ارزیابی کاربردی عملکرد جسمانی انسان

منابع معرفی کتاب ارزیابی کاربردی عملکرد جسمانی انسان عملکردهای کاربردی به عنوان جنبه‌ای از زندگی روزمره ورزشکاران حرفه‌ای و کارگران صنعتی به حساب می‌آید. توانایی جسمانی جهت موفقیت در مهارت و همچنین به عنوان وجه مشترک در بین ورزشکاران، دانش‌آموزان و کارگران صنعتی و غیره مورد نیاز است. اجرای موفقیت آمیز فعالیت‌های روزمره اغلب به عوامل جسمانی مختلفی بستگی دارد و ارزیابی و کمی‌سازی کاربردی این عوامل جسمانی مشکل است. هر چند تحقیقات زیادی در مورد عوامل مختلف جسمانی صورت گرفته ولی متناسب با رشته تحصیلی محققین، انواع نتایج متفاوتی از اجزای جسمانی گزارش شده است. ارزیابی کاربردی عملکرد جسمانی انسان هر یک از اجزای عملکرد جسمانی به طور دقیق در حیطه فیزیولوژی ورزش مورد بررسی قرار گرفته است. اجزایی از قبیل قدرت و توان عضلانی بیشتر توسط فیزیوتراپ‌ها، مربیان، فیزیولوژیست‌ها و مربیان بدنساز مورد توجه بوده است. سایر اجزا جسمانی از قبیل انعطاف‌پذیری و اجزا مرتبط با مهارت‌های حرکتی در گرایش‌های تحصیلی دیگر نیز بررسی می‌گردد. در این کتاب تمایز قائل شدن بین ارزیابی عملکرد کاربردی و عملکرد جسمانی اهمیت دارد. اعتقاد ما براین است که ارزیابی عملکرد جسمانی دارای یک سری ابعاد مختلف بوده که عموماً در محیط کلینیکی، ورزشی و شغلی اجرا می‌شود. این اجزا شامل قدرت عضلانی، تعادل، ادراک عمق و انعطاف‌پذیری عضلانی است. ارزیابی کاربردی را به منظور بکارگیری مهارت‌ها و آزمون‌های جسمانی در تعیین موارد زیر انتخاب کرده‌ایم: تعیین توانایی افراد جهت شرکت در سطح مشخصی از ورزش، فعالیت شغلی یا اوقات فراغت و یا برگرداندن وی به مسابقه در زمان مناسب و بدون هیچ گونه محدودیت عملکردی. تعیین توانایی فرد جهت حرکت در سه صفحه حرکتی همان‌طور که از طریق ارزیابی‌های اخیر نیز انجام شده است به طوری که یک سری اطلاعات کمی و کیفی در ارتباط با حرکات ویژه درگیر در ورزش، حرکات تمرینی و شغلی فراهم می‌سازد. آزمون‌های تشکیل دهنده ارزیابی کاربردی شامل: ارزیابی انعطاف‌پذیری، الگوهای حرکتی عملکردی، تعادل، قابلیت‌های هوازی، قدرت عضلانی، توان، قدرت و استقامت عضلانی، سرعت و چابکی. بدیهی است که ابعاد مشترکی بین ارزیابی جسمانی و کاربردی وجود دارد. برای مثال ارزیابی کاربردی قصد دارد توانایی کاربردی فرد را ارزیابی کند و این در حالی است که توانایی کاربردی شامل قدرت و توان عضلانی است. پس به عبارت دیگر مشخصه‌های جسمانی بخشی از ارزیابی کاربردی است. هر چند در بیشتر موارد این دو نوع ارزیابی از همدیگر جدا هستند. برای مثال آزمون ایزوکنتیک قدرت عضلات چهارسر ران و همسترینگ یک آزمون جسمانی قدرت، توان و استقامت عضلانی متناسب با هدف آزمون است اما یک آزمون کاربردی نیست. این آزمون نمی‌تواند توانایی فرد جهت خم شدن روی یک پا و برداشتن کلید از روی زمین یا پایین بردن وزن بدن خود از یک پله 45 سانتی‌متری در یک موقعیت شغلی را مشخص و ارزیابی کند. قدرت عضلات چهارسر ران و همسترینگ که به طور ایزوکنتیکی ارزیابی گردید به وضوح در اجرای فعالیت های فوق مشارکت دارند اما عوامل دیگری از قبیل تحرک‌پذیری مفاصل مچ پا، زانو و ران، انعطاف‌پذیری، قدرت و تعادل اندام تحتانی نیز در آن فعالیت‌ها نقش دارند. بدون شک متخصصان بالینی می‌توانند هر یک از این عوامل را جداگانه ارزیابی کرده و نشان دهند که همه آنها در حد طبیعی قرار دارند اما با این وجود ممکن است فرد هنوز در اجرای توانایی عملکردی دچار محدودیت باشد. آزمون کاربردی واقعی آزمونی است که در آن فرد مهارت حرکتی را اجرا می‌کند. فرد به طور واقعی از پله 45 سانتی‌متری پایین آمده و متخصص بالینی توانایی کاربردی وی در اجرای مهارت حرکتی را از لحاظ کمی و کیفی ارزیابی می‌کند. این ارزیابی به موقعیت طبیعی و واقعی نزدیک‌تر است. این امر نیازمند ایجاد تعادل بین ارزیابی جسمانی و عملکرد واقعی مهارت حرکتی دارد. یکی از اهداف اصلی این کتاب پیدا کردن این تعادل است. بر اساس توسعه علم و دانش در رشته‌های مختلف علمی، اجزاء مختلف عملکرد کاربردی متناسب با نیاز افراد مختلف از قبیل ورزشکاران یا کارگران صنعتی به طور مستقیم مشخص شده است. یکی از مشکلات موجود در این زمینه، اطلاعات متفاوت منتشر شده از سوی رشته‌های تحصیلی مختلف جهت ارزیابی افراد است. این کتاب اطلاعات مربوط به رشته‌های مختلف را به منظور پوشش دادن همه شاخص‌های درگیر در عملکرد کاربردی و روش‌های ارزیابی آنها را گردآوری کرده است. بنابراین محتوای آن مرتبط با رشته‌های مختلف است. چندین نوع ارزیابی کاربردی برای متخصصان بالینی در دسترس است اما این آزمون‌ها برای افراد زیر قابل استفاده نیست: افرادی که از این آزمون‌ها اطلاعی ندارند، نحوه استفاده از آنها را نمی‌دانند، نحوه تفسیر اطلاعات