قدرت دیجیتال و ژئوپلیتیک فناوری

اکنون روایت ها با سرعتی بی سابقه تولید و منتشر می شوند؛ روایت های رسمی در کنار روایت های فردی، محلی و غیررسمی قرار گرفته اند؛ و هر تلفن همراه می تواند به رسانه ای برای ثبت تجربه، تولید معنا و تاثیرگذاری اجتماعی تبدیل شود. بازگشت صدا در قالب پادکست، کتاب صوتی، اتاق های گفت و گو و روایت های کوتاه در شبکه های اجتماعی، فقط یک تغییر در قالب رسانه نیست. این بازگشت، نشانه آن است که انسان همچنان برای فهم جهان، بیش از هر چیز، به قصه نیاز دارد؛ قصه ای که بتواند پیچیدگی واقعیت را برای او قابل لمس کند و میان تجربه فردی و سرنوشت جمعی پل بزند. از این منظر، ژئوپلیتیک فناوری فقط درباره رقابت دولت ها بر سر تراشه و شبکه نیست. این حوزه، درباره رقابت بر سر تعریف آینده نیز هست: اینکه چه کسی زیرساخت را می سازد، چه کسی داده را گردآوری می کند، چه کسی الگوریتم را آموزش می دهد، چه کسی قانون را می نویسد و چه کسی روایت مسلط را شکل می دهد. قدرت دیجیتال، در نقطه تلاقی همین عناصر پدید می آید؛ جایی که سخت افزار و نرم افزار، اقتصاد و فرهنگ، امنیت و ارتباطات، قانون و روایت به هم می رسند. کتاب حاضر با چنین چشم اندازی به مسئله قدرت دیجیتال و ژئوپلیتیک فناوری می نگرد. مقصود آن نه ستایش بی قید و شرط فناوری است و نه ترسیم تصویری هراس انگیز و تقدیرگرایانه از آن. فناوری نه نیرویی کاملا خنثی است و نه سرنوشتی گریزناپذیر. فناوری، عرصه انتخاب، رقابت، سیاست گذاری، سرمایه گذاری، فرهنگ سازی و کنش آگاهانه است. ملت هایی که این عرصه را صرفا بازار مصرف یا موضوعی فنی بدانند، در آینده با وابستگی های عمیق تر روبه رو خواهند شد؛ اما ملت هایی که فناوری را در پیوند با دانش، زیرساخت، فرهنگ، قانون، امنیت و روایت ملی ببینند، امکان بیشتری برای اثرگذاری بر آینده خواهند داشت. این کتاب دعوتی است به دیدن آنچه در پس صفحه های روشن تلفن همراه و رایانه پنهان مانده است: جهان پیچیده ای که در آن، تراشه ها تصمیم های بزرگ را ممکن می کنند، داده ها رفتار را قابل پیش بینی می سازند، پلتفرم ها میدان گفت و گو را سامان می دهند، هوش مصنوعی مرزهای تازه ای در قدرت می گشاید و روایت ها همچنان قلب تپنده زندگی جمعی باقی می مانند.