رویای نیمه شب

رویای نیمه شب  حکایت عاشقانه انسان هایی است که تفاوت مذهبی که وصال و رسیدن را برایشان غیر ممکن ساخته است. « مظفر سالاری » سعی دارد در این کتاب عشق را حرف مشترک آدم ها  و آن را عامل اصلی یگانگی  انسان نشان دهد. «هاشم» که جوانی اهل سنت است، در کودکی یتیم شده، مادرش او را ترک کرده و او حالا نزد پدر بزرگ زرگرش قد کشیده و بزرگ شده است. اگر آن روز برای فروش زیورآلات به کمک پدربزرگش نمی رفت این قصه هم رقم نمی خورد. ریحانه که همراه مادرش برای خرید گوشواره به مغازه آنها در شهر حلّه رفته، هاشم را دچار خود کرده و عشقی آتشین را در وجودش روشن کرده است. نزدیک شدن هاشم به ابوراجح پدر ریحانه برای دیدار مجدد ریحانه، سبب می شود که ابوراجح ، او را که جوانی با روحی لطف به نظر می رسد، به سمت مباحثی عقیدتی متمایل کند. اما این همه ماجرا نیست. دختر حاکم حله، ضلع دیگر این قصه است که عشق خودش را به هاشم برای فرار از ازدواج با پسر وزیر بهانه کرده است؛ باز این همه ماجرا محسوب نمی شود. داستان شفای ابوراجح به دست با امام زمان که بوسیله حاکم متعصب و سنی مذهب حله شکنجه شده است، جاذبه این ماجرا را چند برابر می کند و مخاطب را مجبور می سازد تا مشتاقانه کتاب را دنبال کند. شخصیت واقعی و تاریخی ابوراجح حمامی، در کنار قصه پردازی زیبای نویسنده توانسته است اثری ماندگار را به خواننده هدیه دهد. « اندیشیدم: ریحانه حالا در خانۀ ما، کنار بستر پدرش نشسته و گوشواره هایی را که من ساخته ام به گوش دارد. چقدر به او نزدیکم و او چقدر از من دور است؛ به فاصلۀ خورشید تا زمین از من دور است و دست نیافتنی. احساس ناتوانی و سرشکستگی می کنم وقتی می بینم نمی توانم تو را از رنجی که می کشی نجات دهم. سرم را روی شانه اش گذاشتم. ناراحت نباش پدربزرگ!…»