مسافر بی نام ونشان

درباۀ کتاب نمایشنامۀ مسافر بی‌نام‌ونشان اثر ژان آنویی در سال ۱۹۳۷ منتشر شد و به بررسی موضوعات عمیقی مانند هویت، حافظه، و تأثیرات جنگ بر فرد و جامعه می‌پردازد. این اثر یکی از شناخته‌شده‌ترین آثار این نویسنده است که در آن’ درام انسانی و روان‌شناسی شخصیت‌ها به‌طور برجسته‌ای نمایش داده می‌شود. گستون، یک کهنه‌سرباز جنگ جهانی اول، دچار فراموشی شده و نمی‌داند چه کسی بوده و چه گذشته‌ای داشته است. او به‌دلیل نداشتن هویت مشخص به آسایشگاهی منتقل شده و از طریق سازمان‌های خیریه تلاش می‌شود او را به خانواده‌اش بازگردانند. در جریان داستان، خانواده‌ای بورژوا به نام رونو ادعا می‌کنند که گستون همان پسر گمشده‌شان، ژاک، است. با پیشروی داستان، گستون متوجه می‌شود که گذشتۀ ژاک پر از خشونت، بی‌رحمی، و اعمال غیرقابل‌بخشش بوده است. گستون که هیچ‌یک از این ویژگی‌ها را در خود نمی‌بیند، با شک‌وتردید با این ادعا مواجه می‌شود. در نقطة اوج داستان، گستون تصمیم می‌گیرد که گذشتۀ تاریک و هویت پیشینش را نپذیرد. این تصمیم نشان‌دهندۀ تمایل او به استقلال و ساختن هویتی براساس انتخاب‌های خودش است. دربارۀ نویسنده ژان آنوی یکی از مهم‌ترین نمایشنامه‌نویسان قرن بیستم فرانسه است. در سال ۱۹۱۰ در شهر بوردو متولد شد و در سال ۱۹۸۷ در لوزان سوئیس درگذشت. آنوی در زندگی حرفه‌ای خود نمایشنامه‌های فراوانی نوشت و توانست جایگاهی برجسته در تئاتر فرانسه کسب کند. آثار او اغلب به درگیری درونی انسان، تضاد میان آرمان‌گرایی و واقع‌گرایی و نقدهای اجتماعی می‌پردازد. سبک نوشتاری آنوی با ترکیبی از طنز، تراژدی و فلسفه شناخته می‌شود. آثار او اغلب به نقد اجتماعی از بورژوازی، روان‌شناسی فردی و تأثیر جنگ‌های جهانی پرداخته‌اند. دربارۀ مترجم آیدا شیرینی متولد ۱۳۷۰ در تهران است. تحصیلات خود را در رشتۀ مترجمی زبان فرانسه آغاز کرد و در رشتۀ زبان و ادبیات فرانسه در مقطع کارشناسی ارشد به پایان رساند. نمایشنامه‌های تمام عشق من، آغاز ما در زندگی و همین کتاب توسط آیدا از زبان فرانسه ترجمه و منتشر شده است.