هنوز تصورش برایم محال است که آدمهایی که کاریترین زخمها و رنجها را به ما دادند و جانمان را متلاطم کردند روزگاری برایمان بهکلی غریبه بودهاند و اصلاً وارد زندگیمان نشده بودند. چهبسا آن سالها صد جا از کنارشان رد شده باشیم، به آنها آدرس داده باشیم، دری را برایشان باز کرده باشیم، در کنسرتی شلوغ بلند شده باشیم تا رد شوند و سر جایشان بنشینند، بی آنکه لحظهای از ذهنمان بگذرد این همان کسیست که مقرر است بلایی بر… ادامهی معرفی
ارسال به همهی ایرانبا پست پیشتاز، تحویل حدود پنجشنبه ۲۸ آبان تا سهشنبه ۳ آذر. کد رهگیری را پیامک میکنیم.
باکیفیتترین نسخه کتابنو و سالم، از خود ناشر، با قیمت پشت جلد همین امروز.
۱۴ روز فرصت مرجوعیآسیبدیده، بدچاپ یا اشتباه رسید؟ از «سفارشهای من» پس بده، پولت برمیگردد.
بزرگترین فروشگاه کتاب ایران۱۲۹٬۵۵۶ عنوان از ۱٬۹۱۱ ناشر
۱۲۹٬۵۵۶ عنوان کتاب از ۱٬۹۱۱ ناشر، قیمت و موجودی هر روز سنجیده میشود.
معرفی کتاب
هنوز تصورش برایم محال است که آدمهایی که کاریترین زخمها و رنجها را به ما دادند و جانمان را متلاطم کردند روزگاری برایمان بهکلی غریبه بودهاند و اصلاً وارد زندگیمان نشده بودند. چهبسا آن سالها صد جا از کنارشان رد شده باشیم، به آنها آدرس داده باشیم، دری را برایشان باز کرده باشیم، در کنسرتی شلوغ بلند شده باشیم تا رد شوند و سر جایشان بنشینند، بی آنکه لحظهای از ذهنمان بگذرد این همان کسیست که مقرر است بلایی بر سرمان بیاورد که دیگر نتوانیم با کسی آنچنان صمیمی شویم و دل به او بدهیم. حاضرم چند سال از سالهای پایانی عمرم را بدهم ولی در عوض بتوانم بازگردم به آن شب بارانی، و لحظه را نگه دارم، وقتی بعد نوشیدن قهوه هر دو زیر طاقی پالتوهایمان را روی سر کشیدیم و زیر باران دویدیم، و من تقریباً بیاختیار گفتم هنوز نمیخواهم شببهخیر بگویم، هرچند دیگر سپیده زده بود.
این کتاب از ۲ ناشر
هر چاپ قیمت و مشخصات خودش رو داره؛ هر کدوم رو خواستی به سبد بزن.
گمانبی مترجم
۸۸۵٬۰۰۰۷۵۲٬۲۵۰ تومان۱۵٪
گمانترجمهی شادی نیکرفعت · تو آنجا نبوده ایرقعی · ۲۴۰ صفحه · شومیز · چاپ 1405 · شابک 9786225220188
هنوز تصورش برایم محال است که آدمهایی که کاریترین زخمها و رنجها را به ما دادند و جانمان را متلاطم کردند روزگاری برایمان بهکلی غریبه بودهاند و اصلاً وارد زندگیمان نشده بودند. چهبسا آن سالها صد جا از کنارشان رد شده باشیم، به آنها آدرس داده باشیم، دری را برایشان باز کرده باشیم، در کنسرتی شلوغ بلند شده باشیم تا رد شوند و سر جایشان بنشینند، بی آنکه لحظهای از ذهنمان بگذرد این همان کسیست که مقرر است بلایی بر سرمان بیاورد که دیگر نتوانیم با کسی آنچنان صمیمی شویم و دل به او بدهیم. حاضرم چند سال از سالهای پایانی عمرم را بدهم ولی در عوض بتوانم بازگردم به آن شب بارانی، و لحظه را نگه دارم، وقتی بعد نوشیدن قهوه هر دو زیر طاقی پالتوهایمان را روی سر کشیدیم و زیر باران دویدیم، و من تقریباً بیاختیار گفتم هنوز نمیخواهم شببهخیر بگویم، هرچند دیگر سپیده زده بود.