قانون‌های خلاقیت در شوخی، هنر و علم

در حالی که ما هنوز نمیتوانیم شیمی یک حرکت ساده ی ماهیچه ای را بدانیم،جستجوی سرچشمه های خلاقیت ذهنی اقدام جسورانه ای به نظر می آید.ولی در تاریخ عقاید اغلب دو روش متضاد را در کار میبینیم:حرکت «نزولی» از پیچیده به سوی ساده،از کل به اجزای سازنده اش و حرکت«صعودی»از جز به کل،تاکید بر هریک از آنها بسته به نوع فلسفه ی ماست،تا وقتی که آن دو در جایی با هم تلاقی کنند و در ترکیب واحدی ادغام شوند.ایجاد فیزیک نظری بر مبنای ذرات بنیادی(که بیش از پیش گیج کننده میشود)همان قدر ناممکن است که ایجاد روان شناسی بر اساس«بازتاب های اولیه»و«اتم های رفتار»و برعکس،خواه شیمی باشد یا فیزیک،بدون این فرض که ماده ی مرکب از اتم ها تشکیل شده است،نمیتواند به وجود آید. من کوشیده ام با انتخاب پدیده یای که در عین حال هم ساده باشد و هم مرکب-یعنی پدیده ی خنده-به عنوان نقطه ی شروع،هر دو روش را با هم ترکیب کنم؛فرآیند فکری ظریفی را که با واکنش فیزیولوژیک نیرومندی نشان داده میشود.شوخی مانند رنگین کمان گریزپاست.با این خیال مطالعه ی رنگ های لطیف آن سرنخی از ساختار اولیه ی طبیعت به دست میدهد. این کتاب نظریه ای درباره ی عمل خلاقیت است-فرآیندهای خودآگاه و ناخودآگاه نهفته در کشف علمی،اصالت هنری و ابداع شوخی،تلاشی است برای نشان دادن اینکه همه ی فعالیت های خلاق دارای طرح بنیادی مشترکی هستند و مشخص کردن