتنی بر مبانی و پیش فرض های هستی شناختی و شناخت شناسی، پژوهشگران از منظر پارادایم های کارکردگرایی، برساخت گرایی، پست مدرنیست و انتقادی موضوعات مرتبط با توسعه منابع انسانی را در دستور کار خود قرار د